04/07/2026
"မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်လဲ။ အဖြေနှစ်ခုရှိတယ်။"
တစ်နေ့မှာ လူငယ်တစ်ယောက်က ဆရာတစ်ယောက်ဆီ သွားပြီး မေးတယ်။
"ဆရာ... ကျွန်တော် တကယ် ဘယ်သူလဲ?"ဆရာက ချက်ချင်း မဖြေဘူး။
အဲဒီအစား..."မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လို မိတ်ဆက်မလဲ?" လို့ ပြန်မေးလိုက်တယ်။
လူငယ်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေတယ်။
"ကျွန်တော်က အင်ဂျင်နီယာပါ။"
ဆရာက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်မေးတယ်။
"အလုပ်မရှိတော့ရင်ရော?"
"ဒါဆို... ကျွန်တော်က သားတစ်ယောက်ပေါ့။"
"မိဘတွေ မရှိတော့ရင်ရော?"
လူငယ်က ခဏလောက် ငြိမ်သွားတယ်။
"ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်ပါ။"
"သူငယ်ချင်းတွေပါ ခွဲသွားရင်ရော?"
တဖြည်းဖြည်းနဲ့...
သူပြောနေတဲ့ အဖြေတွေက အကုန်လုံး ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ အရာတွေဆိုတာ သူသဘောပေါက်လာတယ်။
အလုပ်လည်း ပြောင်းနိုင်တယ်။
အခန်းကဏ္ဍလည်း ပြောင်းနိုင်တယ်။
အသက်အရွယ်၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အောင်မြင်မှု၊ ကျရှုံးမှု...
အကုန်လုံးက အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။
ဆရာက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်။
"မင်းက မင်းအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းပိုင်ထားတဲ့ အရာတွေအကြောင်းပဲ ပြောနေတာ။"
တကယ်တော့...
"မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဆိုတဲ့ မေးခွန်းမှာ အဖြေ နှစ်ခုရှိတယ်။
တစ်ခုက...
လူတွေ မြင်တဲ့ မင်း။
နောက်တစ်ခုက...
အဲဒီအရာအားလုံး ပြောင်းသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ကျန်နေသေးတဲ့ တကယ့် မင်း။
တစ်ခါတလေ...
ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ခရီးက နေရာသစ်ကို သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ် သိလာတဲ့ ခရီးပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။
