Je loopt op straat, het is koud, overal zijn winkels en ineens valt jouw oog op het woord “Pop-up-Stories”. Nieuwsgierig door de buitenkant van het pand, besluit je naar binnen te gaan. Je bent in een knusse, warme ruimte. Je kijkt rond, de muren zijn gevuld met mooie verhalen, die versterkt worden met beeld. Je leest er een paar. Het zijn verhalen van inspirerende personen uit Breda en studenten
van de Performatory. Je bent enthousiast en zou de verhalen het liefst met de rest van Breda, of zelfs de wereld, willen delen. Er lopen meerdere mensen rond en je ziet een aantal mensen werken aan een lange tafel. Je vraagt waar ze mee bezig zijn en ze vertellen je dat ze net een nieuw project zijn gestart. Het is ontstaan bij toeval, toen ze beide bij “Pop-up-Stories” aan het werk waren. Na een kort gesprekje loop je de store verder in. Er zitten een aantal studenten in het zit hoekje, naast de koffiebar. Een host stapt op jou af en vraagt of je wat wil drinken. Natuurlijk sla je dat niet af en je raakt met hem in gesprek. Hij vertelt over de store, maar vraagt vooral naar waar jouw interesses liggen. Vol trots vertel jij over jezelf en wat je graag nog zou willen doen. Je ziet dat hij dit noteert, je vraagt je af waarom, maar besluit dit niet te vragen. Je sluit het gesprek af en neemt plaats aan de lange, houten tafel. Nu je toch in de store bent, kan je net zo goed nog even wat werk afmaken. Na twintig minuutjes werken word je op je schouder getikt door de host. Hij stelt je voor aan een student die met hetzelfde bezig is als jij. Hij gaat naast je zitten en samen beginnen jullie ideeën te spuien. Voordat je het weet is het zes uur en sluit “Pop-up-Stories”. Je pakt je spullen en vol energie ga je naar huis. Wachtend tot morgen, want dan ben jij sowieso weer in “Pop-up-Stories” te vinden.
