03/06/2026
✍️ Το σενάριο της σειράς «Αλτάι & Τζόνσον» υπογράφει ο Ιταλός δημιουργός κόμικς και συγγραφέας, Τιτσιάνο Σκλάβι (Tiziano Sclavi).
Αν υπάρχει ένας δημιουργός που κατάφερε να επαναπροσδιορίσει το ιταλικό κόμικς τρόμου και να το μετατρέψει σε μαζικό πολιτιστικό φαινόμενο, αυτός είναι ο Τιτσιάνο Σκλάβι. Συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος κόμικς και μυθιστοριογράφος, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής 9ης Τέχνης. Το όνομά του έχει ταυτιστεί με τον θρυλικό ήρωα Dylan Dog, τον «Ερευνητή του Ανεξήγητου», μια σειρά που ξεπέρασε τα όρια του είδους της και εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα εκδοτικά φαινόμενα στην ιστορία των ευρωπαϊκών κόμικς.
Γεννημένος το 1953 στο Broni της βόρειας Ιταλίας, μεγάλωσε σε μικρές επαρχιακές πόλεις της Λομβαρδίας. Από πολύ μικρός βυθίστηκε στον κόσμο της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου, διαβάζοντας με πάθος συγγραφείς όπως ο Έντγκαρ Άλαν Πόε και αναπτύσσοντας μια ιδιαίτερη αγάπη για το φανταστικό, τον τρόμο και την επιστημονική φαντασία. Ήδη από τα μαθητικά του χρόνια έγραφε δικές του ιστορίες, προσπαθώντας να μιμηθεί τους ήρωες και τα αφηγήματα που τον γοήτευαν, από τα γουέστερν μέχρι τις περιπέτειες του Τζέιμς Μποντ.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και συγγραφέας για έντυπα όπως το Corriere dei Ragazzi και το Corriere dei Piccoli. Εκεί έκανε τα πρώτα του βήματα στα κόμικς, γράφοντας ιστορίες για μια μεγάλη ποικιλία χαρακτήρων και ειδών. Παράλληλα δημοσίευε διηγήματα και μυθιστορήματα, διαμορφώνοντας σταδιακά ένα ιδιαίτερο ύφος, στο οποίο το χιούμορ συνυπάρχει με το μακάβριο, το παράλογο με την ποίηση και ο τρόμος με την υπαρξιακή αγωνία.
Το 1975 δημιούργησε τους Μάικλ Αλτάι και Σάρνο Τζόνσον, τους πρώτους πραγματικά προσωπικούς του ήρωες. Σε συνεργασία με τον Τζόρτζιο Καβατσάνο, συνέλαβε ένα αλλόκοτο δίδυμο ιδιωτικών ντετέκτιβ που κινούνται σε έναν κόσμο γεμάτο παρωδία, ανατροπές και διαρκείς αποτυχίες. Αν και το «Αλτάι & Τζόνσον» γεννήθηκε ως χιουμοριστική περιπέτεια, σήμερα διαβάζεται και ως ένα πολύτιμο ντοκουμέντο της δημιουργικής ωρίμανσης του Σκλάβι. Πολλά από τα στοιχεία που αργότερα θα χαρακτήριζαν το έργο του -οι αντιήρωες, η μελαγχολία πίσω από το χιούμορ, η αγάπη για το παράδοξο και η αποδόμηση των αφηγηματικών συμβάσεων- είναι ήδη εμφανή στις σελίδες της σειράς.
Η καθοριστική στιγμή της καριέρας του ήρθε το 1986, όταν δημιούργησε τον Ντύλαν Ντογκ για τον εκδοτικό οίκο Sergio Bonelli Editore. Συνδυάζοντας στοιχεία τρόμου, νουάρ, σουρεαλισμού, κοινωνικού σχολίου και βρετανικής ποπ κουλτούρας, ο ήρωας γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία. Μέσα σε λίγα χρόνια οι πωλήσεις του ξεπέρασαν ακόμη και εκείνες του θρυλικού Τεξ, μετατρέποντας τον Σκλάβι σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους δημιουργούς κόμικς στην Ευρώπη. Οι ιστορίες του, συχνά βαθιά ανθρώπινες πίσω από τα τέρατα και τους εφιάλτες τους, επηρέασαν μια ολόκληρη γενιά αναγνωστών και δημιουργών.
Παράλληλα με την πορεία του στα κόμικς, ο Σκλάβι ανέπτυξε σημαντική συγγραφική δραστηριότητα. Μυθιστορήματα όπως τα Dellamorte Dellamore, Nero., Tre, Mostri και Apocalisse θεωρούνται πλέον έργα αναφοράς της ιταλικής λογοτεχνίας του φανταστικού. Ιδιαίτερα το Dellamorte Dellamore, με τον νεκροθάφτη Φραντσέσκο Ντελλαμόρτε να αντιμετωπίζει έναν κόσμο όπου οι νεκροί επιστρέφουν στη ζωή, θεωρείται από πολλούς το λογοτεχνικό δίδυμο αδελφάκι του Ντύλαν Ντογκ και μεταφέρθηκε αργότερα στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή τον Rupert Everett.
Αποτραβηγμένος εδώ και χρόνια από τη δημόσια ζωή, ο Σκλάβι εξακολουθεί να θεωρείται μια σχεδόν μυθική μορφή για τους φίλους των κόμικς. Το έργο του, είτε κινείται στον χώρο του τρόμου είτε της κωμωδίας, χαρακτηρίζεται από μια βαθιά ανθρωπιστική ματιά: πίσω από τα τέρατα, τους εξωγήινους, τους δολοφόνους και τα φαντάσματα, ο Σκλάβι ενδιαφερόταν πάντοτε για τους ανθρώπους, τις φοβίες τους, τη μοναξιά τους και την αδυναμία τους να βρουν τη θέση τους σε έναν κόσμο συχνά παράλογο.
Το «Αλτάι & Τζόνσον» μάς επιτρέπει να επιστρέψουμε στις απαρχές αυτής της διαδρομής. Εκεί όπου ένας νεαρός δημιουργός, πολύ πριν γίνει ο πατέρας του Ντύλαν Ντογκ, αναζητούσε ακόμη τη φωνή του. Και, κοιτώντας σήμερα αυτές τις σελίδες, μπορούμε ήδη να διακρίνουμε τα πρώτα ίχνη ενός από τους σημαντικότερους αφηγητές που ανέδειξε ποτέ η ευρωπαϊκή 9η Τέχνη.
