07/02/2026
Of tributebands bestaansrecht hebben
Het spelen van vintage rock voelt heel natuurlijk voor mij. Ik houd eigenlijk van heel veel wat uit die tijd komt. Natuurlijk de muziek en muziekinstrumenten, maar bijvoorbeeld ook oude amerikaanse auto’s die ik al rijdt vanaf m’n 19de en ook vintage kleren en dan vooral de flare broeken. Dit klopt voor mij gewoon. Als Vintage Instrument Service, maar ook als muzikant is het altijd mijn missie om de classic rock uit de 60/70ies in leven te houden. De muziek, maar ook de manier waarop deze gespeeld werd en ook de instrumenten waarmee de prachtige sounds van die tijd gecreëerd zijn.
Zo logisch was het voor mij in 2009 in een the Doors tribute band te gaan spelen. Ik had er tot dat moment nooit bij stil gestaan dat muzikanten die een tributeband oprichten dit vanuit passie doen. Wat ik al gauw merkte is dat het veel commitment eist aan het na te streven doel. Tenminste, als je het zo authentiek mogelijk wilt aanpakken en die drang was er bij ons allemaal. Het gaat niet alleen om het spelen van de nummers, maar ook om de juiste uitstraling, de goeie (originele) instrumenten en het enorm goed uitzoeken van wat er destijds door jouw origineel gespeeld werd en hoe. Je bent tenslotte geen coverband, maar een authentieke tributeband.
Deze zoektocht heb ik destijds als een soort spirituele reis beleefd. Enkele jaren later toen ik Santana Pa Ti oprichtte en in de huid van Carlos Santana kroop was het idem en daarna Richie Blackmore (Deep Purple) en Pete Townshend (The Who) wederom. Het was geweldig om met z’n allen zo die diepte in te gaan en elkaar daarin te versterken, wat enorme synergie en verbroedelijking teweeg bracht. Bootlegs, live registraties, fotoboeken, interviews en cd-booklets werden helemaal uitgepluisd om zoveel mogelijk te weten te komen over wat er destijds op het podium gebeurde, hoe ze eruit zagen, welke gear ze gebruikten en hoe ze die bespeelde, om dit vervolgens zoveel mogelijk in onze eigen band te implementeren. De live-beleving vind ik voor een tributeband de beste referentie, je staat tenslotte zelf ook op het podium. Het ontwikkelproces blijft natuurlijk altijd doorgaan. Nogal wat keren als je dacht dat je er wel was ontdekte je weer iets nieuws (riff gaat toch net wat anders of hoor hoe gaaf die yell is bij die versie) of kwam je eindelijk het juiste fuzz-pedaal tegen of had je eindelijk genoeg geld bij elkaar gespaard om nu echt precies die goeie Gibson SG te kopen.
We handelen allemaal vanuit een enorme passie voor het origineel. Ik zou ook alleen in een tributeband spelen van iets wat heel dicht bij me staat. Er moet altijd iets zijn wat al latent in je eigen zijn aanwezig is, zodat jij en je originele equivalent als het ware in elkaar op kunnen gaan. Ik weet zeker dat dit niet alleen voor mij geldt. Je wilt tenslotte je publiek serieus nemen en ook dat ze jou serieus kunnen nemen. Zo van: wij hebben echt zoveel mogelijk ons best gedaan om het origineel eer aan te doen en willen dit moment nu graag met jullie samen beleven. Wanneer we het podium op gaan en die rush van een optreden door gaan, doen we samen met het publiek even alsof het 1970 is en gaan daar als geheel helemaal in op.
Authentieke tributebands hebben naar mijn idee dus bestaansrecht in de huidige tijd en voorzien in een behoefte die hedendaagse muziek niet kan. Je kunt ze wellicht zien als een iets actuelere vorm van orkesten die de oude stukken van Mahler, Beethoven en Mozart spelen. Deze stromingen kunnen echter prima naast elkaar bestaan. Ik kan niet wachten tot het volgende optreden met Santana Pa Ti. Iedereen weer even blij!!
https://www.youtube.com/watch?v=tjgahjFBGuE
Recorded on 18-12-2019 in UtrechtSantana Pa Ti is an authentic tributeband based in Western-Europe that honors the original Santana band from the 60/70ies. T...
