07/08/2026
๐๐ฒ๐ ๐๐ฒ๐ฟ๐ต๐ฎ๐ฎ๐น ๐๐ฎ๐ป ๐ ๐ฎ๐ฟ๐ถ๐ท๐ธ๐ฒ. โค๏ธ
Een week voor haar geplande euthanasie kwam Marijke samen met haar begeleidster bij ons langs.
Niet om iets voor zichzelf te kiezen. Ze kwam troostgeschenken uitzoeken voor de mensen die ze graag zag.
Voor ieder van hen koos ze heel bewust iets uit. Niet zomaar een cadeautje, maar iets waarvan ze voelde: dit past bij jou. Iets met een betekenis. Iets dat later misschien een beetje troost kon bieden.
We maakten alles met zorg voor haar klaar en brachten de pakketjes bij haar thuis. Marijke was oprecht dankbaar dat ze haar geschenken nog persoonlijk kon geven aan de mensen die haar dierbaar waren.
We zien bij Rouwatelier veel verschillende manieren waarop mensen omgaan met afscheid en verlies. Maar dit verhaal is ons bijgebleven.
Omdat Marijke, terwijl ze zelf afscheid moest nemen van het leven, vooral bezig was met de mensen die ze zou achterlaten.
Ze gaf hen nog iets tastbaars.
Maar vooral gaf ze hen mee:
๐พ๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐
๐๐๐๐๐๐,
๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐,
๐๐ ๐
๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐
๐๐๐.
๐