Untje

Untje “Vogels hebben vleugels, mensen hebben boeken.” Uw bron voor de beste oude boeken op het web.

Een bibliotheek is de spiegel van de ziel en de collectie van Marcel uit Roeselare - die ons door zijn vrouw Monique en ...
17/03/2026

Een bibliotheek is de spiegel van de ziel en de collectie van Marcel uit Roeselare - die ons door zijn vrouw Monique en hun kinderen werd toevertrouwd - was daar een tastbaar bewijs van.

Zijn liefde voor boeken was groot, net als zijn collectie. Of het nu ging om de poëzie van Jan Greshoff, de wetmatigheden van de wiskunde of de geheimen van de natuur, er was geen onderwerp waar hij geen boeken over had.

Voor zijn familie was Marcel niet alleen een wandelende encyclopedie maar ook een familieman die verhalen zo goed tot leven kon brengen dat zijn (klein)kinderen aan zijn lippen hingen. Hij begreep dat alles in het leven draait om de kleine momenten.

Hij had een grote liefde voor gedichten, citaten, spreuken en gezegden alsook een hele verzameling knipsels en kopieën en zelfs handgeschreven teksten. Zijn kennis, principes en wijsheid gaven houvast en maakten van hem iemand die altijd met respect en liefde herinnerd zal worden.

Een aantal boeken die Monique deden mijmeren over haar geliefde Marcel, kon ze niet achterlaten en liet ze achteraf terug bij ons ophalen, om te koesteren.

Het is voor ons een eer om zijn papieren testament verder te mogen laten reizen. We dragen er zorg voor met dezelfde toewijding waarmee hij ze verzamelde.

Boeken zeggen meer dan je denkt.

De bibliotheek van Stan (1926-2025) vertelde wie hij was: een belezen denker met zachte stem, een gelovige zoeker, een b...
03/02/2026

De bibliotheek van Stan (1926-2025) vertelde wie hij was: een belezen denker met zachte stem, een gelovige zoeker, een bescheiden levensgenieter. Geboren in het Kempische Essen, volgde hij zijn priesteropleiding bij de Paters Redemptoristen en studeerde hij filosofie aan de KU Leuven. Later doceerde hij filosofie aan het Centrum voor Kerkelijke Studies in Leuven. En hij was auteur: zijn pen zocht, nuanceerde, stelde vragen.
In zijn boekenkasten zag je hoe breed hij keek. Tussen kerkvaders, psychologen en moderne filosofen stonden kunstboeken, reisgidsen en bundels met scherpe maar menslievende essays. Hij las en sprak Frans, Engels, Duits en modern Grieks en vele ruggen droegen sporen van die talen. Elk boek was gekozen om mee in gesprek te gaan, niet om te pronken.
Stan reisde gulzig door Oost- en West-Europa. In musea bleef hij lang bij één beeld staan, zoals hij ook bij één alinea kon blijven hangen: ‘Wat zegt dit vandaag?’ Die vraag liep door zijn lessen, zijn gesprekken en zijn bibliotheek. Achter het grote intellect schuilden zachtmoedigheid en wijsheid, soms ook een stille eenzaamheid die hij deelde met zijn boeken in zijn statige herenhuis in Antwerpen.
Nu hij er niet meer is, spreekt zijn verzameling des te luider. Hij liet zijn sporen niet alleen na in de harten van zijn studenten en familie, maar ook tussen de bladzijden.
Boeken zeggen meer dan je denkt.

Ik ben gelukkig als ik een mooie bibliotheek zie vol boeken of als ik een archief binnenwandel vol documenten, getuigen ...
09/10/2025

Ik ben gelukkig als ik een mooie bibliotheek zie vol boeken of als ik een archief binnenwandel vol documenten, getuigen van ons verleden. Ik was gelukkig toen ik de grote opslaghal van ‘Untje’ ontdekte.
Mijn liefde voor het “papier” komt van mijn vader, kunstschilder Guillaume Michiels (1909-1997), die een verzameling had over Brugge. Alles kwam aan bod, maar vooral: de iconografie van Brugge, waarover hij in 3 delen publiceerde. Veel werd geschonken aan de stad Brugge en wordt bewaard in het stadsarchief en in de bib ‘Biekorf’.
Ik erfde een deel van zijn mooie collectie boeken. En toen begon ook ik te verzamelen. Mijn aandacht gaat vooral uit naar alle gidsboekjes, die ooit over Brugge werden geschreven en nog altijd worden gepubliceerd. Een collectie in alle talen en alle edities, die begint in 1836 en die ik nu nog blijf aanvullen met nieuwe publicaties. Want binnen 100 jaar zullen de gidsboekjes van nu ook zeldzaam worden, zoals de Baedeker’s, Conty’s, Bradshaw’s, Michelin’s e.a. van toen dat nu ook zijn.
Uiteraard bevat mijn bibliotheek vooral uitgaven over Brugge. Maar naast boeken gaat mijn aandacht ook naar papieren documenten, bv over fotografie of het toerisme in Brugge. Een andere “top”-verzameling is mijn collectie oude facturen en reclames van Brugse winkels en bedrijven, wellicht nu al bij de 5.000 stuks. Dit is een deel van het economisch erfgoed van onze stad, maar helaas onderhevig aan verdwijnen. Gooi die documenten aub niet weg.
Hier begin ik in het eerste kwart van de XIXe eeuw. Prachtige documenten, gerangschikt volgens straat en nummer in folio-mappen die in België niet meer te vinden zijn. Voor de Brugse drukkers en boekhandels hou ik een aparte verzameling bij, uit respect en bijzondere interesse. De drukker Daveluy is mijn lieveling.
Boeken stralen respect uit. Mijn liefde voor het papier is onvoorwaardelijk. Onlangs verhuisde ik van een groot huis naar een appartement. Met alle ruimte voor mijn bib, in nieuwe kasten met glazen deuren. Ik kon mijn “geluk” niet achterlaten. En ik ben verzekerd van opvolging. Mijn zoon Rob, een gepassioneerd antiekhandelaar en veilingmeester, heeft dezelfde passie.

Onze vader, Lucien, was historicus. Al op zijn tiende begon hij artikels te verzamelen over zijn woonplaats Ardooie. Waa...
09/09/2025

Onze vader, Lucien, was historicus. Al op zijn tiende begon hij artikels te verzamelen over zijn woonplaats Ardooie. Waar anderen Abraham Hans lazen en verzamelden, hield hij notities over de lokale geschiedenis bij. Dat kleine begin groeide uit tot een passie die zijn hele leven zou vullen.
Pa was autodidact. Hij leerde zichzelf geschiedschrijven, Latijn, paleografie en zoveel meer. Hij publiceerde in vijftien tijdschriften en wist alles over Ardooie en Koolskamp. Hij was de man die niet alleen alle boeken en bronnen had, maar die ook alles wist.
Zijn bibliotheek was geen gewone verzameling, maar een echte onderzoeksbibliotheek: alle lokale tijdschriften, van Biekorf tot Mandeldal, staten van goed, kaarten van Sanderus en Ferraris. Elk boek en elk document droeg bij aan zijn zoektocht naar de verhalen die een dorp maken tot wat het is.
Voor ons was die bibliotheek een verlengstuk van onze vader. We zagen hem dagelijks verdiept in zijn bronnen, soms met een vergrootglas, vaak met een twinkeling in de ogen. Hij kon zich verliezen in details, maar altijd met dezelfde glimlach en hetzelfde vuur.
Nu hij er niet meer is, blijven zijn boeken achter als stille getuigen. Ze krijgen een nieuw leven bij nieuwe eigenaars. Zijn naam en ex-libris blijven voortleven. En wie die boeken openslaat, zal iets van hem voelen: een gepassioneerde schrijver die zich met hart en ziel liet opslorpen door de lokale geschiedenis.
Zijn boeken zijn meer dan papier.
Ze zijn een herinnering aan hem.
Boeken zeggen meer dan je denkt.

De mooiste prentenboeken en jeugdboeken uitzoeken, cadeau geven en voorlezen voor kinderen, vind ik het leukste wat er b...
02/09/2025

De mooiste prentenboeken en jeugdboeken uitzoeken, cadeau geven en voorlezen voor kinderen, vind ik het leukste wat er bestaat. Voorlezen is voor mij een onmisbare waarde en blijft een speciaal moment in de opvoeding van ieder kind.
Sommige kleinkinderen lezen graag en veel, maar ik heb er ook voor wie het moeilijker gaat. Dan moet ik het juiste ingangsboek vinden dat hen kan pakken, bijvoorbeeld de humor van De fantastische meneer Vos van Roald Dahl.
Net zoals Lewis Carroll schreef in Alice in Wonderland: ‘Wat is het nut van een boek,’ dacht Alice, ‘zonder illustraties of gesprekken?,’ zo kijk ik bij het selecteren van boeken niet alleen naar de tekst maar ook naar de illustraties. Als er geen mooie illustraties in staan, zoals karikaturen van dieren, dan mag de taal nog zo mooi zijn, maar dan zal ik het niet kopen.
Dat de bibliothecaris - eerder een administrator - in het kleine bibliotheekje van Aarschot mij als kind nooit uitgedaagd heeft om literatuur van een hoger niveau dan Konsalik te lezen, blijf ik jammer vinden.
Voor mijn kinderen liet ik mij adviseren in de gespecialiseerde kinderboekhandel en kocht ik alle klassiekers, vaak winnaars van de Kinderjury. Het mooiste jeugdboek vind ik Heksenkind van Monica Furlong. Ik word zeer nostalgisch van middeleeuwse verhalen, omdat ze me doen denken aan mijn prachtige kindertijd op het platteland.
Die bourgondische gezelligheid, waar ik mezelf zo in herken, vind ik ook terug in Astrid Lindgrens prentenboek Kerstmis in Bolderburen.
Boeken zeggen meer dan je denkt.

Als vrijwilliger verzorg ik het archief en het museale gedeelte van het opleidingsschip Mercator, nu een museum in Ooste...
26/08/2025

Als vrijwilliger verzorg ik het archief en het museale gedeelte van het opleidingsschip Mercator, nu een museum in Oostende. Daarvoor spit ik oude bronnen uit zoals archieven, bibliotheken en antiquariaten. Alles om het schip en zijn geschiedenis voor iedereen scherp te houden.
Ik raakte gefascineerd door de aankomst in Antwerpen van het stoffelijk overschot van Pater Damiaan. In 1935 vertrok de Mercator op haar negende reis, voor een expeditie naar Rio de Oro in Noord-Afrika. Tijdens diezelfde reis stak het schip de Atlantische Oceaan over om, op verzoek van de Paters Picpussen, via koning Leopold III en met toestemming van president Roosevelt, het stoffelijk overschot van Pater Damiaan naar België terug te brengen. Hij was in januari 1936 ontgraven op Molokaï en de Amerikanen brachten zijn kist via Honolulu en San Francisco naar Colón (Panamakanaal), waar de Mercator de kist overnam. Op 3 mei 1936 kwam hij aan in Antwerpen. In Le Patriote Illustrée nr. 19 van 1936 zouden foto’s van die aankomst staan die ik zocht om het verhaal te documenteren voor ons museum. Zo werk ik: altijd op zoek naar dat ene stukje info voor een volledig beeld. Ik vond dat tijdschrift in jouw magazijn.
Ik heb intussen contact met vijf voormalige kadetten die ooit op de Mercator voeren. De oudste is 92 en voer mee in 1951. Zulke gesprekken leren veel: kleine details die nergens geschreven staan.
De Mercator is eigendom van de stad Oostende en wordt uitgebaat door Toerisme Oostende. Iedereen werkt hier vrijwillig: elektriciens, schilders, een bootsman, machinisten en twee gidsen. Ook ik ben gids. Rondleidingen boek je via Toerisme Oostende: 85 euro voor twee uur. Ik vertel dan hoe het leven vroeger aan boord was. We zijn open van 10 tot 16.30 uur, behalve op maandag. Een ticket kost 7 euro. Er is ook een bezoekersgidsje.
Mag ik nog eens komen snuisteren in jouw magazijn in de weekbladen van Le Patriote Illustrée? Misschien vind ik nog dingen waar ik niet naar op zoek was, maar die me helpen iets anders te begrijpen. Zo werkt het bij verzamelaars: altijd op zoek naar dat ene ontbrekende puzzelstukje.
Boeken zeggen meer dan je denkt.

De eerste en enige rechtstreekse toegang die ik als kind tot mijn grootvader Evarist had, waren zijn boeken. Hij was een...
19/08/2025

De eerste en enige rechtstreekse toegang die ik als kind tot mijn grootvader Evarist had, waren zijn boeken. Hij was een besproken figuur in de familie, maar ik heb hem nooit gekend. Zijn boeken echter waren mooi verzameld achter glazen schuifdeuren in de voorkamer van het huis waar mijn grootmoeder nog woonde. Een kamer die noch woonkamer noch bureau was, en die voornamelijk opviel omdat ze nooit gebruikt werd. Daardoor leek het haast een sacrale ruimte.
Als kind ontsnapte ik bij bezoeken naar die koele, verstilde kamer en bekeek de ruggen, haalde er werken uit, bladerde, en leerde mijn grootvaders gedachtewereld beetje bij beetje kennen. Hij had de meeste verzameld in de jaren 1920, 1930 en begin 1940, toen hij een jonge onderwijzer was in Stekene.
Veel boeken waren in het Nederlands, Vlaamse letteren, romans die in de jaren verschenen van Ernest Claes en Felix Timmermans. Maar dat was maar een deel van de verzameling. Opvallend veel boeken waren echter in het Frans en vooral in het Duits, vooral de naslagwerken – Engelse boeken ontbraken, die taal heeft hij nooit gekund, zoals op het Europese vasteland toen gewoon was, zelfs onder intellectuelen.
Hij was een diep gelovig man af te lezen uit boeken met vrome gedachten en gebeden, maar ook intellectueel zoekend, bij Erich Przywara, een jezuïet die in dialoog moderne filosofen theologische werken schreef.
Een deel van de boeken kwamen van Victor Leemans, een collega-onderwijzer, vriend en groot voorbeeld die eerst leidend ambtenaar, daarna senator voor de CVP, en tenslotte voorzitter van het Europees Parlement werd. De boeken van voor de oorlog gingen over economie en staatskunde, met auteurs als Werner Sombart. Sommige titels verkenden zonder terughoudendheid ideeën voor een nieuwe, ingrijpende maatschappelijke en politieke orde.
De verzameling breekt abrupt af in 1944. Mijn grootvader was lid van het VNV, een partij die collaboreerde met de Duitse bezetter. Hij werd bij de bevrijding gearresteerd, veroordeeld en gevangengezet.
Zijn boeken vertellen zijn verhaal. Ze hebben mij geleerd om hem niet te veroordelen, maar te begrijpen. Ze hebben mij doen houden van een man die ik nooit heb gekend, in al zijn successen en tekorten.
Boeken zeggen meer dan je denkt.

Nieuwsgierigheid is de rode draad in mijn leven. Als kind verslond ik boeken, liefst titels waar ik eigenlijk nog veel t...
12/08/2025

Nieuwsgierigheid is de rode draad in mijn leven. Als kind verslond ik boeken, liefst titels waar ik eigenlijk nog veel te jong voor was, stiekem met een zaklamp onder de dekens. Terwijl leeftijdsgenootjes hun zakgeld uitgaven aan spekken, spaarde ik 20 frank om Prisma Pockets te kopen over onderwerpen die mij fascineerden, zoals Het dagelijks leven in het Oude Rome.
Expo 58 maakte een diepe indruk op mij: die futuristische paviljoenen, gebouwd met revolutionaire bouwtechnieken, ik keek mijn ogen uit. Misschien is daar wel het za**je geplant voor mijn latere keuze om ingenieur bouwkunde te worden.
Mijn liefde voor literatuur bleef groeien. Tijdens een zomer ontdekte ik de Russische Bibliotheek van Uitgeverij Van Oorschot en sindsdien ben ik verknocht aan Dostojevski en de andere grote Russische schrijvers.
Na enkele jaren in loondienst begon ik in 1982 mijn eigen studiebureau. Meer dan een bureautafel en een rekenmachine had ik niet nodig om te starten. Omdat ik van thuis kon werken, kwam er ruimte voor een hond die ik later trainde voor het opsporen van vermiste personen en slachtoffers van rampen.
Als ingenieur blijf je altijd leren. Mijn opdrachten waren enorm uiteenlopend: van stabiliteitsstudies tot berekeningen rond aardbevingsbestendigheid. Een van de verwezenlijkingen waar ik het meest trots op ben? De Metropolis, nu beter bekend als Kinepolis Antwerpen.
Begin dit jaar ging ik met pensioen en besloot ik mijn grote bouwkundige bibliotheek grondig uit te dunnen. Maar stilzitten doe ik niet. Ik ben amateurfotograaf, hobbytuinier, Lego Technic enthousiast, gekwalificeerd dronepiloot en vergund radioamateur.
Wandelingen met mijn hond houden me al decennialang fit, ook al herstel ik momenteel van een pijnlijke val.
Wat ik nu lees? Een boek over het programmeren van grafische gebruikersomgevingen met QT6 in de programmeertaal C++. Daarnaast lees ik graag Duitse literatuur. Mijn favorieten zijn Juli Zeh en Ferdinand von Schirach. Mijn nieuwsgierigheid is nog lang niet uitgeblust en zo hoort het ook.
Boeken zeggen meer dan je denkt.

Laatste bladzijde van 'De Papevreters'
22/04/2025

Laatste bladzijde van 'De Papevreters'

"Indien Israël er niet toe kan komen naar zijn duiven te luisteren; indien de haviken koppig volhouden in hun arrogantie...
23/03/2025

"Indien Israël er niet toe kan komen naar zijn duiven te luisteren; indien de haviken koppig volhouden in hun arrogantie; indien het gezag in handen blijft van mensen als Shamir (die op 2 april 1988 nog de delicatesse had, de Palestijnen te vergelijken met 'een sprinkhanenplaag die men moet verdelgen')....... dan mogen we schrijven zoals Dante boven de ingang van zijn hel: 'Lasciate ogni speranza' = 'Laat alle hoop varen'. Dan zal pas ten volle blijken welke gevaarlijke mythe de joodse Bijbel is. Dan zal ik een voorspelling doen, met de bittere ernst van Homerus' Calchas en van Virgilius' waanzinnige Cassandra: Israël, zo u blijft vasthouden aan de mythe van uw Bijbel, dan voert uw bijbelfanatisme ons uiteindelijk allemaal naar de derde wereldoorlog." – dr. Ernest MAES, 1988

Adres

Kruisboommolenstraat 7-1
Roeselare
8800

Telefoon

+32486904487

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Untje nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type