11/07/2026
Samedi 11 juillet 2026, Fête de la Communauté flamande, température sensible: inflammable
Sinds enige jaren heet deze zandstrook officieel Vlaamse Kust. Maar zelfs op Vlaamse Feestdagen verwatert in Oostende de taalgrens. Hier zwemmen de twee grootste landstalen lekker Belgisch door elkaar.
Wat me daarom telkens verrast is de regelmatige verbazing van Vlaamse binnenlanders over mijn kastje Franstalige boeken. Ik begrijp echt niks van die verbazing. Er komen/wonen in Oostende immers niet alleen Nederlandstaligen, maar ook Walen, Brusselaars, tweetaligen, meertaligen en Vlamingen die Franstalige auteurs liefst puur natuur onvertaald lezen. Er flaneert zelfs nu en dan een volbloed Française/Fransman voorbij, op niet meer dan een windvlaag van Frankrijk.
Gisteren legde ik twee stripalbums in de etalage: ‘Les rois des Belges’ en daarnaast de Nederlandse vertaling ‘De koningen der Belgen’. Ik stak er de prijskaartjes tussen: 17,50 euro voor de Franse editie en 22 euro voor de vertaling. Ik aarzelde. Er kon commentaar komen op dat prijsverschil. Vlaams commentaar.
En effectief. Binnen het uur had ik prijs: iemand die vroeg of ik discrimineerde. Nee nee nee, het prijsverschil was te verklaren, het waren de officiële prijzen van de uitgeverij. Het oorspronkelijk Franstalige album werd immers vertaald naar het Nederlands, door een vertaler die daarvoor moest worden betaald. Waarna elke pagina opnieuw moest worden opgemaakt met de vertaalde tekst. Om vervolgens te worden gedrukt in een bescheiden oplage voor ons miniem taalgebied, zoveel kleiner dan la Francophonie.
De klant bedacht dat ik op het hogere prijskaartje dan misschien ‘vertaling’ kon schrijven. Euh, moest dat dan ook bij alle prijzige vertalingen uit het Engels en andere rare talen?
Ik koos voor de Franse slag.
Ik heb die prijskaartjes uit de etalage gehaald.
Nee, geen feestende Vlaam riskeert voor mijn vitrine vandaag een crise cardiaque*.
*hartverzakking
