Kringloop Kampen

13/05/2026

In deze afleveringen wat exotische vondsten

11/05/2026

Veroeska
De wandeltoppers zijn er weer!

Je merkt het meteen in Kampen en IJsselmuiden: er hangt iets in de lucht. Rugzakjes worden weer van zolder gehaald, veters strakker gestrikt en aan het eind van de middag klinkt steeds vaker dezelfde zin: “Gaan we al?” De Avondvierdaagse komt eraan, en dat betekent vier avonden samen op pad, door de buurt, langs water en groen, met een stoet wandelaars die elke dag meer kilometers in de benen krijgen.
Onderweg gebeuren de kleine dingen die je de rest van het jaar soms mist. Een zwaai vanaf de stoep, iemand die roept dat je het goed doet, het geritsel van een snoepje uit een jaszak als de kilometers beginnen te tellen. En dan dat moment dat je merkt dat je eigenlijk niet alleen maar aan het lopen bent, maar vooral bezig bent met samenzijn. Even eruit, even bijpraten, even lachen om die ene blaar of die onverwachte regenbui.
In IJsselmuiden wordt er gelopen van 18 t/m 21 mei. In Kampen staat de Avondvierdaagse gepland van 2 t/m 5 juni. Twee weken waarin je overal dat bekende avondvierdaagse-gevoel tegenkomt: herkenbare routes, vrolijke groepen en elke avond weer dat trotse “we hebben het gehaald”.
Bij Kringloop Kampen vinden we het mooi om daar iets kleins aan bij te dragen. Het is inmiddels het derde jaar dat we voor de wandelaars en hun supporters fijne, kleine presentjes in huis hebben. Denk aan een attent cadeautje voor na afloop, iets om in de hand te drukken bij de finish, of gewoon een lief gebaar tussendoor.
In onze winkel liggen kleine presentjes klaar voor € 1,50. Leuk om iemand succes mee te wensen, om een wandelaar te verrassen die doorzet ondanks vermoeide benen, of om thuis klaar te leggen voor het moment dat de medaille omgaat. Het hoeft niet groot te zijn om veel te betekenen.
Dus sta je straks langs de kant te klappen of ben je op zoek naar iets kleins voor je eigen wandelaar: loop gerust even bij Kringloop Kampen binnen. We wensen iedereen die meeloopt in IJsselmuiden (18 t/m 21 mei) en Kampen (2 t/m 5 juni) alvast heel veel plezier en succes. Zet ’m op!
Tot de volgende Veroeska!

08/05/2026

SELFIE
Van oude scholen en de dingen die voorbijgaan
Deze week vond ik een foto tussen de boeken. En ik wil jullie die niet onthouden. Het is een oude klassenfoto. Op de achterzijde staat Kampen, 10 februari 1962, 5de klas Oranje Nassauschool. De Oranje Nassauschool was te vinden op de Oostzeestraat hoek Rondweg. Het schoolgebouw is inmiddels afgebroken. Ik laat het origineel zie, en de door AI ingekleurde versie. Wie herkent zichzelf of anderen? Klassenfoto’s zijn een fenomeen, al meer dan 100 jaar worden die kiekjes gemaakt. Eerst nog stijf en zonder glimlach, later meer ontspannen en met een lach (cheese!) op gezicht. Op de bijgaande foto van een schoolreisje van de dr. Nawijnschool in 1971, toen nog in een noodvoorziening aan de buitensingel, sta ook ik breeduit lachend (waar?). Want zo’n schoolreisje was elk jaar weer een feestje. Ook va deze is de kleurenfoto door AI gegenereerd. Harry Stalknecht

08/05/2026

Morgen zaterdag 9 mei is er weer Repair Café in onze winkel. Defecte apparatuur, kleding of fiets? Kom zaterdagochtend naar onze winkel voor het Repair Café Kampen. Zitting van 9:30 tot 13:00

06/05/2026

In deze aflevering, drie apparaten uit verschillende decennia.

05/05/2026

04/05/2026

Veroeska
Kom je buitenspelen?
Je kent het wel: ineens is het langer licht. Je loopt naar buiten en denkt: hé, het ruikt al een beetje naar voorjaar. De stoep is droog, er is een plekje zon en je krijgt spontaan zin om iets te dóén. Niet groot, niet moeilijk, gewoon even lekker naar buiten. En dan komt die herinnering, die vaak gehoorde vraag uit je kindertijd vanzelf weer boven: kom je buitenspelen?
Bij Kringloop Kampen helpen we je daarbij graag op weg. In de loop van deze week liggen er weer fijne buitenspeelspullen in de winkel. Van die vondsten waar je meteen blij van wordt, omdat je ze zó mee naar het park, de tuin of het pleintje neemt. Denk aan badmintonrackets: spelen tot iemand roept dat het “laatste potje ” is (en dan stiekem nog drie keer). Of tennisrackets voor een fanatiek potje op de baan, op straat of gewoon tegen een muur. Je hoeft alleen maar een bal of shuttletje te regelen en je bent vertrokken. En als je met z’n tweeën bent: perfect. Ben je met meer? Nog gezelliger. Voor de knikkeraars hebben we natuurlijk ook wat moois. Knikkers zijn zo’n spelletje dat nooit echt weggaat: een kuiltje in het zand, even mikken, tik en dan juichen als jouw knikker precies goed rolt. En ballen? Die horen gewoon bij buiten. Een balletje overgooien, een beetje voetballen, stoepranden of gewoon lekker stuiteren op de stoep: je bent zo een uur verder. En voor de kleintjes (of voor iedereen die het stiekem ook leuk vindt) spullen voor de zandbak. Emmertjes, schepjes, vormpjes, precies goed voor zandtaarten, grachten, kastelen en hele zand-stadjes. Even zitten, even bouwen, even rommelen en ondertussen ben je lekker buiten. Water- en zomerspeelgoed komt op een later moment in de winkel, dus dat houden jullie nog tegoed. Maar met deze buitenspeelspullen kun je nu al heerlijk beginnen. Kom gerust even snuffelen, voelen en vergelijken. Misschien vind je precies dat ene racket, die bal of die set zandbakspullen die meteen mee naar huis mag. Buiten wachten de zon, de stoep en het gras al op je. Zin om te komen snuffelen? Tot snel bij Kringloop Kampen en tot de volgende Veroeska!

01/05/2026

SELFIE
Over brommers en benzine

Af en toe krijg ik ze hier binnen, bromfietshelmen. Vooral de vintage modellen gaan snel van de hand. Ik kocht mijn eerste brommer toen ik zestien was, samen met mijn vader. Het was een tweedehandsje die we weghaalden bij Pot, hoek Rieteweg en Noordweg. Het was een mooie Zündapp, blauw met chroom. Helmplicht was er toen nog net niet. Het mocht mijn eerste zijn, maar zeer niet mijn laatste bromfiets. Ik reed onder meer nog merken als Puch (met dat hoge stuur) en zelfs een rode mobylette waarmee ik ooit helemaal naar Groningen tufte. Vaak genoeg stond ik mijn brommers stil. Soms kon ik het zelf oplossen door de sproeier schoon te blazen of de bougie van een pareltje te ontdoen. Maar af en toe moest toch ook mijn vader me wel ophalen. Tanken deed ik meestal bij de BP aan de Flevoweg. Ik herinner me ook nog de benzinepompen aan de IJsselkade en over de brug in de bocht aan het begin van de Frieseweg. De brommerpeut was toen nog een stuk voordeliger. Maar evenzogoed een hele uitgaaf voor een jonge knaap als ik met vooral zakgeld als inkomen. Of ik wel eens zonder benzine heb gestaan? De vraag stellen is hem beantwoorden. Harry Stalknecht.

29/04/2026

5 likes. "aflevering 418 Koningsdag 2026 en de buit"

27/04/2026

Veroeska
Recycling in het dierenrijk
Vandaag vieren we in Nederland Koningsdag. De dag van vrijmarkten en feestjes. En ik? Ik loop gezellig met mijn familie door dierenpark Wildlands heen. En dit grijp ik mooi aan om eens te kijken naar het recyclen in het dierenrijk.
Als we aan recycling denken, zien we al snel prullenbakken, afvalscheiding en containers voor ons. Maar in de natuur gebeurt er ook van alles wat verdacht veel lijkt op ‘verminderen, hergebruiken en recyclen’. Alleen noemen dieren het natuurlijk niet zo: zij doen het omdat het slim is, energie bespaart en soms zelfs het verschil maakt tussen overleven en verdwijnen.
In het dierenrijk gaat ‘recycling’ vaak over twee dingen: materialen opnieuw gebruiken (bijvoorbeeld als huis of nest) en voedingsstoffen terugbrengen in de kringloop (door resten op te ruimen en op te eten). Het is minder netjes gesorteerd dan bij ons thuis, maar het effect is vergelijkbaar: er wordt zo min mogelijk verspild en wat ‘over’ is, krijgt een tweede functie
Een klassiek voorbeeld zijn heremietkreeften: zij hebben een zacht achterlijf en zoeken daarom lege schelpen om zichzelf te beschermen. In een gezonde zee is dat al een vorm van hergebruik—een ‘turnkey-woning’ die je betrekt zodra de vorige bewoner weg is. Maar er is ook een schaduwkant: door de enorme hoeveelheid afval in zee gebruiken heremietkreeften soms plastic doppen en andere rommel als vervangende ‘schelp’. Dat laat zien hoe vindingrijk de natuur is, maar óók hoe hard dieren zich moeten aanpassen aan onze troep.
Ook veel vogels zijn meesters in ‘upcycling’: ze maken iets nieuws van materialen die al ergens lagen. Takjes en gras natuurlijk, maar in en rond steden ook touw, papier en plastic. Naturalis beschrijft bijvoorbeeld hoe steeds meer vogels plastic verwerken in hun nestmateriaal—van ruitenwissers tot mondkapjes. Soms lijkt dat handig (steviger, gaat langer mee), maar het kan ook gevaarlijk zijn: dieren kunnen verstrikt raken of het materiaal kan schadelijke stoffen bevatten.
Ook sommige wielwebspinnen ‘recyclen’ op hun eigen manier: ze gebruiken beschikbare restjes zoals bladeren en ander materiaal in of rond hun web. Dat kan helpen om prooien te lokken, om het web te verbergen, of om zichzelf te camoufleren. Het mooie daaraan: er hoeft niets nieuws gemaakt of gezocht te worden als het al voor het grijpen ligt.
Recycling gaat niet alleen over spullen, maar ook over voedingsstoffen. Mestkevers zijn daar een heerlijk duidelijk voorbeeld van: ze gebruiken uitwerpselen als voedsel én als ‘bouwmateriaal’ (voor het grootbrengen van hun jongen). Zo verdwijnt mest sneller uit het landschap en komen voedingsstoffen weer terug in de bodemkringloop. En op een groter schaalniveau heb je aaseters: dieren die karkassen opruimen. Zij voorkomen dat dode dieren blijven liggen en helpen voedingsstoffen terug te brengen in het ecosysteem.
Terwijl ik hier tussen de dieren loop op Koningsdag, valt het me op hoe pragmatisch de natuur is: verspilling is een luxe die je je niet kunt permitteren. Dieren pakken wat er is, geven het een nieuwe functie en houden zo hun leefomgeving (meestal) werkbaar. Voor ons zit de winst ‘m in dezelfde drie stappen: minder kopen (verminderen), spullen langer gebruiken (hergebruiken) en pas daarna pas echt recyclen.
Dus de volgende keer dat je iets weggooit na een dagje vrijmarkt, denk dan even aan de heremietkreeft, de nestbouwers en de mestkever. In het dierenrijk krijgt ‘afval’ zelden het laatste woord en eerlijk gezegd zouden wij daar best wat vaker een voorbeeld aan mogen nemen. Wat is het gekste materiaal dat jij ooit in een nest (of in de natuur) hebt zien liggen? Tot de volgende Veroeska!

24/04/2026

SELFIE
Lift
De lift, we maken er allemaal wel eens gebruik van. Wanneer iets in de lift zit gaat het daar goed mee. Maar dat is niet altijd zo. Mijn eerste kennismaking met een lift was toen mijn tante Ans en ome Henk naar een flat aan de Jacob Catsstraat verhuisden, ergens in de jaren zestig. Die hoge flat had als een van de eerste gebouwen in Kampen een lift. De nieuwbouw van het stadsziekenhuis natuurlijk ook al, maar als kind werd je niet geacht daar gebruik van te maken. Jammer wel, want zo’n moderniteit sprak mij als knaap enorm aan. Maar even terugkomend, een lift is dus niet altijd een zegen. Zo zat ik vandaag vast in de lift in onze winkel. Er was een storing die ik probeerde op te lossen. Ik kwam een heel eind, dacht ik. Op een gegeven moment ging ik de lift in voor een testrit. Maar wat ik ook op de knoppen drukte, reactie nul. Dan er maar weer uit. Maar dat ging dus niet. De deur bleef potdicht. Nu hebben we voor dat soort gevallen een noodsleutel waarmee de deur handmatig kan worden geopend. Maar die sleutel had ik mee naar binnen genomen, gevalletje dom zeg maar. Via handgebaren kon ik de aandacht van een collega trekken. Maar wat hij ook probeerde, er was geen passende sleutel te vinden. In arren moede besloten we de lift dan maar handmatig te laten zakken naar de benedenverdieping, een manier van zakken dat tergend langzaam verloopt. Zeker tien minuten deed ik over de paar meter omlaag. Tot mijn opluchting ging daar de deur wel open en kwam ik weer vrij. Een half uur verspilde tijd. Maar toch ook weer niet. Want zoals ooit een groot denker zei: ieder nadeel heeft zijn voordeel. Mijn Selfie van vandaag had zichzelf geschreven. Als meegelift op mijn kleine rampspoed. Harry Stalknecht