24/11/2020
“Ben her şeyden önce ÖĞRETMENİM” 1937 yılının bir akşamı Atatürk akşam sofrasında sık sık misafir ettiği Behçet Kemal’e dönerek ; “Sen çabuk şiir yazarsın,şu içerdeki odaya çekil bende hangi nitelikleri görüyorsan hepsini anlatan bir şiir yaz” emirini verdi.Behçet hemen içeri odaya geçti ve yarım saat gibi kısa bir sürede büyük bir mazume ile Atatürk’ün yanına döndü. “Oku bakalım” dedi.Behçet mısraları vurgu ve ses tonuna uygun bir şekilde okudu.Mısralar Atatürk’ün yiğitliği,zaferleri,devrimlerini anlatıyordu.Fakat her zaman Behçet’e bol bol iltifat eden Atatürk durakladı,yüzünde bir gölge dolaştığını hissettim. “Behçet olmamış” dedi.”Benim asıl niteliğim var ki onu hiç yazmamışsın.” Hepimiz böyle söyledilerine şaşırmıştık.Bu yazılmayan niteliği ne olabilirdi? Atatürk bizi fazla bekletmedi ve “Benim asıl niteliğim dedi ÖĞRETMENLİĞİMDİR.Ben milletimin ÖĞRETMENİYİM,bunu yazmamışsın.”Bir öğretmen olarak ve öğretmenin misyonuna inanmış birisi olarak heyecandan ve gururdan ağlayasım geldi.İmkan olsa ellerine kapanmak isterdim.Öğretmene böyle yüce bir saygıyı en yüce ağızdan işitiyordum. (Ord.Prof.Dr.Sadi IRMAK’ın anılarından)