19/03/2023
Pijnlijke conclusie. Het aanbevolen tweesporenbeleid dient duidelijk onderstreept te worden. De invulling ervan nog meer. Bomen meer bescherming laten genieten vertrekt vanuit een intergrale oplossing, waarbij iedereen vanuit zijn/haar standpunt een bijdrage kan leveren. Een niet-limitatief lijstje (met een cynisch kantje, excuses):
Ontwerpfase: Van zodra de verhardingslijn vlak naast een bestaande boom is ingetekend, dalen de overlevingskansen en start het strijden voor behoud.
Vergunningsfase en regelgeving. Finaal zal de gedoodverfde ambtenaar in kwestie, al-dan-niet met kennis van zaken, een beslissing moeten maken. Deze staat vaak mee onder druk van economisch of politiek belang. Ook tot spijt dat soms de nodige kennis en moed voor behoud op dat niveau ontbreekt.
Sensibilseren: Quasi alle boomeigenaars zien graag bomen, zolang ze maar op voldoende afstand staan of bomen alleen thuishoren in een bos.
Beheer: iedereen kan een tak afzagen of een boom kappen en vervolgens zichzelf ervan overtuigen dat het allemaal wel ok is. Die zgn. berg aan boomliteratuur en expertise bestaat niet.
Compenseren sust ons geweten. Wat doen we verkeerd als we in ruil voor een 100jarige boom 20 nieuwe bomen (elders-) planten?
Bouwwerken in uitvoering. Wat onder de grond zit, zien we niet, kennen we niet en raakt ons en de boom al zeker niet.
...
Kortom, terwijl een 100jarige boom daar ergens buiten staat, wordt alles beslist boven hun kop. Jammer dat ze zelf geen inspraak krijgen in geen enkele situatie.
Soit, dit artikel biedt mij hoop.
De bomen danken u vriendelijk.
Vlaamse lokale besturen weigeren zelden een vergunning voor het kappen van bomen. Dat blijkt uit een studie van BOS+ in opdracht van het Departement Omgeving. Samen met studiebureau Advocaten Leuven, bracht BOS+ voor het eerst in kaart waarom en door wie bomen buiten het bos gekapt worden. Ook de re...