Balat & Kwento

01/01/2026

"Sa likod Ng Katahimikan"
2026
May isang tao na araw-araw bumabangon kahit mabigat ang dibdib. Hindi siya perpekto, pero ginagawa niya ang lahat para umandar ang buhay—para may makain, may maipagluto, may maipagpatuloy. Tahimik lang siya, sanay nang unahin ang iba bago ang sarili.
Sa labas, mukhang maayos ang lahat. May ngiti sa harap ng mga anak, may lakas sa harap ng ibang tao. Pero sa gabi, kapag tahimik na ang mundo, doon niya nararamdaman ang pagod—yung pagod na hindi kayang pahupain ng tulog.
May mga pagkakataon na nagtatanong siya kung hanggang kailan siya magiging matibay. Hindi dahil gusto niyang sumuko, kundi dahil tao lang din siya. May puso. May limitasyon. At may damdaming napupuno rin.
Hindi siya naghahanap ng perpekto. Ang hinihiling lang niya ay kaunting malasakit, kaunting pananagutan, at kaunting pag-unawa. Dahil ang pagmamahal, hindi lang nararamdaman—inaalagaan.
Patuloy pa rin siyang nagdadasal. Hindi para may patunayan, kundi para manatiling buo kahit may kulang. Umaasa pa rin siya na darating ang araw na may makakabasa ng katahimikang ito at makakaunawa.
Sa mga taong may pamilya:
Ang tahanan ay hindi nabubuo sa iisang balikat lang.
Ang responsibilidad ay hindi pwedeng iwanan.
At ang pagmamahal—kapag pinabayaan—unti-unting nauubos.

30/12/2025

🐽 For those na naghahanap ng quality piglets
✔️ 33 days old ngayon
✔️ 8–11 kls pa lang — adu pay pagbaliwan ti timbang da
✔️ Ready to dispose on Jan. 9
✔️ Healthy, matibay at alagang Harvesta
Hindi tinipid sa alaga kaya sure ang tubo.
Napintas ti alaga, napintas met ti resulta. 💯
PM lang po sa sure buyer.

19/12/2025

Merry Christmas 😘🎁

28/10/2025

28/10/2025

Celebrating my 5th year on Facebook. Thank you for your continuing support. I could never have made it without you. 🙏🤗🎉

20/09/2025

Kwento #2

Si Bannag, Ang Asong Matapat

Si mang Lino ay isang ama na nagtataguyod sa kanyang anak na nag-aaral sa malayo. Ang anak niya ay nakapa*ok sa pinakamalapit na kolehiyo, ngunit kahit iyon ay abot-kaya, hirap pa rin silang tustusan ang lahat ng gastusin. Ang kaunting perang naipapadala ay pinagkakasya lamang ng anak para sa pagkain at mga gamit sa eskuwela.

Isang araw, napilitan si Lino na magdesisyon ng masakit. Ang kanilang a*o na si Bannag, isang masunurin at mapagmahal na alaga, ay ibinenta niya. Mahirap para kay Mang Lino dahil si Bannag ay parang miyembro na ng pamilya—lagi itong nakabantay, laging handang sumunod, at walang ibang hiling kundi ang makasama sila. Ngunit sa tindi ng pangangailangan para sa pag-aaral ng kanyang anak, kinailangan niya itong gawin.

Dinala ng bumili si Bannag nang malayo—mahigit 400 kilometro ang layo mula sa kanilang tahanan. Doon, tinali siya at pinilit sanayin. Ngunit sa puso ni Bannag, iisa lamang ang tahanan—ang piling ng kanyang amo na si Ino at ang pamilya nito.

Lumipas ang limang araw, at sa kabila ng layo at hirap ng biyahe, nakabalik si Bannag sa kanilang bakuran. Marungis, gutom, at pagod, ngunit kumakaway ang buntot at naglalambing sa amo. Parang sinasabi niya, “Dito ang tahanan ko, hindi ninyo ako maitatali saanman.”

Napaluha si Mang Lino . Ramdam niya ang bigat ng desisyon at ang lalim ng katapatan ni Bannag. At sa araw na iyon, lalo niyang naunawaan na may mga bagay na hindi masukat ng pera—tulad ng pag-ibig at katapatan ng isang kaibigan, kahit pa ito ay isang a*o.
゚
゚viralシfypシ゚viralシalシ

06/09/2025

゚
゚viralシfypシ゚viralシalシ

10/08/2025

“Kapag a*o ang minahal mo, natututo kang magmahal nang walang kondisyon." 🐕💕
゚

゚viralシfypシ゚viralシalシ

10/08/2025

゚

07/08/2025

゚