14/08/2026
Schotland dag 3
Na een prima nacht staan we om 8 uur op....eerst maar even do**hen....en dat blijkt één groot feest!!! Nog nooit eerder heb ik zó'n perfecte do**he mee gemaakt!!! Groot en een regendo**he waar echt een complete waterval uit stort....zo één dat je je haren wast en met 1 seconde alle zeep eruit is....echt heerlijk!!!! En normaal ben ik een soort supersonic onder de do**he en altijd als eerste klaar maar vandaag klopt Bram gewoon op de deur of ik even wil opschieten 😂 Dat wil wat zeggen 😁
We wandelen naar de ontbijtzaal en daar is het helemaal gezellig!!! Iedereen van gisteravond zit er dus na tig "goodmornings" gaan we eindelijk zitten...we zijn hier nog geen 24 uur in totaal maar we voelen ons al helemaal thuis!! Van het buffet kunnen we wat pastries, fruit, yoghurt en croissantjes pakken en we mogen uit het menu een heerlijk warm ontbijtje kiezen....het voelt allemaal heel luxe en het smaakt perfect!!
Na het ontbijt gaan we naar de kamer, tanden poetsen en koffers weer inpakken/ordenen....maar ik ben de sleutel vergeten...die ligt nog in de kamer...wat een muts🙈 ...dus we lopen naar de receptie voor een nieuwe kaart en daar staat een dametje wild in gesprek met iemand van het hotel....een oude dame uit haar groep heeft haar hand gebroken en kan niet gebruik maken van de hangende zeep dispensers in de do**he....of het hotel misschien een klein handzeepje heeft....hebben ze niet....moelijk moeilijk....ik sta erbij en kijk ernaar en denk bij mezelf: hoe moeilijk kan het zijn?? Je doet een beetje zeep in een bekertje en voilà...maar ik wil niet bijdehand doen en ik hoor mezelf zeggen: "volgens mij heb ik nog wel een zeepje in mijn koffer, dus dat mag u wel hebben?" ....dan komt altijd toch weer de stewardess in me omhoog: ik wil dingen oplossen en mensen helpen 🙈 Ze is over the moon en ze loopt mee naar onze kamer....ik heb met de postcode loterij 2 tasjes met een shampoo bar en zeepje gewonnen een tijdje terug en die zitten gewoon standaard in mijn koffer...ik doe er natuurlijk niks mee en nu komen ze zomaar van pas 🎉🎉
De mevrouw trippelt nerveuzig van haar ene op haar andere been en ze kijkt steeds heel erg naar het gehaakte vestje dat ik aan heb....ik vind haar een beetje gekkig eigenlijk....ik pak het tasje en geef het aan haar...."oooh, thank you!!!" ...."I love your lace cardigan...it is so lovely for a wedding!" ....ze krijgt nog net geen emoji hartjes in haar ogen...."well thank you, it's just my roadtrip outfit😜" ....en dan gaat ze los....ze is bloednerveus, haar zoon gaat vandaag trouwen, hier in Hallifax Hall.....helemaal spannend en ze wil alles goed regelen voor iedereen en blablablablaaaaaaa....en ze eindigt weer, nu bijna kwijlend, dat mijn vestje zo mooi zou staan bij haar jurk😵 Nou vriendin, 1 ding is zeker: mijn zeepjes mag je houden, maar daarmee is mijn weldoenerij wel klaar voor vandaag zeg maar...dit vestje gaat fijn met Marloes mee.....nog even en ze gaat me vragen of ze even mag shoppen in mijn koffer 🤓 Nee hoor, alle gekheid op een stokje....ze is heel aandoenlijk!! We feliciteren haar van harte, geven haar wat koeken "ooooh Stroopwafels!!" roept ze verrukt (voor zover onze leuke 'onbekende' Dutch treat😂) en we wensen haar een heerlijke dag met haar familie en veel beterschap voor de dame met de gebroken hand...hoe het allemaal begon: met een zeepje 😜 Dan vertrekt ze eindelijk en kunnen wij verder met de dag: koffers inpakken, kamer netjes achterlaten, uitchecken en hup....de tuut weer in! Op naar Moffat in Schotland 🎉🎉🎉
Rijden vinden we echt heerlijk hoor, maar dat stuk door Engeland omhoog is behoorlijk saai....snelweg zonder uitzicht...en behoorlijk druk ook, geen files, maar nonstop chaos, vaak 3 en 4 baans wegen en de vrachtwagens gebruiken alle banen wild ....en dan is dat links rijden ook nog een klein dingetje zo af en toe dus het is vermoeiend rijden, maar het is voor het goede doel dus we geven weer goed gas vandaag!🎉🎉🎉 We kregen gisteravond de tip om naar het lake district te rijden, naar Windermere, dus dat hebben we in Google maps gezet: een kleine 3 uur rijden....off we gooooooo
En het wordt warmer en warmer, thank god for airconditioning!!! Buiten is het inmiddels 32 graden...we hadden gehoopt dat het vandaag wat koeler zou zijn😎 Als we in Windermere aankomen krijgen we complete Lake Bled (Slovenië) vibes alleen is de setting veel minder mooi....oeps, we zijn verwend😜...het is druk, file rondom het meer, mensen zwemmen, roeien en weet ik wat allemaal....we willen eigenlijk alleen maar even lunchen maar alle parkeerterreinen zijn vol voller volst....en dan ben ik er meteen klaar mee hè....geduld van een garnaal en ik hou gewoon niet van mensen massa's....Bram gelukkig ook niet dus in de file zien we een straatje schuin omhoog en dat straatje duiken we in....even klimmen en een tegenligger ontwijken🙈 en dan zitten we opeens op een hoge weg met uitzicht over een vallei...."ok, de eerste pub die we zien gaan we eruit!!" En dat is the Queens head...ziet er heel gezellig uit!!! Een prachtig oud pandje met een te leuke uitbater, Neil, hij vertelt uitgebreid over de geschiedenis van zijn mooie pub en Inn en geeft ons een leuk tafeltje in een nis...Bram gaat weer voor de fish and chips en ik probeer een bieten taartje....heerlijk!!! Wat genieten we!! En de mensen zijn zó geweldig hier! Allemaal even aardig en behulpzaam ❤️❤️❤️
We vervolgen onze weg en plots horen we vliegtuigen.....Bram gaat compleet uit zijn plaat!!!! Zijn liefde voor vliegtuigen is ongekend! Al sinds hij klein is...en hij kent ze allemaal en hij weet tot in detail alles erover te vertellen....de volgende kwamen langs volgens Bram: de A400M en F15eagles.
Keihard, met VEEL geluid en behoorlijk laag vlogen ze door de vallei....waanzinnig gaaf om te zien en voor Bram een echte bonus! En opeens komen we erachter dat we op de Kirkstone pas staan....geen clou😂 Maar hier vliegen dus regelmatig vliegtuigen van de Amerikaanse basis over voor oefeningen....helemaal kek en een GROTE verrassing voor Bram😍
We rijden door, de pas weer af, verder richting Moffat...als we er bijna zijn zien we Lockerbie op de borden! Toevallig hebben we alletwee de docu gezien over de aanslag op Pan Am Airlines....we kijken elkaar aan....hier gaan we kijken....en dus geef ik een ruk aan mijn stuur en even later slingeren we Sherwood Crescent op...de wijk waar het middenstuk van de Boeing 747 een krater in de grond sloeg....sommige van de huizen staan er nog die we op de foto's van 1988 zien...bizar...zó lang geleden....het was een hel hier😔 7 kilometer verderop was de voorkant van het vliegtuig in het open veld neergestort als een enorme vuurbal...vlak voor een kerkje met een begraafplaats...ook daar rijden we nog even langs....we vinden het heel indrukwekkend om er nu te staan eigenlijk. We ontmoeten er ook een ontzettend vriendelijke Amerikaan die ons er nog meer over kan vertellen en zo leren we weer wat bij vandaag....als het bijna donker is rijden we door naar Moffat....de wegen zijn niet verlicht hier dus ik kom het liefst iedere dag voor het donker aan😊
Rockhill Guesthouse...de eigenaresse, Maureen, heeft een berichtje achtergelaten dat we de sleutels in het sleutelkastje kunnen vinden...het is een schattig huis, alsof je bij je oma binnen komt, alles lieflijk en schattig...met bloemetjes tapijt en traplopers enzo....love it!!! En het ruikt heerlijk naar zeep en er staan verse bloemen...in de kamer staan 2 bedden met echte wolken dekbedden op een soort antiek frame....het beddengoed ruikt naar wasmiddel en alles is schoon en cosy...geen luxe maar het huiselijke gevoel vinden we echt geweldig!!! Ondertussen appt Maureen wat we willen voor het ontbijt ..we mogen helemaal lekker kiezen, hoe gezellig!!! We zijn eigenlijk best moe en dus eten we wat we nog in de auto bij elkaar scharrelen en dan duiken we ons wolkenbed in....het wordt niet beter!!! Op naar een lange nacht!!! Morgen rijden we naar Dunbeg en gaan we wat meer Schotland zien....we zijn benieuwd ❤️❤️❤️
