01/05/2022
Let me explain to you guys why I keep bothering you with my posts about the Ukraine war😉 please tap for translation because I'll write in Dutch, it's easier for me
Van bij de start was het voor mij duidelijk dat Bookette niet zomaar een bloemeninkel zou zijn. Het is mijn hoogstpersoonlijke manier om in de wereld te staan. De wereld en ik, dat ging nooit zonder slag of stoot. Ik heb een licht ontvlambaar temperemant, ook al lijk ik rustig aan de buitenkant.
Bookette is zo wat het enige domein in mijn leven waar ik koppig mijn eigen ding wil blijven doen. Ik weiger te werken met bloemen die niet lokaal en niet ecologische geteeld zijn. Ik weiger om de helft van mijn tijd te besteden aan marketingmechanismen.
Er is iets bij mij veranderd sinds vorige zomer. 100% bio, 100% lokale belgische teelt, het is niet makkelijk. Het is zelfs ontzettend moeilijk. Het tulpen seizoen is nu zo goed als afgelopen, onze belgische bio-telers zijn stik kapot. En het seizoen is nog maar net begonnen.
En toch wil ik het blijven proberen: een echt lokale economie ontwikkelen. Los komen van het idee dat we machteloos zijn tegen over grote supermachten en mechanismen waar we niets meer van begrijpen.
Mijn goeie vriendin .a.telier zei me gisteren dat als ik de dingen anders zou verwoorden, zachter misschien, Ik meer mensen zou kunnen bereiken dan nu. Dat het wat te drammerig is allemaal.
De fluwelen handschoenen, de zachte bewoordingen... Ze zijn op bij mij. Ik begrijp het niet dat mensen stilvallen. Dat ze niet weten wat te doen. Dat ze zich machteloos voelen. Dat ze zeggen: we zullen ervan profiteren, zo lang het nog kan. Er is hier zo veel werk te doen: onze grond weer vruchtbaar maken, ons onze economie weer toe eigenen, onze zorgsector weer op de rails krijgen, onze jongeren inspireren, humanitsire hulp bieden, de oorlog boycotten, etc etc etc. Ja ik ben boos over deze stilte voor de storm. Sorry voor mijn drammerigheid. Het moet eruit.
Oh ja en ook nog: er zijn nog boeketten te koop voor moederdag.