11/06/2026
Çamur döndü, eğildi, kendi ağırlığıyla biraz yön değiştirdi. Ben sadece onu takip ettim.
Sırları hazırlarken aklımda kıyıda yürüdüğüm günler vardı. Islak taşların üzerindeki yosunlar, denizin çekildikten sonra geride bıraktığı renkler, güneş altında kuruyan kayalar… Fırından çıktığında gördüğüm şey tam da buydu.
İçinde denizin yeşili, toprağın kahvesi ve zamanın bıraktığı izler var.
Kulbundaki boşluk ilk başta bir detaydı. Sonra parçanın karakterine dönüştü. Elini uzattığında tutmak için değil, hikâyenin bir parçası olmak için oradaymış gibi.
Bu yüzden ona her baktığımda bir objeden çok bir kıyı parçasını görüyorum.
Denizin yıllarca şekillendirdiği, kimsenin fark etmediği ama bir gün eğilip yerden aldığında vazgeçemediğin o taşlardan biri gibi. 🌿🌊