บ้านเหนือหนังสือและภาพถ่าย

30/08/2026

#รันลัดโต้ง8
เปิดรับสมัคร 1 ก.ย. นี้แล้วจ้าาา

ติดตามรายละเอียด เพิ่มเติมที่ รันลัดโต้ง 🏃‍♂️🏃‍♀️🏃🌾.

RUNLUDTONG 8 - ❌ ปิดรับสมัครแล้ว เนื่องจากมีผู้สมัครครบ 400 คน (Update 05.09.2569 เวลา 17:30 น.)
รันลัดโต้ง 8 เปิดรับสมัคร 1 กันยายน 2569
ผ่านช่องทางออนไลน์ แบ่งเป็น 2 ระยะ
ระยะ 3.3 กิโลเมตร | ระยะ 8.8 กิโลเมตร
_____
วันจัดงาน วัน อาทิตย์ ที่ 18 ตุลาคม 2569
เวลา 05:00-09:00 น.
เฮือนชมออน บ้านแม่กุ้งบก ต.สันกลาง
อ.สันป่าตอง จ.เชียงใหม่

04/08/2026

สิทธารถะได้เรียนรู้สิ่งใหม่จากทุกย่างก้าวบนเส้นทาง โลกของเขาเปลี่ยนไปแล้ว สิทธารถะหลงใหลโลกใหม่นี้ เขาได้เห็นดวงอาทิตย์ขึ้นจากแนวป่าและเทือกเขา ตกลับหลังทิวมะพร้าวชายฝั่ง ยามค่ำได้เห็นดวงดาวพราวฟ้า เห็นเดือนรูปเคียวล่องลอยดุจเรือกลางทะเลสีน้ำเงิน เขาเห็นต้นไม้ เห็นดอกไม้ วัชพืชนานาชนิด เห็นเดือนดาว ริ้วเมฆและสายรุ้ง เห็นสายธาร แม่น้ำและโขดหิน ได้เห็นน้ำค้างพร่างพราวไล้พุ่มพฤกษ์ยามอรุณ เห็นขุนเขาสีน้ำเงินและสีซีดจางจากระยะไกล นกร้องเพลง ฝูงผึ้งหึ่งระงม สายลมพลิ้วผ่านนาข้าว ทุกสิ่งเหล่านี้มีรูปและสีสันต่างกันนับพันนับหมื่น แต่ทุกสิ่งยังอยู่ที่นั่น
ดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ยังสาดแสง แม่น้ำยังไหลริน ภู่ผึ้งยังร้องเพลง เมื่อก่อนสิ่งเหล่านี้ไม่มีความหมายสำหรับสิทธารถะ มันเป็นเพียงมายาที่ผ่านตาเขาไป เขามองอย่างไม่ไว้ใจ คิดว่านี่เป็นสิ่งไม่ควรมอง พยายามสลัดจากห้วงคิดเพราะเชื่อว่าทุกสิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งจริงแท้ เชื่อความจริงอยู่อีกด้านหนึ่งของภาพที่ปรากฏ แต่ตอนนี้สายตาเขากลับมาอ้อยอิ่งอยู่ด้านนี้เสียแล้ว ชายหนุ่มเห็นและเข้าใจสิ่งที่ได้เห็น.. โลกสวยงามเมื่อเขามองจากด้านนี้ มองโดยไม่แสวงหา มองด้วยสายตาธรรมดา ด้วยสายตาของเด็กๆ..
ใช้ชีวิตอยู่ในโลกเยี่ยงทารก ตื่นอยู่กับปัจจุบันตลอดเวลา ไม่มีความเคลือบแคลง ณ ที่อื่นดวงอาทิตย์อาจแผดกล้า ใต้ร่มไม้กลางป่าอาจเยือกเย็น. ... ..
จาก “สิทธารถะ” นวนิยายเชิงปรัชญาระดับคลาสสิก ถ้อยคำหมดจด เรื่องราวสดสวยและท้าทาย หลายครั้งก็ชวนโต้เถียง เห็นต่างแต่ไร้เกลียดชัง เคารพการเลือกในวิถีของผู้อื่น และจับใจต่อมุมมองความคิดของนักแสวงหา.
นวนิยายโดยนักเขียนโนเบลชาวเยอรมัน “เฮอร์มานน์ เฮสเส”
‘สดใส’ ประณีตแปลอย่างด่ำลึก

04/08/2026

“เด็กสาวทำให้ท่านมีชัยชนะเพียงครั้งเดียว แต่หญิงวัยสามสิบทำให้ท่านต้องต่อสู้ตลอด ฝ่ายแรกมีเพียงน้ำตาและความเพลิดเพลินใจ ฝ่ายหลังมีความเย้ายวนใจและความรู้สึกสำนึกผิด หากเด็กสาวจะเป็นภรรยาน้อยของชายใด หล่อนมักเสียคน และผู้คนจะพากันเกลียดชังหลีกหนี ทว่าหญิงวัยสามสิบมีวิธีสารพันที่จะสงวนอำนาจและเกียรติของตนในยามเดียวกัน..
เด็กสาวอ่อนหัดตอบสนองได้เพียงอย่างเดียว หญิงวัยสามสิบทำให้เกิดความรู้สึกหวั่นไหวในอารมณ์นานาของหล่อน ความลังเลใจ ความกลัว ความกริ่งเกรง ความว้าวุ่นใจ ตลอดจนพายุอารมณ์ของหล่อน ซึ่งย่อมไม่พบในความรักของหญิงอ่อนวัย..”.
จาก “สาวสามสิบ” นวนิยายที่พูดถึงผู้หญิงวัยเบ่งบานที่สุดได้ละเลียดลออ ซาบซึ้งตรึงใจ และวูบวาบสะท้านทรวงได้งดงามที่สุดเรื่องหนึ่ง
ออนอเร่ เดอ บัลซัค บรรยายและพรรณนาสรรพคุณ “สาวสามสิบ” ได้อย่างจัดเจนและชำนาญการยิ่ง ความสามารถในการมองผู้หญิงของเขาเด็ดขาด จนได้รับการชื่นชมยกย่องจากนักอ่านในทันทีที่งานเขียนชิ้นนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกว่า บัลซัคเข้าถึงผู้หญิง อย่างที่ไม่เคยมีชายใดเข้าใจมาก่อน
งานเขียนสายสกุลสัจนิยมสุดคลาสสิกจากนักเขียนฝรั่งเศสเรื่องนี้ ยืนยงมากว่า 200 ปี ย่อมคงค่าแห่งอักษรอยู่ในตัว เพียงเปิดอ่านก็เสมือนมี “สาวสามสิบ” มายืนเปลื้องเปลือยอยู่เบื้องหน้าคุณเสียอย่างนั้น..!.
“สาวสามสิบ” นวนิยายฝรั่งเศส โดย ออนอเร่ เดอ บัลซัค
สารภี แกสตัน แปล / สำนักพิมพ์ผีเสื้อ

31/07/2026

"ชีวิตคือละครตลกที่โชคชะตาเป็นผู้เขียน..!"
คำโปรยนี้น่าจะเป็นใจความสำคัญของนวนิยายเรื่อง "นางตัวตลก" ผลงานของ วาดีสลาฟ เรย์มงต์ นักเขียนโปแลนด์เจ้าของรางวัลโนเบลปี 1924 ..เช้านี้ได้จับเล่มจริง พร้อมกาแฟหอมๆ ยิ่งรู้สึกว่าเป็นหนังสือที่น่าอ่านมากๆ ส่วนชื่อคนแปล "วิมล กุณราชา" ชื่อชั้นนั้นก็รับประกันคุณภาพการแปลวรรณกรรมระดับโนเบลมาแล้วนับไม่ถ้วนเล่ม

พอเปิดอ่านบทเกริ่นนำในเล่ม ยิ่งชวนอ่านขึ้นไปอีก-

"นางตัวตลก" เรย์มงต์บอกเล่าเรื่องราวของญานีน่า หญิงสาวหัวขบถจากต่างจังหวัด ซึ่งเป็น "comedienne" (นักแสดงหญิง) ที่เข้าร่วมคณะละครในกรุงวอร์ซอ ทั้งนี้ ชื่อของนวนิยายเรื่องนี้อาจสูญเสียความหมายดั้งเดิมไปบ้างเมื่อแปลข้ามภาษา แต่ก็เพื่อให้เห็นถึงสภาพชีวิตและคำเย้ยหยัน คำนี้เคยใช้เพื่อแยกความแตกต่างระหว่าง นักแสดงหญิงจากต่างจังหวัดกับนักแสดงหญิงที่ได้รับการยกย่องมากกว่าซึ่งสังกัดโรงละครแห่งชาติในกรุงวอร์ซอ คำว่า 'comedienne' ไม่ได้หมายถึงนางตัวตลกในความหมายปัจจุบันเท่านั้น เพราะนักแสดงกลุ่มนี้เล่นทุกบทบาท รวมถึงละครดราม่าและโศกนาฏกรรม นอกจากนี้ ในภาษาโปแลนด์ คำดังกล่าวยังแฝงนัยถึงผู้ที่ชอบหลอกลวง เสแสร้ง ชาวโปแลนด์ยุคนั้นอาจเรียกหญิงสาวที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจว่าเป็น 'comedienne' ได้เช่นกัน ดังนั้นชื่อเรื่องนี้ในสมัยของเรย์มงต์ไม่ได้สื่อถึงนวนิยายเบาสมองอย่างที่เราอาจคาดคิดกันในปัจจุบัน

ในช่วงเวลาที่เรย์มงต์เขียนผลงานชิ้นนี้ กรุงวอร์ซอกำลังเผชิญหน้ากับขยายตัวอย่างวุ่นวายและรวดเร็ว มีทั้งชาวนาที่ได้รับอิสรภาพ ชนชั้นสูงที่ตกอับ ชาวยิวจากทั่วโปแลนด์และรัสเซียละทิ้งถิ่นฐานในชนบทเข้าแสวงหาโอกาส ผู้คนจำนวนมากหลั่งไหลเข้าหางานทำในเมือง และมองหากิจกรรมพักผ่อนหย่อนใจราคาประหยัดในช่วงเวลาว่าง ทำให้ท้องถนนเนืองแน่นไปด้วยผู้คนในยามค่ำคืนของฤดูร้อนที่อากาศอบอุ่น และผู้คนก็นิยมไปชมความบันเทิงรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า "โรงละครในสวน" ซึ่งตั้งอยู่ในลานของร้านอาหารและคาเฟ่

มีโรงละครแบบนี้ประมาณสามสิบแห่งในกรุงวอร์ซอ ในตอนแรกโรงละครเหล่านี้ให้บริการแก่บรรดาช่างฝีมือแรงงานและครอบครัวของพวกเขา แต่ในไม่ช้าก็ให้บริการแก่ผู้ชมที่มีฐานะสูงขึ้น ด้วยการจัดที่นั่งสะท้อนให้เห็นถึงการแบ่งชนชั้น โดยผู้มีฐานะร่ำรวยนั่งบนเก้าอี้เท้าแขน ผู้มีฐานะยากจนต้องยืนอยู่หลังแผงไม้กั้น...

นี้คือองค์ประกอบสำคัญที่เรย์มงต์ นำมาถักทอไว้อย่างประณีตในนวนิยายเล่มนี้ จนเป็นที่คาดหมายว่าจะได้รับรางวัลโนเบลในเวลาต่อมา…..
ชวนอ่านครับ
"นางตัวตลก" โดย วาดีสลาฟ เรย์มงต์ / วิมล กุณราชา แปล
ขอบคุณ สนพ.นาคร ที่สร้างสรรค์ผลงานดีอีกแล้วครับท่าน

#บ้านเหนือหนังสือและภาพถ่าย
#นางตัวตลก

28/07/2026

"ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ"
นี้คือผลงานเขียนของ ฮิงาชิโนะ เคโงะ ที่ผมได้อ่านเป็นเล่มแรก หลังจากนั้นก็พยายามตามเก็บงานเขียนของท่านที่มีคนแปลเรื่อยมา และนับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ทำบรรณาธิการฉบับแปลไทยอีกหลายเรื่องให้กับผลงานของบรมครูท่านนี้
งานเขียนของเคโงะนั้น แม้หน้าฉากจะเป็นแนวเรื่องสืบสวนสอบสวน แต่ทว่าหลังฉาก กลับเต็มด้วยการคลายปมในหัวใจมนุษย์ ตัวอักษรของท่านอ่านแล้วอบอุ่นหัวใจอยู่เสมอ..
วันนี้ ขอคารวะอาลัยในการจากไปของนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้
.
"ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ" เริ่มต้นบางๆ ก่อนจะค่อยๆ โยงใยผู้คน เหตุการณ์ เข้ามาไว้ด้วยกัน โดยมีร้านชำเล็กๆ ของตาแก่นามิยะเป็นสถานที่ผูกร้อยเรื่องราว

นวนิยายถูกแบ่งเป็นตอนๆ ซอยชีวิตของแต่ละผู้คน ที่ต่างล้วนเต็มด้วยปัญหาหนักหนาสาหัสให้ต้องตัดสินใจกระทำบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งห้วงเวลาเช่นนี้แหละที่คนเราล้วนต้องการคำปรึกษาพูดคุยเพื่อรองรับการตัดสินใจ และการเขียนจดหมายเพื่อขอคำชี้แนะ และการยืนยันคำตอบจากตาแก่เจ้าของร้านชำจึงมีความหมายอย่างยิ่ง

นวนิยายเรื่องนี้เสน่ห์อยู่ที่การเชื่อมโยงมิติเวลาระหว่างอดีต ปัจจุบัน และอนาคต อย่างเป็นเหตุเป็นผล ทั้งเป็นโครงเรื่องที่ชวนติดตาม โดยมีสภาพบ้านเมืองญี่ปุ่นในยุคสร้างชาติหลังภาวะสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นแบ็กกราวด์

ผมชอบอยู่หลายตอน เช่น ตอน "หีบเพลงปากในยามดึกสงัด" เป็นเรื่องราวของคัตสึโร นักดนตรีสมัครเล่นผู้มีความฝันอยากออกอัลบั้มและโด่งดังอย่างมืออาชีพ แต่ทว่าทุกสิ่งทุกอย่างนั้นมันไม่ง่ายเลย สุดท้ายเขาถูกไฟคลอกตายจากการไปช่วยเด็กชายคนหนึ่งในศูนย์รับเลี้ยงเด็กมารุมิตสึเอ็น (ศูนย์ฯ นี้ กับร้านชำนามิยะนี่แหละที่เป็นตัวสร้างปาฏิหาริย์) หากแต่มีบทเพลงหนึ่งที่เขาแต่งไว้ ถูกจดจำโดยเด็กหญิงคนหนึ่งที่อยู่ในศูนย์ฯ แล้วพลังบางอย่างในบทเพลงก็ผลักให้เธอก้าวขึ้นไปเป็นนักร้องอาชีพที่โด่งดังระดับประเทศ..

หรืออีกตอนคือ "ไว้อาลัยด้วยเดอะบีตเทิลส์" ตอนนี้เด็ดมาก ผมว่าใครที่ชอบฟังเพลงของเดอะบีตเทิลส์ควรอ่านอย่างยิ่ง ตัวละครอย่างโคสุเกะ จะนำพาเราไปถอดรหัสหลายๆ อย่างในชีวิตมืดดำของเขาโดยมีบทเพลงของบีตเทิลส์เชื่อมร้อยอย่างมีนัยสำคัญ

ฯลฯ

"ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ" สรุปแล้วคือพลังแห่งความรัก ความเมตตาปรารถนาดี เป็นนิยายที่ให้พลังทางความคิดในด้านบวก ส่งพลังบันดาลใจให้แก่กันและกัน แม้ชะตาชีวิตของแต่ละผู้คนจะเลวร้ายมาอย่างไรก็ตาม.

"ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ" โดยนักเขียนญี่ปุ่น ฮิงาชิโนะ เคโงะ / แปลโดย กนกวรรณ เกตุชัยมาศ.
#บ้านเหนือหนังสือและภาพถ่าย

27/07/2026

เล่มนี้ผมทำหน้าที่บรรณาธิการต้นฉบับแปล แนะนำให้อ่านครับ

“ความทรงจำของแมวสอดแนมแห่งคามาคุระ” นวนิยายแนว Cozy Mystery โดยนักเขียนสาวชาวญี่ปุ่น “ยูกิ ชุน” แปลโดย กิ่งดาว ไตรยสุนันท์

เป็นงานเขียนอบอุ่นหัวใจ อ่านสบาย สนุกและผ่อนคลาย ให้จังหวะทุ้มในใจเหมือนบีทในแนวดนตรี Lo-fi มีการสืบสวนและไขความลับอย่างน่ารัก ก่อนนำไปสู่การพลิกคดีและเปลี่ยนมุมมอง-อคติที่มนุษย์มักตั้งกำแพงเป็นการ์ดป้องกันตัวจนความจริงบิดเบี้ยว บรรยากาศในเรื่องอวลด้วยกลิ่นซุปปลาโอและสีสันแบบโลคัลคัลเลอร์ในย่านโอนาริมาจิของเมืองเก่าคามาคุระ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นจาก “รินคุง” หนุ่มวัยต้นยี่สิบ ที่หนีจากครอบครัวนักการละครออกมาใช้ชีวิตเพียงลำพัง แล้วบังเอิญไปพบสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง ซึ่งเป็นของร้านคัตสึโอดะ ในนั้นมีสูตรการทำปลาโอแห้ง รายชื่อคู่ค้าและลูกค้าประจำ ไปจนถึงตำแหน่งซ่อนกุญแจร้าน และจากนั้นรินคุงก็กลายมาเป็นเจ้าของร้านคนใหม่ วันๆ ง่วนอยู่แต่กับการปรุงซุปปลาโอแห้งให้ได้รสชาติกลมกล่อม กลิ่นซุปของเขาโชยตรลบอบอวลจนเชิญชวนคนทั้งย่านให้อยากเดินมาชิม โดยมียายคนหนึ่งและบรรดาแมวๆ ที่เคยอยู่ในร้านคัตสึโอดะคอยป้วนเปี้ยนและสอดแนมเขาอยู่เช่นกัน และแน่นอนว่า ทั้งยายและแมวทั้ง 5 ตัวนี้ก็ได้นำเขาไปสัมผัสมิติการรับรู้ปริศนาบางอย่าง และเมื่อใดที่เขาต้องการสืบหาความจริง เขาจะโน้มตัวไปหาแมว อุ้มขึ้นมาสักตัวหนึ่ง แล้วเอาใบหน้าซุกลงไปดมพุงแมวนั่น..คดีแล้ว คดีเล่า...
อ้อ... ว่าแต่อ่านเล่มนี้แล้ว อยากเปิดร้านทำซุปปลาโอขายซะงั้น ใครไปญี่ปุ่น ซื้อปลาโอแห้งมาฝากด้วย 😆 ..

แนะนำครับ
“ความทรงจำของแมวสอดแนมแห่งคามาคุระ”
โดย “ยูกิ ชุน” แปลโดย กิ่งดาว ไตรยสุนันท์
สนพ.ไดฟุกุ

#บ้านเหนือหนังสือและภาพถ่าย

22/07/2026

การทำงานของบรรณาธิการ..!
ผมถ่ายภาพนี้จากงานค่ายอบรมเยาวชนนักเขียน ที่พิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียนกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ หลาดใต้โหนด พัทลุง บุคคลในภาพคือจตุพล บุญพรัด อดีตบรรณาธิการแพรวสำนักพิมพ์ แม้เกษียณมาหลายปี แต่ปัจจุบันก็ยังทำงานบรรณาธิการและเป็นคณะกรรมการตัดสินรางวัลวรรณกรรมอีกหลายเวที.. วันนั้นผมถามพี่ตุ๊ จตุพล ถึงอาการของดวงตาที่เพิ่งไปผ่าตัดมาก่อนหน้ากิจกรรมนั้นราวเดือนกว่าๆ พี่ตุ๊บอกว่า "ตอนนี้ (หมายถึงเมื่อต้นเดือนที่แล้ว) สายตาใช้งานได้ราว 60% แล้ว โชคดีที่ตาไม่บอดครับ ไปหาหมอทันพอดี..." แล้วพี่ตุ๊ก็เล่าถึงสาเหตุที่ต้องไปผ่าดวงตาให้ฟัง

อาชีพบรรณาธิการต้องใช้สายตาในการทำงานอย่างหน่วงหนัก กรณีของพี่ตุ๊น่าจะทำงานมาร่วม 40 ปี ผ่านการนั่งอ่านงานเขียนมาไม่รู้เท่าไหร่ หนังสือนับพันเล่มคงผ่านสายตาตรวจทานของพี่เขามาแล้ว

เช้านี้ผมเห็นภาพนี้แล้วก็อดนึกถึงตัวเองไม่ได้ บรรณาธิการก็เป็นอาชีพที่ผมทำอยู่เช่นกัน แม้ไม่อาจเทียบเท่าพี่ตุ๊ แต่ก็ทำงานทำหนังสือมาไม่ใช่น้อย เริ่มทำหนังสือตั้งแต่ปี 2544 ก่อนจะเริ่มทำหน้าที่บรรณาธิการในปี 2552 ถูกฝึกทั้งการทำหนังสือเล่มและนิตยสารควบคู่กันไป ก่อนจะออกมาทำบรรณาธิการฟรีแลนซ์ในอีก 10 ปีหลังมานี้ หนังสือนับร้อยๆ เล่มที่ทำก็ล้วนต้องใช้สายตาอย่างหน่วงหนัก แต่ละเล่มอ่านไม่ต่ำกว่า 3 รอบ บางเล่ม 4-5 รอบ และบางเล่มก็แทบนับรอบไม่ถูก อ่านและเพ่งจนปวดกระบอกตา บางครั้งเงยหน้าขึ้นจากหน้ากระดาษหรือหน้าจอคอมพ์แล้วรู้สึกเหมือนตาจะบอด ปวดแสบดวงตาจนน้ำตาไหลออกมาเอง พอพักหายแล้วก็กลับไปนั่งอ่านงานต่อ วนเวียนอยู่เช่นนี้ นี่แหละอาชีพบรรณาธิการ...!

#บ้านเหนือหนังสือและภาพถ่าย

20/07/2026

รัน ลัด โต้ง 🌾 ครั้งที่ 8

ติดตามรายละเอียดได้ที่เพจ รันลัดโต้ง ได้เลยค่าาา 🏃‍♂️🏃‍♀️🏃.

รันลัดโต้ง ครั้งที่ 8 วันที่ 18 ตุลาคม 2569
รายละเอียดเพิ่มเติม เร็วๆ นี้
ทางเพจ รันลัดโต้ง
_____
The 8th Run Lud Tong on October 18, 2026
More details coming soon..
on the Run Lud Tong (รันลัดโต้ง) page

07/02/2026

ให้ภาพและถ้อยคำ เป็นเพื่อนร่วมทางอย่างเงียบๆ
ฝากกดติดตามเพจ "นักหลงทางคนหนึ่ง" โดยลุงบ้านเหนือฯ ไว้ด้วยนะครับ 😊

Every journey carries memories—
and memories always find their way back to where our dreams began.

การเดินทางเต็มด้วยความทรงจำ
และความทรงจำจะนำพากลับไปสู่จุดที่เราคิดฝัน.
ภาพ - ถนนสายต้นยาง ถนนสายเชียงใหม่-ลำพูน ผ่านอำเภอสารภี เริ่มปลูกครั้งแรก พ.ศ.2425 ตั้งแต่บริเวณเชิงสะพานนวรัฐ อ.เมืองเชียงใหม่ ถึงเขต จ.ลำพูน จากนั้น 129 ปีต่อมา ราชการได้นำต้นยางนามาให้ประชาชนช่วยกันปลูกเพื่อเพิ่มความร่มรื่นตลอด 2 ข้างทางในเขต จ.เชียงใหม่ จนกลายเป็นเอกลักษณ์.. ปัจจุบัน ถนนสายนี้ยังคงวิถีชาวบ้านให้เห็นเหมือนเช่นอดีต ในยามเช้าของฤดูหนาวจะมีหมอกโรย ให้ภาพงดงามตราตรึงผู้ผ่านทางยิ่งนัก.
#สวัสดีกุมภาพันธ์
#นักหลงทางคนหนึ่ง