26/05/2026
ភាគទី២១
_______
ជីងហ្វូលូកដៃទៅអង្អែលថ្ពាលតិចៗ «លីងក័»ប៉ុន្តែក៏ត្រូវលីងក័គ្រវាសដៃចេញ ។
ជីងហ្វូក៏ហៅម្តងទៀត «លីងក័»
ដំបូងគ្រាន់តែគ្រវាសដៃចេញប៉ុន្តែលើកនេះលីងក័ទាញខ្នើយមកអោបជាប់ខ្លួនបន្ទាប់មកក៏បែរខ្នងដាក់ ។ ជីងហ្វូញញឹមចុះមាត់បន្តិចបន្ទាប់មក ក៏ចាប់ទាញលីងក័ឱ្យបែរមកវិញមួយទំហឹង ហើយក៏អោនទៅថើបខ្លាំងៗ ។
ថើបមួយសន្ទុះនៅតែលីងក័នៅតែគ្មានសកម្មភាព ជីងហ្វូក៏ដកមាត់ចេញ ដកមិនទាន់ផុតផងក៏លាន់សំឡេង
ផាច់!
សំឡេងទះកំផ្លៀងនរណាម្នាក់!
ត្រូវហើយលីងក័ទះមុខជីងហ្វូមួយដៃយ៉ាងខ្លាំង!
«...»
បន្ទាប់ពីទះហើយក៏ស្រែកដាក់ជីងហ្វូទាំងទឹកភ្នែក «ហេតុអីក៏ទើបតែត្រឡប់មកវិញ»
«...»
«កន្លះម៉ោងមុនសុខៗភ្លើងក្នុងផ្ទះដាច់» និយាយមិនទាន់ចប់ផងលីងក័ក៏ស្ទុះទៅអោប ក ជីងហ្វូជាប់ទាំងទឹកភ្នែក «លើកក្រោយកុំទៅយូរទៀត»
ជីងហ្វូក៏បានលើកដៃធំៗរបស់គេមកអង្អែលក្បាលរបស់ លីងក័តិចៗ «អ៊ឹម! ដឹងហើយ ពេលនេះលែងអីហើយឆាប់គេងទៅយប់ហើយ» ជីងហ្វូដាក់ឱ្យគេងវិញតែលីងក័មិនព្រមលែងនៅតែអោប ក ជាប់ទឹកភ្នែកក៏ស្រក់ពេញវង្វង់ភ្នែក ហើយអោនទៅជូតអាវរបស់ជីងហ្វូ ។
ជីងហ្វូគិតថាលីងក័ភ័យខ្លាចព្រោះតែភ្លើងដាច់ហើយខ្លាចខ្មោចព្រោះជួបគ្នាដំបូងលីងក័ភ័យខ្លាំង ដោយមិនបានចាប់អារម្មណ៍ទឹកមុខរបស់លីងក័ ក៏បានប្រែប្រួលភ្លាម ។
ជីងហ្វូក៏ផ្តួលខ្លួនឯងគេងទៅលើគ្រែដោយមានលីងក័នៅគេងពីលើខ្លួន ម្យ៉ាងដោយជីងហ្វូគិតថាលីងក័កំពុងជូតទឹកភ្នែកជាមួយអាវរបស់ខ្លួនក៏មិនបានចាប់អារម្មណ៍ ថាពេលនេះលីងក័កំពុងតែធ្វើច្រមុះដូចកូនកណ្តុរកំពុងហិតរកគ្រាប់មិនទាន់ផ្ទុះ! ពេញខ្លួនប្រាណរបស់ជីងហ្វូ ។ មិនត្រឹមញីញួកនៅលើដើមទ្រូងរបស់ជីងហ្វូទេ គឺបានបង្ខិតខ្លួនចុះមកដល់ត្រឹមចង្កេះរបស់ជីងហ្វូផងដែរ ។
«ជូតទឹកភ្នែករួចហើយឬនៅ?»
«នៅទេ!» លីងក័ធ្វើសំឡេងដូចជាចង់យំម្តងទៀត ។
«មកនេះឈប់ជូតទឹកភ្នែកលើអាវរបស់ខ្ញុំទៅកខ្វក់ណាស់»
“អ្នកណាថាខ្ញុំកំពុងជូតទឹកភ្នែក ខ្ញុំកំពុងស្វែងរកក្លិនមនុស្សស្រី”
ជីងហ្វូបែរទៅយកក្រដាសអនាម័យនៅលើតុក្បែរគ្រែ ហើយលើកលីងក័ឱ្យខិតឡើងលើវិញ ហើយយកក្រដាសជូតមុខឱ្យ ។ លីងក័ខ្លាចថាជីងហ្វូដឹងថាធ្វើជាយំក៏អោនមុខគេច ដោយដាក់មុខរបស់ខ្លួនឯងទៅក្បែរកញ្ចឹងក របស់ជីងហ្វូ ហើយនៅតែព្យាយាមស្វែងរកក្លិនប្លែកៗប៉ុន្តែរកមិនឃើញ ព្រោះមុនពេលជីងហ្វូចេញទៅជីងហ្វូបានដើរមកក្បែរឈរនិយាយជាមួយ និងអោនមកថើបដែរ ទើបលីងក័នៅចាំក្លិនជីងហ្វូច្បាស់ “តើគាត់ទៅធ្វើអីនៅឯណា?” បើមិនមែនទៅរកមនុស្សស្រី! ដោយសារតែខ្លួនឯងឧស្សាហ៍មើលរឿងភាគហើយ ឃើញតួប្រុសទៅក្រៅក៏មានស្រីមកតោងទាមខ្លួនប្រាណ ទើបគិតថាជីងហ្វូទៅក្រៅយប់ៗសឹងរាល់ថ្ងៃ ក្រៅពីទៅធ្វើការប្រាកដជាទៅធ្វើរឿងស្អីបែបនោះមិនខាន។
បើធ្វើបែបនោះមែន កុំសង្ឃឹមថាខ្ញុំនឹងគេងក្បែរបែបនេះទៀត! ចុះពេលនេះយើងមានត្រូវជាស្អីនឹងគ្នាឯណា? ហេតុអីក៏ខ្ញុំត្រូវមានអារម្មណ៍ស្អប់ខ្ពើមពេលហ៊ានៅក្បែរអ្នកផ្សេង? យើងគ្រាន់តែជាបងប្អូនតែមិនបង្កើត ប៉ុន្តែគាត់បានប៉ះពាល់ខ្ញុំស្ទើរតែអស់ពាក់កណ្តាលហើយ? រឿងស្អីត្រូវឱ្យគាត់ទៅប៉ះអ្នកផ្សេងដែរ? បើគាត់នៅក្បែរអ្នកផ្សេងតើត្រូវប្រើឋានៈជាអ្វីទៅឃាត់គាត់?
ពេលគិតដល់ត្រង់ចំណុចនេះលីងក័ស្រាប់តែញ័រខ្លួន មិនមែនញ័រខ្លួនព្រោះភ័យតែញ័រខ្លួនព្រោះខឹងពេលគិតថាជីងហ្វូនៅក្បែរអ្នកផ្សេងហើយខ្លួនឯងគ្មានសិទ្ធិអីទៅឃាត់ឃាំងបាន លីងក័ក៏អោប ជីងហ្វូកាន់តែខ្លាំង ។
ជីងហ្វូពេលឃើញលីងក័ទឹកភ្នែកហើយញ័រខ្លួនខ្លាំងបែបនេះក៏បន្ទោសខ្លួនឯង ដែលចេញទៅក្រៅយូរ តែទៅក្រៅក៏ព្រោះរកវិធីកម្ចាត់បន្លាររាំងផ្លូវចេញបន្ទាប់មកក៏អាចនៅជាប់ជាមួយលីងក័ដោយមិនអាចឃ្លាតគ្នាបានទៀត ហើយការងារទាំងនោះក៏មិនចាំបាច់ធ្វើទៀតដែរ គិតថាគេចង់ធ្វើណាស់ឬ? វាគ្រាន់តែជាការចាំបាច់ប៉ុណ្ណោះ ។
នៅឆ្ងាយគ្នាក្នុងរយៈពេលខ្លី គ្រាន់បើជាងនៅក្បែរគ្នាតែនៅជាមួយភាពភ័យខ្លាច!
បន្ទាប់ពីខឹងហើយបន្លំហិតក្លិនលើខ្លួនរបស់ជីងហ្វូ ក៏គ្មានធុំក្លិនអ្វីផ្សេងក្រៅពីក្លិនរាងកាយរបស់ជីងហ្វូ និងក្លិនញើញតិចៗបែបបុរសដែលគួរឱ្យចង់នៅក្បែរ លីងក័ក៏ងើយមុខទៅសួរជីងហ្វូ «ហ៊ាងូតទឹកសិនទេ?» ព្រោះខ្លាចថាជីងហ្វូគេងទាំងខោអាវបែបនេះមិនស្រួលខ្លួន។
ភ្នែកបើកធំៗ គ្មានឡើយទឹកភ្នែក ភ្នែកក៏មិនក្រហមដូចជាមនុស្សគ្មានរឿងអ្វីកើតនៅមុននេះ ។
មនុស្សដែលបង្វឹកមកយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញផ្នែកស៊ើបអង្កេតគិតថាល្បិចបែបនេះអាចឆ្លងផុតគេចផុតពីក្រសែភ្នែករបស់ជីងហ្វូបានមែនទេ?
ជីងហ្វូញញឹមចុងមាត់តិចហើយសួរថា «ស្អុយមែនទេ?»
«អត់ទេក្លិននៅដដែល អុប» និយាយរួចក៏លើកដៃមកខ្ទប់មាត់ខ្លួនឯង។
«ម៉េចបានដឹងថានៅដដែល?»
«គឺ... គឺ...» លីងក័ចាប់ផ្តើមស្លន់ស្លោ«យើងនៅក្បែរគ្នារាល់ថ្ងៃ រឿងអីដែលថាខ្ញុំមិនចាំក្លិនរបស់ហ៊ាបាន? ចុះហ៊ាមានចាំក្លិនរបស់ខ្ញុំបានទេ?»
«ទាល់តែហិតម្តងទៀតសិនទើបអាចប្រាប់បាន!»
«ហេតុអីចាំបាច់ហិតម្តងទៀត ឃើញទេនោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំប្រាប់ថាក្លិនរបស់ហ៊ានៅដដែលព្រោះមកពីខ្ញុំគ្រាន់តែចាប់អារម្មណ៍ក្លិនខ្លួនរបស់ហ៊ា ចំណែកហ៊ាមិនចាប់អារម្មណ៍ក្លិនរបស់ខ្ញុំទើបប្រាប់ថាមិនចាំក្លិនខ្ញុំ»
«តែពេលនេះខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍រឿងក្លិនខ្លួនរបស់ឯងហើយ ឱ្យខ្ញុំហិតបន្តិច» ជីងហ្វូក៏ប្រញាប់អោនទៅរក តែលីងក័រើខ្លួនចុះពីលើខ្លួនរបស់ជីងហ្វូហើយទាញភួយមកគ្រប់ ។
«មិនឱ្យហិតទេ មានមនុស្សត្រឹមត្រូវឯណានៅសុខៗមកហិតក្លិនខ្លួនគេ»
ជីងហ្វូសើចតែមិនទាញភួយចេញទេ «ចុះអ្នកណាសំងំហិតខ្លួនខ្ញុំមុននេះ»
«ម៉េចបានដឹង? អេ!» ពេលដឹងថាខ្លួនឯងច្រឡំមាត់និយាយក៏បិទមាត់ខ្លួនឯងម្តងទៀត។
ត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងជីងហ្វូដឹងហើយថាលីងក័ពិតជាបានសំងំហិតខ្លួនរបស់គរពិតមែន ចុះការទះមុខមុននេះវាជាការបន្លំដែរឬ? ក្មេងឆ្កួត!
ពេលដឹងថាលីងក័បន្លំទះមុខជីងហ្វូក៏ចាប់បើកភួយតែមិនមែនបើកពីលើចុះក្រោមទេ គឺបើកពីក្រោមឡើងលើ!
ផាច់! ផាច់!
គ្រាន់តែបើកភ្លាមជីងហ្វូក៏ទះគូទតូចនោះពីរដៃភ្លាមៗ!
លីងក័ក៏បើកភួយចេញពីលើក្បាលហើយស្រែកថាឱ្យជីងហ្វូ «អា! ម៉េចក៏មកទះគូទខ្ញុំ?»
ជីងហ្វូមិនមាត់តែ លើកដៃទះថែមទៀត ធ្វើឱ្យលីងក័គេចខ្លួន គេចគូទចេញពីដៃរបស់ជីងហ្វូវក់វីពេញលើគ្រែ ។
«កុំចាប់ខ្ញុំ» លីងក័គេចខ្លួនចេញ ប៉ុន្តែគោលដៅរបស់ជីងហ្វូគឺទះគូទ ដូច្នេះលីងក័មិនអាចគេងហើយគេចខ្លួនចេញពីជីងហ្វូបានក៏ប្រញាប់ក្រោកឈរនៅលើគ្រែហើយទាញខ្នើយអោបធំយកមកវាយជីងហ្វូវិញ «ប្រាប់ហើយថាកុំឱ្យមកចាប់ខ្ញុំ កុំមកចាប់គូទខ្ញុំ នេះណែៗៗ» ជីងហ្វូគោលដៅគឺទះគូទរបស់លីងក័ ប៉ុន្តែលីងក័គ្មានគោលដៅអ្វីទាំងអស់កន្លែងណាក៏វាយបានដែរ ឱ្យតែវាយចំជីងហ្វូ ។
ចុងក្រោយបន្ទប់ដែលមានរបៀបរបស់ជីងហ្វូពេលនេះដូចបន្ទប់របស់ក្មេងលេង ភួយក៏ធ្លាក់ចេញពីលើគ្រែ ខ្នើយគ្រប់ប្រភេទក៏របូតស្រោមរាយប៉ាយពេញបន្ទប់ សំណាងហើយវាជាខ្នើយល្អមាំមិនរហែកចេញសំឡីនៅខាងក្នុងចេញមកក្រៅ។
ទោះរាយប៉ាយយ៉ាងណាក៏ដោយក៏សង្រ្គាមបងប្អូនតែមិនបង្កើត គ្មានពេលចប់នៅតែវាយគ្នាទៅវិញទៅមកពេញបន្ទប់ រហូតដល់លីងក័ហត់ ព្រោះវាយផង សើចផងដល់ថ្នាក់ទន់ជង្គង់ហើយក៏ត្រូវជីងហ្វូចាប់លីដាក់លើស្មាយកទៅក្នុងបន្ទប់ទឹក។
«ហ៊ា ដាក់ខ្ញុំចុះយកខ្ញុំបន្ទប់ទឹកធ្វើអីលែង»
ជីងហ្វូមិនមាត់តែពេលដល់ក្នុងបន្ទប់ទឹកក៏ទម្លាក់លីងក័ឱ្យឈរក្រោមទឹកផ្កាឈូកហើយបើកទឹក។ លីងក័ចង់គេចតែត្រូវជីងហ្វូឃាំងជាប់ ។
«ងូតទឹកម្តងទៀតសិនទៅចាំគេង មិនស្អិតខ្លួនទេឬ?»
«ងូតក៏បានតែហ៊ាចេញសិនទៅអ្នកណាគេងូតទាំងខោអាវបែបនេះ»
«ចឹងក៏ដោះចេញទៅ»
«ហ៊ាចេញសិនទៅ»
ជីងហ្វូដោះអាវស្រាតខោហើយសម្លឹងមើលទៅលីងក័ «ងូតជាមួយគ្នាឆាប់បានចូលគេង»
«អត់ទេ» លីងក័លើកដៃចាប់អាវជាប់។
«មកនេះដោះអាវចេញ» ជីងហ្វូក៏ចាប់ដោះអាវចេញ «ស្រាតខោខ្លួនឯងឬចង់ឱ្យខ្ញុំស្រាតឱ្យ?»
«ស្រាតខ្លួនឯង» លីងក័ក៏ស្រាតខោចេញ ហើយលើកដៃខ្ទប់របស់សំខាន់ខ្លួនឯងនៅខាងមុខ។
ជីងហ្វូសើច «តូចតែមួយ»
ឮបែបនេះលីងក័ក៏សម្លក់មុខរបស់ជីងហ្វូ! ហើយលួចក្រឡេកភ្នែកសម្លឹងមើលទៅផ្នែកខាងក្រោមរបស់ជីងហ្វូ បន្ទាប់មកក៏ងាកមុខចេញ ហើយបែរខ្នងដាក់ជីងហ្វូ “មិនលើសខ្ញុំប៉ុន្មានទេ តែហេតុអីត្រូវសើចខ្ញុំ?”
ឃើញលីងក័បែរខ្នងដាក់ជីងហ្វូក៏ប្រាប់ថា «បែរមកនេះ»
«ខ្ញុំបែរយកសាប៊ូ ងូតឱ្យលឿនទៅប្រញាប់ទៅគេងម៉ោងជិតមួយហើយ»
ជីងហ្វូមិនតបតែយកស្បៃដុសខ្លួនដែលមានពពុះទន់ៗទៅដុសលើខ្លួនរបស់លីងក័ ។
ជីងហ្វូបានអោនទៅក្បែរត្រចៀករបស់លីងក័ហើយខ្សឹបប្រាប់ថា «ពេលឯងនៅតូចឯងចូលចិត្តមកងូតទឹកជាមួយខ្ញុំណាស់ ហើយចូលចិត្តឱ្យខ្ញុំដុសខ្លួនឱ្យឯងផងដែរ»
ជីងហ្វូខ្សឹបបែបនេះហើយលីងក័ក៏ផ្អៀងខ្លួនគេច រួចក៏សួរទៀតថា «ចុះពេលនេះឯងចូលចិត្តទេ?»
«អត់ទេ! ពេលនេះខ្ញុំធុញហ៊ាខ្លាំងណាស់ លាងខ្លួនទៅយប់ហើយ»
«ឯងមិនទាន់ដុសខ្លួនឱ្យខ្ញុំវិញទេ»
«អ្នកណាចង់ដុសឱ្យហ៊ា បើកទឹកមកលាងខ្លួន ខ្ញុំងងុយគេងហើយ»
ជីងហ្វូខ្ជិលប្រកែកព្រោះយប់ជ្រៅហើយដូច្នេះក៏បើកលាងមកលាងខ្លួនទាំងពីរនាក់ ។
ផ្លាស់ខោអាវគេងរួចទាំងពីរនាក់ក៏មកឈរមើលគ្រែដេកទាំងខ្ជិលច្រអូសព្រោះមិនដឹងរៀបចំពីណាទៅណា លីងក័ប្រញាប់ស្រវារយកខ្នើយកើយហើយរត់ទៅរកសាឡុងធំដែលមាននៅក្នុងបន្ទប់ ឃើញបែបនេះជីងហ្វូក៏រត់ទៅដែរ ហើយជីងហ្វូរត់ដល់មុនក៏បានប្រាស់ខ្លួនដេកមុន លីងក័ទៅដល់ក្រោយលោតឡើងទៅដែរ តែយឺតបន្តិចព្រោះមិនបានលោតទៅដល់គេងនៅលើសាឡុងនោះទេ ប៉ុន្តែបែរជាបានគេងនៅលើខ្លួនរបស់មនុស្សទៅវិញ ។
ពេលលីងក័ទម្លាក់ខ្លួនភ្លាមជីងហ្វូក៏ចាប់អោបចង្កេះជាប់ភ្លាមមិនឱ្យលីងក័ក្រោកទៅណារួច។
«ហ៊ាខ្ញុំរត់មកមុន ហ៊ាចេញទៅ»
«ប៉ុន្តែអ្នកគេងលើវាមុនគឺហ៊ា!»
«ខ្ញុំទៅគេងនៅបន្ទប់ផ្សេងក៏បានដែរ»
«គេងទីនេះហើយកក់ក្តៅ»
«កក់ក្តៅស្អី ខ្លួនរបស់ហ៊ារឹងណាស់»
ជីងហ្វូក៏ខិតទៅកៀនបន្តិចហើយទម្លាក់លីងក័ឱ្យគេងនៅខាងមុខខ្លួន ហើយក៏អោបពីក្រោយជាប់។
«ទន់ហើយឬនៅ?»
«...»
មិនឮសំឡេងរបស់លីងក័តប ជីងហ្វូអោនមើលហើយក៏ឃើញថាលីងក័គេងលក់បាត់ហើយ។ ជីងហ្វូញញឹមនឹងដាក់មុខរបស់ខ្លួននៅក្បែរកញ្ចឹងករបស់លីងក័បន្ទាប់មកក៏គេងតាម។
