20/03/2026
Mengen van voer voor honden wordt vaak afgeraden. Net als het wisselen van voer. In deze blog wordt uitgelegd dat het geen probleem is. Net als bij mensen kan de spijsvertering daar prima mee omgaan. https://www.facebook.com/photo?fbid=1331473752336018&set=a.449214883895247
Het mengen van verschillende voedingen
Feiten en fabels over maag-pH, spijsvertering en “drijven versus zinken”
Er bestaan veel sterke meningen over hondenvoeding. Eén daarvan is dat je brok en rauw vlees niet samen zou mogen geven. Maar als je kijkt naar de wetenschap, ligt het verhaal een stuk genuanceerder.
Binnen de hondenwereld hoor je het vaak: Brok en rauw vlees zou je niet samen mogen voeren. De reden? Ze zouden volgens sommigen een andere maag-pH nodig hebben, waardoor de spijsvertering in de war raakt. Soms wordt zelfs gezegd dat voedsel dan gaat “rotten” in de maag. En daar bovenop komt nog een andere hardnekkige claim: Brok zou blijven “drijven” in de maag terwijl rauw vlees “zinkt”, waardoor ze niet goed samen kunnen verteren.
Klinkt logisch, maar als je kijkt naar wat er echt gebeurt in het lichaam van een hond, ontstaat een heel ander beeld. In de lessen pluizen we deze mythe al jaren uit… maar hij blijft maar ronddwalen in hondenland. Daarom waag ik er nu eens een (wetenschappelijk onderbouwd) artikel aan.
De spijsvertering begint in de maag, waar (onder andere) zoutzuur wordt aangemaakt. Dit zorgt voor een sterk zure omgeving met een pH van ongeveer 1 tot 2 wanneer de maag leeg is (Dressman et al., 1990). Dit zuur helpt bij het afbreken van eiwitten, het activeren van bepaalde stoffen en het doden van bacteriën. Na het eten stijgt de pH tijdelijk doordat voedsel het zuur enigszins neutraliseert, vaak tot ongeveer 3 tot 5. Daarna gaat de maag weer verder aanzuren. Een meet en regelsysteem dus, met “thermostaten”.
Wat veel mensen vergeten, is dat de maag geen stilstaand “bakje” is. Het is een actief orgaan dat continu in beweging is. Voedsel wordt gekneed, gemengd en vermalen en verandert in een half-vloeibare massa, ook wel chyme genoemd. In zo’n omgeving is het simpelweg niet realistisch dat voedsel netjes in lagen gescheiden blijft liggen.
Toch hoor je vaak dat brok blijft drijven en rauw vlees zinkt. Dat idee komt waarschijnlijk doordat we denken aan hoe voedsel zich in water gedraagt. Maar de maag is geen bak water. Zodra brok in de maag komt, neemt het vocht op, valt het uiteen en mengt het zich met de rest. Tegelijk zorgen de bewegingen van de maag ervoor dat alles goed door elkaar gaat. Ook de manier waarop voedsel de maag verlaat laat dit zien: Dat gebeurt niet omdat iets boven of onder ligt, maar op basis van deeltjesgrootte en samenstelling (Zentek, 1995). Pas als voedsel voldoende verwerkt is, gaat het door naar de dunne darm.
Dat betekent niet dat er helemaal geen verschillen zijn tussen rauw en brok. Die zijn er wel. Sommige studies laten zien dat rauwe voeding beter verteerbaar kan zijn voor eiwitten en vetten (Kerr et al., 2012), al hangt dat sterk af van de kwaliteit van het voer. Ook de darmflora verandert afhankelijk van wat een hond eet: Rauw vlees stimuleert andere bacteriën dan brok (Sandri et al., 2017). En de samenstelling van de voeding (eiwit, vet, koolhydraten) heeft invloed op de samenstelling van de darmflora. Zonder hier een waardeoordeel aan te kunnen hangen. Het 1 is niet per definitie beter dan het ander. Het is een systeem dat zich aanpast aan de voeding die de hond krijgt.
Ook de verteringstijd verschilt een beetje. Vet- en eiwitrijke voeding blijft vaak wat langer in de maag, terwijl koolhydraatrijke voeding soms iets sneller wordt verwerkt (Zentek, 1995). Maar dit zijn normale verschillen en geen teken dat iets niet samen zou kunnen.
Als je er even over nadenkt, zit er eigenlijk ook iets geks in de gedachte dat je geen verschillende voedingen zou mogen mengen. In de praktijk geven veel hondeneigenaren namelijk gewoon snacks, beloningen of restjes naast de normale voeding. Dat betekent dat de maag van een hond regelmatig verschillende soorten voeding tegelijk verwerkt, met allerlei verschillen in structuur en samenstelling. Vanuit dat perspectief is er geen reden om te denken dat een combinatie van brok en rauw ineens een probleem zou zijn, terwijl andere combinaties dagelijks prima gaan. Het laat juist zien hoe flexibel het spijsverteringssysteem van een hond is.
Op basis van de huidige wetenschap is er dan ook geen bewijs dat het combineren van brok en rauw vlees problemen veroorzaakt door maag-pH of door het idee van drijven en zinken. De maag van de hond is een zuur en flexibel systeem dat prima om kan gaan met verschillende soorten voeding.
In plaats van te focussen op deze mythes, is het zinvoller om te kijken naar wat echt belangrijk is: Een uitgebalanceerd dieet, passend bij de hond.. en ophouden met ons blind te staren op de vorm waarin dit aangeboden wordt.
Misschien is het tijd om minder te luisteren naar voedingsmythes, en meer naar hoe het lichaam van de hond écht werkt.
