13/05/2026
Pewne sprawy wymagają odpowiedniej, czasowej perspektywy. Myślę, że nadeszła pora, by pokazać dorobek instruktora Szkoły Aerokrak i prześledzić Jego sportowe oraz organizacyjne osiągnięcia.
Nie muszę chyba pisać, że jako rodzice jesteśmy niesamowicie dumni z dokonań naszego syna
Leszek i Krysia Mańkowscy
Kamil Mikołaj Mańkowski
Notatka autobiograficzna — kariera sportowa, trenerska i organizacyjna
1. Zawodnik Reprezentacji Polski
Powołanie do Kadry Narodowej Polski na sezon 2008 — pierwsze powołanie w wieku 19 lat, pod
kierownictwem trenera Adama Paski.
Pierwsze sukcesy międzynarodowe
• 2008 – V Motoparalotniowe Mistrzostwa Europy, Łomża (PF-1): 13. miejsce indywidualnie,
brązowy medal drużynowo — pierwszy medal międzynarodowy w karierze, debiut w barwach
Kadry Narodowej.
• 2009 – Otwarte Motoparalotniowe Mistrzostwa Ukrainy, Kremenchuk (PF-1): 1. miejsce
indywidualnie — pierwsze indywidualne zwycięstwo w zawodach międzynarodowych.
• 2009 – VI Motoparalotniowe Mistrzostwa Świata, Nove Mesto (CZE) (PF-1): 18. miejsce
indywidualnie.
Pierwsze medale krajowe
• 2011 – XII Motoparalotniowe Mistrzostwa Polski, Kielce: 3. miejsce, brązowy medal, tytuł
drugiego wicemistrza Polski.
• 2012 – XIII Motoparalotniowe Mistrzostwa Polski, Chełm: 2. miejsce, srebrny medal, tytuł
wicemistrza Polski.
Pierwszy szczyt — sezon 2013–2014
• 2013 – 1. WPSC Slalomowe Motoparalotniowe Mistrzostwa Świata, Aspres sur Buëch (FRA) (PF-
1): 5. miejsce indywidualnie, złoty medal drużynowo.
• 2014 – 1. EPSC Slalomowe Motoparalotniowe Mistrzostwa Europy, Couhe (FRA) (PF-1): 5. miejsce
indywidualnie, srebrny medal w sztafecie (z Piotrem Fickiem i Andrzejem Malkuszem), złoty medal
drużynowo.
• 2014 – VIII Motoparalotniowe Mistrzostwa Świata, Węgry (PF-1): brązowy medal indywidualnie,
tytuł drugiego wicemistrza świata, złoty medal drużynowo, zwycięstwo w konkurencji slalomu
„japońskiego" wraz z rekordem świata, zwycięstwo w konkurencji prędkościowej.
• 2014 – Światowa Liga Motoparalotniowa (FAI WLC): 3. miejsce w klasyfikacji generalnej PF-1 (za
Alexandrem Mateosem i Piotrem Fickiem).
Sezon 2015 — rola lidera drużyny
• 2015 – 2. WPSC, Legnica (POL) (PF-1): Team Leader Reprezentacji Polski (dyrektorem zawodów był
trener kadry Adam P***a); 5. miejsce indywidualnie; złoty medal w sztafecie (z Piotrem Fickiem,
Adamem Piórkiem i Andrzejem Malkuszem); złoty medal drużynowo — największa liczba złotych
medali w jednym evencie w karierze zawodniczej.
2. Trener Reprezentacji Kataru (od 2015)
Po sukcesach sezonu 2015 — pięcioletni kontrakt z Reprezentacją Kataru (Qatar Air Sports Committee,
kontrakt Ministerstwa Obrony Państwa Kataru), następnie przedłużany na podstawie wyników i nadal
aktywny. Pierwszy polski trener lotniczy zatrudniony przez obce państwo do prowadzenia kadry sportowej.
Pierwszy medal i przełom historyczny
• 2016 – IX Motoparalotniowe Mistrzostwa Świata, Popham (GBR): brązowy medal drużynowo w
klasie PL-1 — pierwszy w historii medal Kataru w międzynarodowych zawodach
motoparalotniowych.
Mistrzostwa Świata — złote medale indywidualne (PL-1)
• 2022 – Saeed Al-Marri – złoto na 4. WPSC, Strachotín (CZE) — pierwszy w historii katarski Mistrz
Świata w sportach lotniczych pod egidą FAI.
• 2023 – Hayan Al-Hebabi – złoto na 5. WPSC, Bornos (ESP).
• 2024 – Hayan Al-Hebabi – złoto na 6. WPSC, Lusail (QAT) — tytuł obroniony, drugi z rzędu.
• 2025 – Ibrahem Hussain – złoto na 7. WPSC, Bornos (ESP).
Mistrzostwa Świata — złoto drużynowo i sztafetowe
• 2022 – Katar Drużynowym Mistrzem Świata na 4. WPSC, Strachotín (CZE) — kluczowy moment
programu.
• 2024 – złota sztafeta Racing Team na 6. WPSC, Lusail (QAT): Naif Al-Baloshi, Eissa Al-Hajjaji, Hayan
Al-Hebabi, Ibrahem Hussain.
• 2025 – złota sztafeta Racing Team na 7. WPSC, Bornos (ESP): Eissa Al-Hajjaji, Saeed Malhiya,
Ibrahem Hussain, Abdulrahman Mohamed.
Mistrzostwa Świata — pozostałe medale drużynowe i indywidualne
• 2022 – Katar brązowy medal drużynowo na 11. Motoparalotniowych Mistrzostwach Świata,
Saquarema (BRA).
• 2022 – Naif Al-Baloshi (PF-1 Srebro) – 4 WPSC, Strachotin (CZE)
• 2024 – Eissa Al-Hajjaji (PF-1 brąz), Ibrahem Hussain (PL-1 srebro), Katar srebro drużynowo PL-1 — 6.
WPSC, Lusail.
• 2024 – Hayan Al-Hebabi (PL-1 brąz), Katar srebro drużynowo PL-1 — 1. Mistrzostwa Świata w
Endurance, Manston (GBR).
• 2025 – Eissa Al-Hajjaji (PF-1 brąz), Hayan Al-Hebabi (PL-1 srebro), Katar srebro drużynowo PL-1 — 7.
WPSC, Bornos.
• 2025 – Saad Al-Katheri & Zain Kuraib (PL-2 brąz), Katar srebro drużynowo PL-1 — 12.
Motoparalotniowe Mistrzostwa Świata, Chambley (FRA).
World League Cup — pełna lista podiów Reprezentacji Kataru
WLC = sezonowa klasyfikacja FAI agregująca wyniki z eventów FAI 1 i FAI 2 w danym roku — odpowiednik
„rocznego pucharu świata".
Klasa PF-1 — podia indywidualne:
• 2020/2021 – złoto: Naif Al-Baloshi (74 pkt).
• 2022 – złoto: Naif Al-Baloshi (79 pkt); brąz: Hayan Al-Hebabi (59 pkt).
• 2023 – złoto: Eissa Al-Hajjaji; brąz: Naif Al-Baloshi.
• 2024 – brąz: Eissa Al-Hajjaji (41 pkt).
Klasa PL-1 — podia indywidualne:
• 2020/2021 – złoto: Saeed Malhiya (53 pkt); srebro: Hayan Al-Hebabi (52 pkt).
• 2022 – srebro: Saeed Al-Marri (36 pkt); brąz: Saeed Malhiya (33 pkt).
• 2024 – złoto: Hayan Al-Hebabi (48 pkt); brąz: Ibrahem Hussain (32 pkt).
• 2025 – złoto: Ibrahem Hussain (35 pkt); srebro: Hayan Al-Hebabi (33 pkt).
Klasyfikacja narodów (klasa PF-1):
• Złoto: 2022, 2023, 2024.
• Brąz: 2015 (pierwszy podium narodowe Kataru w WLC), 2025.
Klasyfikacja narodów (klasa PL-1):
• Złoto: 2020/2021 (debiutancki sezon walidacji PL-1 w WLC), 2022, 2024, 2025.
World League Cup — klasyfikacja wszech czasów (2012–2025)
• PL-1 narody (metoda oficjalna FAI top-3): 1. miejsce wszech czasów — Katar (338 pkt) przed Polską
(182) i Francją (173). Dominacja niekwestionowana.
• PL-1 indywidualnie: Hayan Al-Hebabi — 1. miejsce wszech czasów w klasyfikacji indywidualnej PL-1
(2012–2025).
• PF-1 narody (metoda oficjalna FAI top-3): 4. miejsce wszech czasów — Katar (842 pkt), za Francją,
Czechami i Polską.
Bilans po 11 latach pracy: czterech indywidualnych Mistrzów Świata, drużynowy tytuł Mistrza Świata 2022,
dwie złote sztafety Racing Team (2024, 2025), brąz drużynowo na klasycznych Mistrzostwach Świata 2022,
sześć podiów drużynowych na MŚ, dominacja w World League Cup (siedem złotych medali narodowych w
pięciu sezonach, plus 1. miejsce wszech czasów PL-1).
3. Organizator Eventów
• 6. FAI Motoparalotniowe Slalomowe Mistrzostwa Świata, Lusail (QAT) 2024: Dyrektor Sportowy -
najbardziej eksponowany event w historii slalomu i ogółem zawodów motoparalotniowych. Po raz
pierwszy w historii dyscypliny zawody rozegrano na dwóch stadionach wodnych zlokalizowanych w
samym sercu miasta (Stolica Kataru - Lusail Marina), z zapleczem godnym najwyższego uznania
międzynarodowego. Edycja ta objęta została profesjonalną transmisją live-stream docierającą do
dziesiątek tysięcy widzów na świecie i obsługiwana fotofiniszem 20 000 klatek na sekundę, a jej
program uzupełniały wieczorne pokazy lotnicze oraz ceremonie otwarcia i zamknięcia w randze
imprezy międzynarodowej. To właśnie podczas Lusail 2024 po raz pierwszy w historii dyscypliny
slalomu oficjalnie zatwierdzono klasę kobiecą (PF1f) oraz wprowadzono wyniki na żywo za
pośrednictwem platformy dice.flights.
• 7. FAI Motoparalotniowe Slalomowe Mistrzostwa Świata, Hiszpania (2025): Dyrektor Sportowy.
• Polish Open Paramotor Slalom Championships, Jutrosin (POL) 2023 — Championship Director
(event rangi FAI 2 / Puchar Świata WLC).
• Spanish Open Paramotor Slalom Championships 2024 — Championship Director (event rangi FAI 2
/ Puchar Świata WLC).
4. Praca dla Sportu (FAI / CIMA)
• Steward - 5. FAI Motoparalotniowe Slalomowe Mistrzostwa Świata: oficjalna rola sędziowska w
jednym z trzech najwyższych organów oversight CIMA First Category Event (Jury, Monitor,
Steward).
• Przewodniczący Subkomisji Paramotorowej FAI/CIMA — od 2025: najwyższe stanowisko
regulacyjne w światowym motoparalotniarstwie.
• Sekretarz Biura CIMA (FAI) — od 2026: jedno z najwyższych stanowisk administracyjnych w Komisji
Międzynarodowej Mikrolotów i Motoparalotni FAI; pierwszy P***k na tym stanowisku.
