Biostalis Hydroponics

02/11/2024

H Biostalis Hydroponics στην Ρουμανία... Συμμετοχή στην έκθεση Intagra στο Βουκουρέστι

07/10/2024

ΥΔΡΟΠΟΝΙΚΗ ΖΩΟΤΡΟΦΗ ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ ΣΕ ΑΝΥΔΡΕΣ ή ΞΗΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ.

Η υδροπονική πράσινη χορτονομή, παρουσιάζει μια νέα εναλλακτική λύση στη διατροφή των ζώων. Για να επιτευχθεί το μέγιστο δυναμικό παραγωγής στα ζώα, είναι σημαντικό να υπάρχει επαρκής ποσότητα ζωοτροφής που να είναι ποιοτική καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα δυνατό, λόγω κλιματικών διακυμάνσεων ανά των εποχών του έτους κατά τις οποίες οι θερμοκρασίες είναι αντίξοες, είτε λόγω παρατεταμένων ξηρασιών ή τέλος περιοχών όπου επικρατεί έλλειψη εδάφους και υδάτινων πόρων.
Η υδροπονική πράσινη χορτονομή, παρουσιάζεται ως μία εναλλακτική λύση για την παρασκευή ζωοτροφών για τα παραγωγικά ζώα, που γίνεται όλο και πιο δημοφιλής. H υδροπονική παραγωγή, είναι μια τεχνολογία για την ανάπτυξη φυτικής βιομάζας από σπόρους υψηλής βλαστικής ισχύος, χωρίς τη χρήση γης, επειδή τα φυτά αναπτύσσονται μόνο στο νερό . Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει ένα προϊόν με υψηλό βαθμό πεπτικότητας, γευστικό, και κατάλληλο για τη διατροφή μηρυκαστικών, πουλερικών, χοίρων, κουνελιών και αλόγων.
Η υδροπονική πράσινη χορτονομή λαμβάνεται ως αποτέλεσμα της βλάστησης δημητριακών καρπών (όπως βρώμη, σιτάρι, καλαμπόκι, κριθάρι ) ή όσπρια ψύχανθων όπως η μηδική, στους οποίους παρέχονται οι κατάλληλες συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας για να αναπτυχθούν . Αυτά γίνονται κατάλληλα ή είναι διαθέσιμα για κατανάλωση εντός 7 έως 10 ημερών.
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα αυτού του συστήματος παραγωγής ζωοτροφής, είναι ότι παρέχει την ίδια τροφή σε όλη τη διάρκεια των 365 του έτους. Πρακτικά δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις ως προς τη σύνθεσή του, καμία εξάρτηση από κλιματικούς παράγοντες και πολύ μικρή χρήση χώρου και μικρότερες ποσότητες νερού, αναλογικά με το συμβατικό τρόπο παραγωγής στον αγρό.
Υπολογίζεται ότι για κάθε κιλό σπόρου λαμβάνονται μεταξύ 6 και 10 κιλά χορτονομής, με περιεκτικότητα σε ξηρή ουσία ( Ξ.Ο ) να κυμαίνεται από 15 έως και 35%. Η συνολική ενέργεια είναι μεταξύ 17,8 έως και 18,9 MJ ανά κιλό ξηράς ουσίας, η δε πεπτικότητα της είναι πολύ υψηλή, κοντά στο 93%. Επιπλέον, δεν παρουσιάζει απόβλητα αφού τα ζώα καταναλώνουν τόσο τους βλαστούς, όσο και τις ρίζες και τους σπόρους που παραμένουν αβλάστητοι. Η ακατέργαστη πρωτεΐνη κυμαίνεται μεταξύ 15 και 22%.
Επειδή οι υδροπονικές ζωοτροφές είναι πολύ χυμώδεις ( έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε υγρασία ), η πρόσληψή τους κυμαίνεται μεταξύ 15 και 25,κιλά/ζώο/ημέρα στις αγελάδες, από 0,25 έως 2,0 κιλά/ζώο/ημέρα στα αιγοπρόβατα, από 1,5 έως 2,0 κιλά/ζώο/ημέρα σε ενήλικους χοίρους και 0,1 έως 0,2 kg/ζώο/ημέρα σε κουνέλια ), ή 1,0 έως 1,5% του σωματικού βάρους (Starova Jeton, 2016). Η υδροπονική παραγωγή χορτονομής είναι ένας τρόπος ουσιαστικής βελτίωσης της ποιότητας των ζωικών προϊόντων όπως γάλα και κρέας.
Τέλος, η υδροπονία είναι πιο φιλική προς το περιβάλλον από την παραδοσιακή γεωργία, επειδή τα λιπάσματα χρησιμοποιούνται σπάνια. Αυτό μειώνει σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου . Στην παραδοσιακή γεωργία, η απορροή μπορεί να οδηγήσει στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος σύμφωνα με μελέτη του Naik, ( 2014 ). Τα υδροπονικά συστήματα βοηθούν στη μείωση της κατανάλωσης καυσίμου για τη μεταφορά προϊόντων από απομακρυσμένες γεωργικές εκμεταλλεύσεις και με τη σειρά τους τις εκπομπές άνθρακα.

Για την εταιρεία Biostalis hydroponics

ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ

Msc ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΖΩΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

23/09/2024

20/09/2024

5ος μήνας χρησιμοποίησης φύτρου κριθαριού σε αγελαδοτροφική εκμετάλλευση, σε περιοχή της Μακεδονίας. Το φύτρο κριθαριού λειτουργεί ως ενισχυτής ( booster ) για τους μικροοργανισμούς της μεγάλης κοιλίας. Μέχρι στιγμής μετά το πέρας 5 μηνών από την ημέρα εφαρμογής κάνοντας κάποιες τροποποιήσεις στο Ολικό σιτηρέσιο της συγκεκριμένης αγελαδοτροφικής μονάδας, έχουμε :
 Σταθερή αποδοτικότητα με μειωμένο κόστος διατροφής.
 Υψηλότερα ποσοστά σύλληψης πριν τις 80 ημέρες.
 Υψηλότερα περιεκτικότητα σε λιπαρά και πρωτεΐνες του παραγόμενου γάλακτος.

ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
MSc ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΖΩΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.

09/04/2024

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΡΩΝ ΥΔΡΟΠΟΝΙΑΣ

Μιας και το τελευταίο χρονικό διάστημα, γίνεται ολοένα και πιο φανερό στους Έλληνες κτηνοτρόφους, το αδιέξοδο με τη κερδοφορία της κτηνοτροφικής τους εκμετάλλευσης, καλό θα ήταν να γίνει μια εν περίληψη, ποια εκείνα τα μέτρα, που θα μπορούσε ο εκάστοτε κτηνοτρόφος να λάβει, ώστε να αυξήσει τη κερδοφορία της κτηνοτροφικής του επιχείρησης.
Ένα από τα βασικά κλειδιά μιας κερδοφόρας κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης, είναι το χαμηλό κόστος εκτροφής μιας και αποτελεί το 50 έως το 75% του συνολικού κόστους της. Πως θα μπορούσε να επιτευχθεί η συγκεκριμένη μείωση; Υπάρχει, ένας ζωοτεχνικός – διατροφικός δείκτης, που ονομάζεται συντελεστής εκμετάλλευσης της τροφής. Τι αντιπροσωπεύει αυτός ο δείκτης; Τη ποσότητα της τροφής που απαιτείται είτε για παραγωγή 1 κιλού γάλακτος, είτε για παραγωγή 1 κιλού κρέατος. Ποια η ιδεατή τιμή, που πρέπει να είναι αυτός ο συντελεστής; Κοντά στη τιμή; Ποιοι οι κύριοι παράγοντες που τη μεταβάλουν δυσμενώς; Ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που την επηρεάζουν αντιστρόφως ανάλογα, είναι η πεπτικότητα των θρεπτικών συστατικών, που περικλείονται στις χρησιμοποιούμενες ζωοτροφές των εκάστοτε προσφερόμενων σιτηρεσίων. Πολλοί έχετε ακούσει ή διαβάσει το διατροφικό ορισμό πεπτικότητα, αλλά τι είναι τελικώς η πεπτικότητα. Με τον όρο πεπτικότητα αναφέρουμε το σύνολο των θρεπτικών συστατικών που περικλείουν οι ζωοτροφές και οι οποίες τελικώς απορροφούνται από τον οργανισμό και είναι άμεσα διαθέσιμα για αυτόν. Εκφράζεται με ποσοστιαία αναλογία (%). Μια σημαντική παράμετρος πέραν της ποιότητας των διαθέσιμων ζωοτροφών, που επηρεάζει το δείκτη της πεπτικότητας, είναι και η ανατομία του πεπτικού συστήματος του κάθε οργανισμού. Γίνεται άμεσα αντιληπτό πως οι χρησιμοποιούμενες ζωοτροφές στις χορηγούμενες δίαιτες θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στη φυσιολογία και τους κανόνες του πεπτικού συστήματος, για τη κάθε κατηγορία ζωικών οργανισμών. Για παράδειγμα, στη κατηγορία των μονογαστρικών ζώων, που το πεπτικό τους σύστημα, δεν μπορεί να αξιοποιήσει κλάσμα δομικών υδατανθράκων όπως είναι οι κυτταρίνες και οι ημικυτταρίνες, θα πρέπει να αποφεύγεται η συμμετοχή αυτών των τμημάτων των θρεπτικών συστατικών από τα προτεινόμενα χορηγούμενα σιτηρέσια. Αυτό δεν ισχύει για τη κατηγορία των μηρυκαστικών ( αγελάδα, αίγα, πρόβατο ), που λόγω της πολυπλοκότητας του δικού τους πεπτικού σύστημα, μπορούν να αξιοποιήσουν αυτά τα κλάσματα των υδατανθράκων.
Από τα παραπάνω, γίνεται ξεκάθαρο, πως για να αυξηθεί ο συντελεστής μετατρεψιμότητας της τροφής, πρέπει να αυξηθεί η πεπτικότητα των θρεπτικών συστατικών που περικλείονται στις χρησιμοποιούμενες ζωοτροφές. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και με τις συνεχείς έρευνες που διεξάγονται για την αύξηση του δείκτη πεπτικότητας συγκεκριμένων κατηγοριών θρεπτικών συστατικών, έχουν βρεθεί νέα εξειδικευμένα προϊόντα, που ανήκουν στη κατηγορία των πρόσθετων ζωοτροφών και αυξάνουν το ποσοστό πεπτικότητας και το κατά επέκταση το ποσοστό αφομοίωσης του, από κάθε οργανισμό. Αυτά τα εξειδικευμένα προϊόντα, είναι συγκεκριμένα για κάθε κατηγορία ζώων. Όμως με τη συμμετοχής στο σιτηρέσιο, αυτό που παρατηρείται είναι ότι αυξάνεται και το τελικό κόστος του σιτηρεσίου. Από τη μία μεριά μειώνεται ο συντελεστής μετατρεψιμότητας της τροφής και από την άλλη αυξάνεται το κόστος του σιτηρεσίου. Άρα το καθαρό κέρδος για τον κάθε κτηνοτρόφο, έγκειται στο τελικό κέρδος που θα έχει, από τη τελική διαφορά. Για να το κάνω πιο κατανοητό, θα αναφερθώ σε ένα παράδειγμα. Η χρησιμοποίηση ενός εξειδικευμένου εξωγενές ενζύμου στη διατροφή των γαλακτοπαραγωγικών αγελάδων, μπορεί να αυξήσει τη παραγωγή γάλακτος κατά 1 κιλό ανά αγελάδα την ημέρα. Στη περίπτωση που η τιμή του εν λόγω ενζύμου στη ποσότητα που θα λάβει ημερησίως η αγελάδα είναι 0,15€/κιλό και η τιμή πώλησης γάλακτος είναι 0,50€/κιλό, τότε ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος θα έχει κέρδος 0,35 € /αγελάδα. Αν η χρησιμοποίηση ενός τέτοιου εξειδικευμένου συμπληρώματος για τη συγκεκριμένη κατηγορία ζώων, αύξανε τη παραγωγή γάλακτος σε μια τιμή, ανά 0,35 € /αγελάδα ανά ημέρα ή και λιγότερο, το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν, ο κτηνοτρόφος να πληρώνει μόνο το εξειδικευμένο διατροφικό σκεύασμα χωρίς να παρουσιάζει ο ίδιος και η κτηνοτροφική του εκμετάλλευση, κερδοφορία.
Επειδή η διατροφή είναι μια εξειδικευμένη επιστήμη, που συνεχώς μέσω νέων μελετών και ερευνών εξελίσσεται, αυτό που θα πρέπει να έχει στο μυαλό του ο κτηνοτρόφος είναι ένα: Πως θα μπορέσει να αυξήσει τη κερδοφορία της κτηνοτροφικής του επιχείρησης, μέσω νέων τεχνολογιών ( εξειδικευμένων προϊόντων ) που θα μειώσουν το ημερήσιο κόστος χωρίς να επηρεάζεται η υγεία των ζώων της εκμετάλλευσης του και χωρίς τελικό το κέρδος που του παρουσιάζεται να μην είναι τελικώς αυτό που θα ανάμενε. Λαμβάνοντας λοιπόν το παραπάνω ζήτημα και με τη διερεύνηση και μελετών που συνεχώς διεξάγονται στη διατροφή των ζώων, θα αναφερθώ πως τα παραγόμενα φύτρα υδροπονίας από καρπούς δημητριακών καρπών και σπόρων ψυχανθών, θα μπορούσαν να αυξήσουν τη κερδοφορία των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.
Η χημική σύνθεση της υδροπονικής χορτονομής που καλλιεργείται από διάφορους κόκκους έχει σημαντικές διακυμάνσεις σύμφωνα με τις έρευνες που έχουν διεξαχθεί κάτω υπό συγκεκριμένες συνθήκες περιβάλλοντος. Υπάρχει μια γενική διατύπωση, ότι δεν υπάρχει σημαντικό κέρδος στην αύξηση της ξηράς ουσίας των υδροπονικών φύτρων μέσω της διαδικασίας της βλάστησης σε σύγκριση με τη ξηρά ουσία των αρχικά χρησιμοποιούμενων σπόρων.
Οι δημητριακοί καρποί περιέχουν συνήθως περίπου 85-87% ξηρά ουσία και οι υδροπονικές χορτονομές συνήθως περιέχουν 80-85% νερό
(Weldegerima, 2015). Τα αποτελέσματα ερευνών δείχνουν μεγάλη ποικιλομορφία στην αύξηση ή στην απώλεια ξηρής ουσίας, που κυμαίνεται από 10% μείωση έως και αύξηση 15% σε κάθε βλαστικό κύκλο 8-10 ημερών. (Starova, 2016). Σύμφωνα με μελέτη του Abd Rahim ( et al. (2015) παρατηρήθηκε ότι η βλάστηση του κριθαριού σε υδροπονικό θάλαμο, οδήγησε σε μείωση ξηράς ουσίας του αρχικού χρησιμοποιούμενου σπόρου στο 18%. Ομοίως σύμφωνα με μελέτη
του Shtaya (2004) παρατηρήθηκε ότι η βλάστηση του σιταριού για 5 έως 7 ημέρες σε υδροπονικό θάλαμο, οδήγησε σε απώλεια 17% της συνολικής Ξηράς ουσίας του αρχικά χρησιμοποιούμενου σπόρου, ενώ καθώς η διάρκεια της βλάστησης επεκτάθηκε στις 12 ημέρες στο θάλαμο, η μείωση της ξηράς ουσίας ήταν 25%. Η απώλεια της ξηράς ουσίας είναι λόγω της χρήσης των αποθηκευμένων υδατανθράκων των υπό χρησιμοποιούμενων κόκκων ως προς την χρήση αυτών, για τις μεταβολικές δραστηριότητες της φάσης της ανάπτυξης μέσω της φωτοσύνθεσης. Η φωτοσύνθεση ξεκινά περίπου την πέμπτη ημέρα όταν οι χλωροπλάστες ενεργοποιούνται (Al-Karaki & Al-Momani, 2011· Adjlane, 2016). Το μούλιασμα των κόκκων οδηγεί στην ενεργοποίηση των ενζύμων, στη διαλυτοποίηση και στη μετατροπή του αμύλου που είναι αποθηκευμένο στο ενδοσπέρμιο, σε απλά σάκχαρα. Αυτό παρέχει το κατάλληλο υπόστρωμα για το νεαρό αναπτυσσόμενο φυτό για μεταβολικές του δραστηριότητες. Αυτά τα υποστρώματα αναπνέουν για να παράγουν ενέργεια, εκπέμποντας άνθρακα διοξείδιο και νερό. Αυτή η απώλεια διοξειδίου του άνθρακα οδηγεί σε απώλεια ξηρής ύλης (Emam, 2016).
Όμως αυτή είναι η μία πλευρά του θέματος. Η άλλη είναι η αύξηση των περικλειόμενων θρεπτικών συστατικών και η μετατροπή τους από μεγαλομοριακές και πολύπλοκες ενώσεις σε απλούστερες και πιο εύκολα αφομοιώσιμες από τον οργανισμό που θα τις καταναλώσει. Έτσι ο οργανισμός δεν χρειάζεται να ξοδέψει ενέργεια για την διάσπαση αυτών των ενώσεων, προκειμένου να είναι σε εκείνη τη μορφή, που ο οργανισμός μπορεί να τις επεξεργαστεί πιο εύκολα και άμεσα. Αυτή την επιπλέον εργασία τη κάνει η διαδικασία της φυτροποίησης των σπόρων.

Μεταβολές στη χημική σύσταση, αρχικού σπόρου κριθαριού και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας βλάστησης σε υδροπονικό θάλαμο σε ξηρά ουσία ( Ξ.Ο ), οργανική ουσία ( Ο.Ο ), ακατέργαστες πρωτεΐνες ( Ο.Α.Ο ). συγκέντρωση μετάλλων ( Σ.Μ ) και ολικές ινώδεις ουσίες ( Ο.Ι.Ο ).

ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΤΣΗ ( % ) ΞΗΡΑΣ ΟΥΣΙΑΣ
Ξ.Ο Σ.Μ Ο.Ο Ο.Α.Ο Ο.Ι.Ο
ΚΡΙΘΑΡΙ 88,90 4,02 95,9 11,30 7,65
ΜΟΥΛΙΑΣΜΕΝΟ ΚΡΙΘΑΡΙ 62,00 4,20 95,80 9,20 16,07
ΒΛΑΣΤΗΣΗ ΚΡΙΘΑΡΙΟΥ 4ης ΗΜΕΡΑΣ 22,30 2,60 97,40 11,10 9,30
ΒΛΑΣΤΗΣΗ ΚΡΙΘΑΡΙΟΥ 6ης ΗΜΕΡΑΣ 17,80 2,90 97,10 11,60 10,90
ΒΛΑΣΤΗΣΗ ΚΡΙΘΑΡΙΟΥ 8ης ΗΜΕΡΑΣ 16,90 3,50 95,00 15,60 19,20
ΚΛΑΣΜΑ ΦΥΛΛΩΝ ΦΥΤΡΟΥ 8,10 5,00 95,00 27,10 21,40
ΚΛΑΣΜΑ ΡΙΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΦΥΤΡΟΥ 8,10 4,10 95,90 12,90 24,30

Πίνακας 1. ( Μελέτη Adjlane 2016 )
Σύγκριση σε θρεπτικά συστατικά μεταξύ υδροπονικού σπόρου σιταριού και χλόη σιταριού

ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΥΔΡΟΠΟΝΙΚΟ ΣΙΤΑΡΙ ΧΛΟΗ ΣΙΤΑΡΙΟΥ
ΞΗΡΑ ΟΥΣΙΑ ( % ) 22 21
ΟΛΙΚΕΣ ΛΙΠΑΡΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ( g/Kg ) 93 40
ΟΛΙΚΕΣ ΑΖΩΤΟΥΧΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ( g/Kg ) 288 200
ΟΛΙΚΕΣ ΙΝΩΔΕΙΣ ΟΥΣΙΕΣ ( g/Kg ) 65 180
ΟΛΙΚΗ ΠΕΠΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ (Mj/Kg ) 187 187
ΑΣΒΕΣΤΙΟ ( g/Kg ) 2,90 3,50
ΦΩΣΦΟΡΟΣ ( g/Kg ) 9,00 3,60

Πίνακας 2. ( Μελέτη Ghaly 2007 )

Αλλαγές σε θρεπτικά συστατικά στο υδροπονικό φύτρο κριθαριού κατά τη διάρκεια 13 ημερών βλάστησης σε υδροπονικό θάλαμο.

ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΒΛΑΣΤΗΣΗΣ

ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΑΡΧΙΚΟΣ ΣΠΟΡΟΣ 4η ΗΜΕΡΑ 7η ΗΜΕΡΑ 10η ΗΜΕΡΑ 13η ΗΜΕΡΑ
ΞΗΡΑ ΟΥΣΙΑ 90,40 202,3 136,1 103 102,3
ΟΛΙΚΕΣ ΑΖΩΤΟΥΧΕΣ 12,70 177,2 171 182,5 176
NDF 13,00 470,1 510 525 540
ADF 6,00 166,5 214,6 236,3 261,4
ADL --- 30,73 39,2 59,5 51,5
ΟΛΙΚΗ ΤΕΦΡΑ 2,20 43,90 49,8 53,9 57,8

Πίνακας 3. ( Μελέτη ΑΚ Bag 2004 ).

Χημική σύσταση καρπού σόργου και υδροπονικού φύτρου σόργου 7ης ημέρας.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΡΠΟΣ ΣΟΡΓΟΥ ΦΥΤΡΟ ΣΟΡΓΟΥ
ΞΗΡΑ ΟΥΣΙΑ (%) 95,80 24,60
ΟΛΙΚΕΣ ΑΖΩΤΟΥΧΕΣ (%) 4,10 4,95
ΟΛΙΚΕΣ ΛΙΠΑΡΕΣ ΟΥΣΙΕΣ (%) 1,45 2,15
ΟΛΙΚΗ ΤΕΦΡΑ (%) 1,08 1,12
ΟΛΙΚΕΣ ΙΝΩΔΕΙΣ ΟΥΣΙΕΣ (%) 1,06 2,16

Πίνακας 4. ( Μελέτη Sale 2015 ).

Για την εταιρεία BIOSTALIS HYDROPONICS
ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
Msc ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΖΩΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.

08/04/2024

Αντικατάσταση συμβατικών μειγμάτων συμπυκνωμένης με υδροπονικό κριθάρι ή σιτάρι: Επιδράσεις στη παραγωγή γάλακτος, στη πεπτικότητα των θρεπτικών ουσιών καθώς και στο προφίλ λιπαρών οξέων του γάλακτος σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής.

Στόχος της παρούσα μελέτης και έρευνας ήταν να αξιολογηθεί η παραγωγή γάλακτος, η πεπτικότητα των θρεπτικών συστατικών, το προφίλ λιπαρών οξέων του παραγόμενου γάλακτος καθώς και συγκεκριμένοι βιοδείκτες, όπως ο μηρυκασμός, το pH της μεγάλης κοιλίας, η ουρία αζώτου του παραγόμενου γάλακτος στην αντικατάσταση των συμβατικών σιτηρεσίων με φύτρο κριθαριού η φύτρο σιταριού, που καλλιεργείται σε υδροπονικούς θαλάμους. Χρησιμοποιήθηκαν είκοσι τέσσερις πολύτοκες αγελάδες φυλής Holstein ( 3,25 ± 1,33, γαλακτικής περιόδου 102 ± 23 ημέρες άλμεξης και με παραγωγή γάλακτος; 49 ± 4 kg/ημέρα ) για χρονικό διάστημα 21 ημερών. Μετά από μια συμμεταβλητή περίοδο 2 εβδομάδων, στις αγελάδες χορηγήθηκαν οι 3 ξεχωριστές για τη κάθε μία ομάδα πειραματικές δίαιτες εκ των οποίων η ομάδα Α, έλαβε το συμβατικό σιτηρέσιο χωρίς αντικατάσταση από υδροπονικά φύτρα, η ομάδα Β που έγινε η αντικατάσταση του σιτηρεσίου της ομάδας Α από φύτρα κριθαριού σε ποσοστό 10% επί βάση της Ξηράς Ουσίας και τέλος η ομάδα Γ που έλαβε το σιτηρέσιο της Ομάδας Α με αντικατάσταση από φύτρα σιταριού σε ποσοστό 10% επί βάση της Ξηράς Ουσίας. Όλα τα σιτηρέσια όλων των ομάδων, διαμορφώθηκαν να είναι ισοενεργητικά ισοαζωτούχα και που τα φύτρα αντικατέστησαν το καλαμπόκι ( αλεσμένο ), σογιάλευρο, κραμβάλευρο και τη δεξτρόζη
Τα υδροπονικά φύτρα κριθαριού και σιταριού αναπτύχθηκαν σε ειδικό ημιαυτόματο θάλαμο υδροπονίας και η συγκομιδή τους γινόταν μετά από 6 ημέρες ανάπτυξης. Η συλλογή τόσο των δεδομένων όσο και των δειγμάτων έγινε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 3 ημερών της συμμεταβλητής και της πειραματικής περιόδου. Παρατηρήθηκαν ευρείες περιοχές για το ποσοστό της Ξηράς Ουσίας των φυτρωμένων κόκκων (12,1 έως 22,9% και 13,3 έως 25,7% για το κριθάρι και το σιτάρι, αντιστοίχως) και την αναλογία φυτρωμένων χορτονομών προς σπόρους (0,67 έως 1,07 τόσο για το κριθάρι όσο και για το σιτάρι). Η αντικατάσταση του συμβατικού σιτηρεσίου από υδροπονικά φύτρα, δεν μετάβαλλε τις αποδόσεις γάλακτος ή γάλακτος διορθωμένου με ενέργεια. Ωστόσο, η πρόσληψη ξηρής ουσίας ήταν χαμηλότερη για την ομάδα Β ( ομάδα που λάμβανε υδροπονικό φύτρο κριθαριού ), σε σχέση με την ομάδα Α. Ο συντελεστής εκμετάλλευσης τροφής για παραγωγή γάλακτος βελτιώθηκε για την Ομάδα Β ( 1,49 ± 0,03 ) σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες ( 1,43 ± 0,03 ).

Οι αποδόσεις καθώς και οι συγκεντρώσεις των συστατικών του γάλακτος (λίπος, αληθινή πρωτεΐνη και λακτόζη) δεν επηρεάστηκαν από τη συμμετοχή των υδροπονικών φύτρων. Οι δείκτες μέτρησης ουρίας-αζώτου ( Ν ) γάλακτος ήταν μεγαλύτερες για το Σιτάρι, σε σχέση με την ομάδα Α ή την ομάδα Β ( αντικατάσταση με υδροπονικό κριθάρι ). Το σωματικό βάρος ( Σ.Β; 752 ± 3 έναντι 742 ± 3 kg) και η αύξηση Σωματικού Βάρους (6,53 ± 2,99 έναντι –9,33 ± 2,91 kg/21 ημέρα) ήταν υψηλότερα για την ομάδα Γ ( φύτρα με υδροπονικό σιτάρι ) σε σύγκριση με την ομάδες Α και Β. Η φαινομενική ολική πεπτικότητα της οργανικής ουσίας και της Ξηράς ουσίας ήταν μεγαλύτερη για την ομάδα Γ, σε σχέση με την ομάδα Β. Η διάρκεια μηρυκασμού ήταν υψηλότερη κατά 13 λεπτά/ημέρα σε σχέση με τις ομάδες Α και Γ. Η πεπτικότητα του κλάσματος ADF ( ουδέτερων απορρυπαντικών ινών ) και του αμύλου ήταν υψηλότερη για τις ομάδες Α και Γ, σε σχέση με την ομάδα Β και η πεπτικότητα της ακατέργαστης πρωτεΐνης ήταν μεγαλύτερη για την ομάδα Γ, σε σχέση με τις ομάδες Α και Β. Τέλος η κατανάλωση νερού ήταν μειωμένη στις ομάδες Β και Γ σε σύγκριση με την ομάδα Α. Συνοπτικά, η αντικατάσταση των μειγμάτων συμπυκνωμένης με υδροπονικά φύτρα δημητριακών καρπών, βελτίωσε την απόδοση παραγωγής γάλακτος ( Ομάδα Β, με υδροπονικά φύτρα κριθαριού) και ενίσχυσε την αύξηση του σωματικού βάρους (Ομάδα Γ υδροπονικά φύτρα σιταριού), αυξάνοντας τη διάρκεια μηρυκασμού, βελτιώνοντας το συντελεστή εκμετάλλευσης της τροφής για παραγωγή γάλακτος.
Παρακάτω παρατίθενται Πίνακες με τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης.

Σύσταση σιτηρεσίων των ομάδων Α, Β και Γ.
Συστατικά Σιτηρέσια
Ομάδα Α Ομάδα Β Ομάδα Γ
Συστατικά ( % Ξηράς Ουσίας )
Ενσίρωμα καλαμποκιού 36.4 36.4 36.4
Haylage ΄Χόρτου 12.1 12.1 12.1
Υδροπονικά φύτρα — 10.0 10.0
Καλαμπόκι ( αλεσμένο ) 12.1 9.25 9.14
Σογιάλευρο, ( 47,5% ΟΑΟ ) 11.9 11.0 10.6
Φλούδες σόγιας 6,58 2.83 4.00
Υποπροϊόντα αλευροποιίας 5,86 5,86 5,86
Πούλπα εσπεροειδών 4.34 4.34 4.34
Κραμβάλευρο 2.68 2.31 1,89
Δεξτρόζη 2,35 0,28 0,00
Προστατευμένο λίπος ( Bergafat T-100 ) 1,50 1,50 1,50
Ανθρακικό ασβέστιο 1.43 1.43 1.43
Διττανθρακικό νάτριο 0,78 0,78 0,78
Αιματάλευρο 0,71 0,71 0,71
Χλωριούχος νάτριο 0,40 0,40 0,40
Προστατευμένη Μεθειονίνη και Λυσίνη ( Smartmine ML– Adisseo ) 0,21 0,21 0,21
Πρόμιγμα Βιταμινών και μετάλλων-Ιχνοστοιχείων 0,20 0,20 0,20
Οξείδιο του μαγνησίου 0,14 0,14 0,14
Θειικό μαγνήσιο 0,13 0,13 0,13
Συμπλήρωμα προστατευμένης Μεθειονίνης ( Smartmine M –Adisseo ) 0.11 0.11 0.11
Οργανικό Σελήνιο 0,04 0,04 0,04
Ζωντανή μαγιά ( Levucell ) 0,03 0,03 0,03
ΣΥΣΤΑΣΗ ( % ) ΞΗΡΑΣ ΟΥΣΙΑΣ
ΞΗΡΑ ΟΥΣΙΑ ( % ) 62.6 55,0 55.2
ΟΛΙΚΕΣ ΑΖΩΤΟΥΧΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ( ΟΑΟ ) 16.3 16.0 16.2
Διαλυτή πρωτεΐνη, % ( ΟΑΟ ) 44,5 47,8 48.6
aNDFom 30.5 30.7 30.3
ADF 18.6 18.7 18.4
Λιγνίνη 2.68 2.53 2.33
Άμυλο 20.6 21.0 21.7
Διαλυτοί υδατάνθρακες σε διάλυμα αιθανόλης. 7,59 7.41 7.27
Ολικές Λιπαρές Ουσίες 4.28 3,98 4.07
Ολική Τέφρα 7,79 10.2 8.64
Ca 1.14 1.19 1.28
P 0,40 0,42 0,41
ME, Mcal/kg DM 2,75 2.66 2.72
Πίνακας 1.

Επιδράσεις της αντικατάστασης συμβατικών συμπυκνωμάτων με φύτρα υδροπονικού κριθαριού ή σιταριού στην πρόσληψη ξηρής ουσίας, στην παραγωγή και τη σύνθεση γάλακτος, η ουρία αζώτου γάλακτος ( MUN ) στις αγελάδες γαλακτοπαραγωγής των ομάδων του πειράματος.

ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ
ΠΑΡΑΓΟΜΕΝΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΣΙΤΗΡΕΣΙΑ
ΟΜΑΔΑ Α ΟΜΑΔΑ Β ΟΜΑΔΑ Γ
Πρόσληψη νερού, L/ημέρα 151 133 133
Κατανάλωση Ξηράς Ουσίας kg/ημέρα 32,7 31,1 31,8
Παραγωγή γάλακτος, kg/ημέρα 46.1 45,8 45.7
Συντελεστής εκμετάλλευσης τροφής. 1,43 1,49 1,45
Λιπαρά γάλακτος, % 4.92 5.09 4.91
Λίπος γάλακτος, kg/ημέρα 2.27 2.32 2.24
Αληθινή πρωτεΐνη γάλακτος, % 3.37 3.34 3.36
Αληθινή πρωτεΐνη γάλακτος, kg/ημέρα 1,55 1.52 1,53
Λακτόζη γάλακτος, % 4,90 4.88 4.91
Λακτόζη γάλακτος, kg/ημέρα 2.26 2.23 2.24
Ολικά στερεά γάλακτος, % 14.2 14.3 14.2
Ολικά στερεά γάλακτος, kg/ημέρα 6.53 6.54 6.46
Σωματικά κύτταρα γάλακτος × 1.000 κύτταρα/mL 20.0 24.8 23.6
Γάλα Ν, % πρόσληψης Ν 28,8 30,5 29,5
MUN, mg/dL 10,2 10,2 10,8
Πίνακας 2.

Επιδράσεις της αντικατάστασης συμβατικών συμπυκνωμάτων με φύτρα υδροπονικού κριθαριού ή σιταριού στο Σωματικό Βάρος, στο pH και στη παραγωγή αμμωνίας στη μεγάλη κοιλία, στη διάρκεια μηρυκασμού, στη γλυκόζη του πλάσματος, καθώς και στη φαινομενική πεπτικότητα των θρεπτικών συστατικών στις αγελάδες γαλακτοπαραγωγής των 3 ομάδων του πειράματος.

ΣΙΤΗΡΕΣΙΑ
ΟΜΑΔΑ Α ΟΜΑΔΑ Β ΟΜΑΔΑ Γ
ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ( Kg ) 742 747 752
Αλλαγή ΣΒ, kg/21 ημερών −9,33 1,08 6,53
pH μεγάλης κοιλίας 6.54 6,45 6.49
Μηρυκασμός, λεπτά/ημέρα 550 563 550
Γλυκόζη πλάσματος, ( mg/dL ) 48.6 48,5 46.8
Αμμωνία μεγάλης κοιλίας ( mg/dL ) 4.81 6,69 6.16
Φαινόμενη πεπτικότητα ( % )
ΞΗΡΑ ΟΥΣΙΑ 76,2 74,2 77,7
ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΟΥΣΙΑ 77,4 76,0 79,1
ΟΛΙΚΕΣ ΑΖΩΤΟΥΧΕΣ ΟΥΣΙΕΣ 71,7 71,1 74,6
aNDFom 62,5 59,7 63,2
ADF 56,0 51,9 59,3
Άμυλο 99,3 98,0 99,2
Πίνακας 3.

Η παραπάνω μελέτη διεξήχθει από τους Yu Zang, Andrew T. Richards, Nirosh Seneviratne, Fabian Andres Gutierrez Oviedo, Rob Harding, Sanjeewa Ranathunga, Joseph .W. Mcfadden ( Πανεπιστήμιο Cornell, Τμήμα Ζωικής Παραγωγής, ΗΠΑ ).

Για την εταιρεία BIOSTALIS HYDROPONICS

ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
Msc ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΖΩΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

05/04/2024

Επιπτώσεις από προσθήκη διαφορετικών επιπέδων υδροπονικού κριθαριού τόσο στην παραγωγική απόδοση των κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής ( Broilers ) καθώς και το οικονομικό όφελος.

Σε αντίθεση με τα μηρυκαστικά, σύμφωνα με μελέτη και δημοσίευση των Jacob και Pescatore (Appl Poult Res. 2012; 21 (4):915–40. 2012 ),αναφέρθηκε, ότι η διατροφή των πτηνών, που τρέφονται με σιτηρέσια με βάση το κριθάρι επηρεάζεται αρνητικά η πεπτική οδός, η οποία αντανακλά και στη παραγωγική τους απόδοση. Αυτοί οι συγγραφείς ανέφεραν ότι η αρνητική επίδραση του κριθαριού στην πέψη και την απορρόφηση οφείλεται στην παρουσία πολυσακχαριτών κυρίως της κατηγορίας των β-γλυκάνων, που είναι ο κύριος λόγος για την αύξηση του ιξώδους στο τμήμα του εντέρου προκαλώντας μεταβολή της μορφολογίας και της μικροχλωρίδας του εντέρου, καθώς και μείωση της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών. Αν και οι β-γλυκάνες που προέρχονται από μαγιά, μύκητες και ορισμένα δημητριακά, μπορούν και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα των πτηνών και πολλών διαφορετικών είδη ζώων, η συμπερίληψη κριθαριού σε υψηλό επίπεδο στη διατροφή των πτηνών, έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην αποδοτικότητα τους.
Διεξήχθη μελέτη για τον αξιολόγηση προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικής χορτονομής κριθαριού (HBF) και εκτίμησης των παραγωγικών χαρακτηριστικών των κοτόπουλων κρεατοπαραγωγικής κατεύθυνσης ( broilers ) καθώς και την ύπαρξη ή μη οικονομικού οφέλους. Εκατό σαράντα τέσσερις ( 144 ) νεοσσοί Ross 308, μιας ημέρας, χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Οι νεοσσοί κατανεμήθηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες- θεραπείες, ( 12 νεοσσοί ανά ομάδα ): Η πρώτη ομάδα δεν είχε προσθήκη υδροπονικού κριθαριού ( Τ1 ). Όσον αφορά τις υπόλοιπες ομάδες, οι ομάδες Τ2 και Τ3, περίκλειαν 10% και 20% υδροπονικής χορτονομής κριθαριού ( HBF ) αντιστοίχως, που προστέθηκαν σε μηχανή pellet προκειμένου να επιτευχθεί η αναμενόμενη ομογενοποίηση του φύτρου με το μείγμα συμπυκνωμένης νεοσσών, όπως αυτό δημιουργήθηκε σύμφωνα με βάση τις ανάγκες των νεοσσών με βάση το NRC 1994 και να προσφερθεί τελικώς στις ταΐστρες τροφοδοσίας. Στην ομάδα Τ4, το υδροπονικό κριθάρι ( HBF ) τεμαχίστηκε σε μέγεθος από 1 έως 2 cm και τροφοδοτήθηκε ως μια πρόσθετη δωρεάν χορτονομή. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, καταγράφηκε το Σωματικό Βάρος ( Σ.Β ) για κάθε εβδομάδα του πειράματος-μελέτης, η αύξηση σωματικού βάρους ( Α.Σ.Β ), η καταναλωθείσα τροφή ( Κ.Τ ) καθώς και ο δείκτης μετατρεψιμότητας τροφής ( Δ.Μ.Τ ) όλων των νεοσσών όλων των ομάδων. Η βακτηριολογία και η μορφολογία του εντέρου κατέδειξαν μείωση του συνολικού αριθμού μυκήτων, βακτηρίων και E. coli με αύξηση του αριθμού των Lactobacillus, σε συνδυασμό με αύξηση του ύψους της λάχνης και του βάθους της κρύπτης της νήστιδας των πτηνών της ομάδας T2. Οι μετρήσεις οικονομικής αξίας έδειξαν αύξηση του δείκτη παραγωγής και του οικονομικού δείκτη για τα κοτόπουλα κρεατοπαραγωγής που έλαβαν τα σιτηρέσια Τ2 και Τ4. Μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι υπάρχει η ευκαιρία να συμπεριληφθεί το υδροπονικό κριθάρι κατά 10% ή να παρουσιαστεί ως φρεσκοκομμένο για τη βελτίωση της παραγωγικής αποδοτικότητας, τη βελτίωση των οικονομικών δεικτών και τη μείωση του κόστους παραγωγής κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής κατά 9%.

Συστατικά και χημική σύσταση σιτηρεσίων για περιόδους έναρξης (1-21 ημέρες)

Συστατικά Starter (1-21 ημέρες)
Τ1 Τ2 T3 Τ4
Καλαμπόκι 45 40,5 36 45
Σογιάλευρο (48%) 32 28.8 25.6 32
Σιτάρι 15 13.5 12 15
Συμπυκνωμένη πρωτεΐνη (44%) 4 3.6 3.2 4
ΠΡΟΜ.ΒΙΤ+ΙΧΝΟΣΤ 1 0,9 0,8 1
Ανθρακικό ασβέστιο 2 1.8 1.6 2
Χλωριούχο νάτριο 0,5 0,45 0.4 0,5
Φυτικό λίπος 0,5 0,45 0.4 0,5
ΥΔΡΟΠΟΝΙΚΟ
ΚΡΙΘΑΡΙ - 10 20 Κ.Β
ΑΝΑΛΥΣΗ
Ακατέργαστη πρωτεΐνη (%) 23 22.2 21.4 23
Μεταβολική ενέργεια (kcal/kg) 2940 3006 3072 2940
Πίνακας 1.

Συστατικά και χημική σύσταση σιτηρεσίων για τη τελική φάση πάχυνσης (22-35 ημέρες)

Συστατικά FINISHER (22-35 ημέρες)
T1 T2 Τ3 Τ4
Καλαμπόκι 51,5 46,35 41.2 51,5
Σογιάλευρο ( 48%) 23 20.7 18.4 23
Σιτάρι 15 13.5 12 15
Συμπυκνωμένη πρωτεΐνη (44%) 2 4 3.6 3.2 4
ΠΡΟΜΙΓΜΑ ΒΙΤ+ΙΧΝΟΣΤ 1 0,9 0,8 1
Ανθρακικό ασβέστιο 2 1.8 1.6 2
Χλωριούχο νάτριο 0,5 0,45 0.4 0,5
Φυτικό λίπος 3 2.7 2.4 3
Υδροπονικό κριθάρι - 10 20 Κ.Β
ΑΝΑΛΥΣΗ
Ακατέργαστη πρωτεΐνη (%) 19.3 18.87 18.44 19.3
Μεταβολική ενέργεια (kcal/kg) 3170 3213 3256 3170
Πίνακας 2.

Σύνθεση θρεπτικών συστατικών των αρχικών κόκκων κριθαριού και της υδροπονικής χορτονομής κριθαριού (HBF) την 7η ημέρα βλάστησης
Ζωοτροφές ΞΗΡΑ
ΟΥΣΙΑ (%) ΤΕΦΡΑ
( % ) ΟΡΓΑΝΙΚΗ
ΟΥΣΙΑ
( % ) ( % ) ΞΗΡΑΣ ΟΥΣΙΑΣ
ΟΑΟ Ι.Ο ΟΛΟ ΕΑΕΟ
Σπόροι κριθαριού 89.12 2.78 97,22 9,92 4.45 2.19 80,66
Υδροπονικό
Κριθάρι 12.64 5.09 94,91 19.17 6.26 3,35 66.13
Πίνακας 3. ( ΟΑΟ: Ολικές Αζωτούχες Ουσίες, ΙΟ: Ινώδεις ουσίες, ΟΛΟ: Ολικές Λιπαρές Ουσίες, ΕΑΕΟ: Ελεύθερες Αζώτου Εκχυλισματικές Ουσίες ).


Επίδραση της προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικής χορτονομής κριθαριού (HBF) στη διατροφή των κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής στο εβδομαδιαίο μέσο σωματικό βάρος (g) (μέσος όρος ± τυπικό σφάλμα)
Ομαδες Ηλικία σε εβδομάδες
1η εβδομάδα
2η εβδομάδα
3η εβδομάδα
4η εβδομάδα
5η εβδομάδα
Τ1 182,77±2,83 530,37±4,01 914,53±5,18 1364,97±4,19 1835,17±6,02
Τ2 173,9±3,73 520,3±4,39 955,14±4,92 1421,50±5,25 1922,40±4,62
Τ3 176,13±2,47 515,1±6,02 912,73±3,97 1338,73±5,51 1816,70±4,57
Τ4 177,2±4,93 523,97±5,12 926,07±4,77 1380,37±4,56 α 1860,73±3,88
Πίνακας 4.

Επίδραση της προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικής χορτονομής κριθαριού (HBF) στη διατροφή των κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής στη μέση εβδομαδιαία αύξηση σωματικού βάρους (g) και στη συνολική αύξηση σωματικού βάρους (g) (μέσος όρος ± τυπικό σφάλμα)

Ομάδες Ηλικία σε εβδομάδες Συνολική αύξηση βάρους
1η 2η 3η 4η 5η
Τ1 140,77±2,83 347,6±3,59 384,17±1,19 450,43±9,36 470,20±1,21 1793,167±6,02
Τ2 131,9±3,73 346,4±6,92 434,84±7,85 466,36±8,95 500,90±0,70 1880,40±4,62
Τ3 134,13±2,47 338,97±7,64 397,63±5,99 426,00±9,48 477,97±1,03 1774,70±4,57
Τ4 135,2±4,93 346,77±8,64 402,10±5,85 454,30±4,60 480,37±5,23 1818,73±3,88
Πίνακας 5.

Επίδραση της προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικής χορτονομής κριθαριού στη διατροφή των κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής στη μέση εβδομαδιαία πρόσληψη τροφής (g) και στη συνολική πρόσληψη τροφής (g) (μέσος όρος ± τυπικό σφάλμα)

Ομάδες Ηλικία σε εβδομάδες Συνολική πρόσληψη τροφής
1η εβδομάδα
2η εβδομάδα
3η εβδομάδα
4η εβδομάδα
5η εβδομάδα

Τ1 146,66±2,43 385,86±3,93 636,78±5,14 776,58±5,49 1073,34±8,67 3019,23±25,65
Τ2 139,94±1,08 380,61±2,28 618,16±4,76 754,69±29,03 1015,05±14,48 2908,46±37,75
Τ3 147,25±1,91 391,28±3,63 652,50±6,72 793,17±13,63 1119,04±6,81 3103,23±21,58
Τ4 140,14±1,27 373,83±2,92 603,92±8,00 751,33±9,97 995,37±14,04 2864,61±22,67
Πίνακας 6.

Επίδραση της προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικής χορτονομής κριθαριού στο δείκτη μετατρεψιμότητας της τροφής και συνολικά ( μέσος όρος _± τυπικό σφάλμα ).

Ομάδες Ηλικία σε εβδομάδες Συνολικά
1η εβδομάδα
2η εβδομάδα
3η εβδομάδα
4η εβδομάδα
5η εβδομάδα

Τ1 1,042±0,004 1,110±0,017 1,657±0,010 1,726±0,043 2,284±0,041 1,564±0,010
Τ2 1,063±0,038 1,100±0,027 1,422±0,018 1,618±0,050 2,026±0,031 1,446±0,020
Τ3 1,098±0,006 1,156±0,032 1,643±0,053 1,863±0,044 2,341±0,016 1,620±0,009
Τ4 1,040±0,045 1,079±0,032 1,504±0,051 1,655±0,039 2,072±0,022 1,470±0,016
Πίνακας 7.

Τέλος στο Πίνακα 8, φαίνεται η επίδραση της προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικού κριθαριού στον μικροβιακό πληθυσμό και στη μορφολογία της νήστιδας. Τα κοτόπουλα κρεατοπαραγωγής, ηλικίας 35 ημερών, εμφάνισαν σημαντική μείωση στον συνολικό αριθμό μυκήτων, στο συνολικό αριθμό βακτηρίων καθώς και στα βακτήρια Escherichia coli σε σιτηρέσια με συμμετοχή 10% υδροπονικού κριθαριού ( Τ2 ), σε συνδυασμό με αύξηση των ωφέλιμων βακτηρίων ( Lactobacillus ) σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες της μελέτης Η καταστροφική επίδραση των προϊόντων των εντερικών μυκήτων (μυκοτοξίνες) θα μπορούσε να βλάψει το ανοσοποιητικό σύστημα και να προκαλέσει φλεγμονή, αυξάνοντας την ενέργεια που απαιτείται για συντήρηση καθώς ένα μέρος αυτής απαιτείται επιπλέον για ανάρρωση από ασθένειες. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μειωμένη κατανάλωση ζωοτροφών και χρήση θρεπτικών ουσιών και μείωση της απόδοσης παραγωγής στα κοτόπουλα κρεατοπαραγωγής.

Επίδραση της προσθήκης διαφορετικών επιπέδων υδροπονικής χορτονομής κριθαριού, στον μικροβιακό πληθυσμό, στο ύψος των λαχνών, στο βάθος της κρύπτης και της αναλογίας λαχνών προς κρύπτη της νήστιδας κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής 35 ημερών (μέσος όρος ± τυπικό σφάλμα)

Χαρακτηριστικά Διατροφικές θεραπείες
Τ1 Τ2 Τ3 Τ4
Συνολικός αριθμός μυκήτων (×10 3 ) 5,23±0,064 4,424±0,086 4,989±0,168 4,517±0,109
Συνολικός αριθμός βακτηρίων (×10 3 ) 5,416±0,078 4,629±0,133 5,083±0,155 4,775±0,064 π
Βακτήρια γαλακτικού οξέος (×10 3 ) 4,359±0,099 4,863±0,082 α 4,665±0,088 4,819±0,092
Escherichia coli (×10 3 ) 4,326±0,124 3,615±0,063 3,954±0,032 3,908±0,115
Ύψος λαχνών (μm) 573,24±8,34 656,41±7,12 592,59±6,48 607,23±8,92
Βάθος κρύπτης (μm) 76,03±3,17 97,33±7,47 86,53±3,58 91,57±2,53
Λάχνες: κρύπτη 7,56±0,21 6,84±0,61 6,87±0,21 6,64±0,09
Πίνακας 8.

Για την εταιρεία BIOSTALIS HYDROPONICS

ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
Msc ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΖΩΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ