26/07/2025
📖မသင်္ကာ နှင့် မသာ📖
“ အသက် ”
“ နှစ်ဆယ် ”
“ အမည် ”
“ မောင်ထွေး ”
“ အုပ်စု ”
“ ဦးတင်အေး ”
ကျွန်တော့် အဖြေ ဆုံးတော့ ကရင်ဗိုလ် က ကျွန်တော့် ကို စိုက်ကြည့်သည် ။
“ ကျောင်းသားလား ညီလေး ”
“ မဟုတ်ပါဘူး ခင်ဗျ ၊ အလုပ် သွားလုပ်မလို့ ”
သူ ခေါင်းညိတ် ပြတော့ အပြင်သို့ ထွက်လာ ဖြစ်သည် ။ စခန်း အဝင် မှာ စိစစ်ခြင်းပင် ။ ကျွန်တော်တို့ ခဲအုပ်စု ခေါင်းဆော င်မှာ ဦးတင်အေး ဖြစ်၍ အုပ်စုအမေး တွင် ဦးတင်အေး ဟု ဖြေရခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဘုရားရှေ့ မှာ သာ ရှိခိုးပြီး လိမ်ချင် လိမ်ရဲမည် ။ ကရင်စခန်း မှာ တော့ မလိမ်ဝံ့ ။ သူပုန် ဟူသော စကားတောင် မဟရ ဟု တစ်ဖွဲ့လုံး က သတိ ပေးသည် ။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားမြစ်သည် ။ ဂုဏ်တော် တစ်ခု လို ရွတ်ဖတ်လာရသည် က “ ကော်သူလေး ” ဟူသော အခေါ်အဝေါ် ။ ကရင်ဘာသာဖြင့် မျိုးချစ်ရဲဘော် ဟု ပြော၏ ။ ဘယ်လိုပဲ အဓိပ္ပာယ် ထွက်ထွက် သည်နယ် တစ်ဝိုက်မှာ တော့ ' ကော်သူလေး ' ဟု သူတို့ ကို ခေါ်ရသည် ။
ထားပါတော့ ကော်သူပဲ လေးလေး။ ကော်သူပဲ ပေါ့ပေါ့ ကျွန်တော့် အတွက် က ဘာလုပ်လုပ် သူတို့ မသင်္ကာ မဖြစ်အောင် နေဖို့ လိုသည် ။ မသင်္ကာ နှင့် မသာ သည် ဤနယ်တွင် နီးကပ် နေ၏ ။ စစ်ဆေးသည် ဆိုရုံဖြင့် မောင်းတင်ပြီးသား ။ မသင်္ကာစရာ တွေ့သည် ( ဘာကို မသင်္ကာ သည် ကို မသိ ၊ မဖော်ပြ ) နှင့် မသာ ဖြစ်သည် က စက္ကန့်ပိုင်း အတွင်း ။
သည် တော့ ရိုကျိုး မှ ။ စကား ရိုကျိုး ၊ အပြုအမူ ရိုကျိုး ၊ စိတ် က ရိုကျိုး ၊ အဓိက အားဖြင့် မျက်လုံး အကြည့်လေး ပါ ရိုကျိုး ထားစမ်း ။ ဟိုဟိုသည်သည် မကြည့် နဲ့ ပြူးပြူးပြာပြာ မနေနဲ့ ။ ရီဝေသလို ခက်ထန်သလို မဖြစ်စေနဲ့ ။
ဂိတ် က စစ်ဆေး ပြီး၍ လွှတ်လိုက်သည် နှင့် ကျွန်တော့် အဖို့ သေဒဏ် မှ လွတ်လာသူ လို ဖြစ်သွား၏ ။ တစ်ဖွဲ့လုံး ကလည်း လူသစ်ဖြ စ်ပြီး ရန်ကုန် မှ လာသော ကျွန်တော့် ကို ထို ဂိတ်မှ လွှတ်ပေးသည့် အတွက် ဝမ်းသာကြသည် ။ ဦးလေး က အလောတကြီး မေး၏ ။
“ ဘာတွေမေးလဲ ကောင်လေး ”
“ ဦးလေးအုပ်စု က လို့ ပြောတော့ ဘာမှ မမေးတော့ဘူး။ ကျောင်းသားလား တဲ့ ၊ ကျွန်တော် က မဟုတ်ဘူး ၊ အလုပ် သွားလုပ်မှာ လို့ ပြော လိုက်တယ် ”
“ တော်သေးတာပေါ့ ”
သက်ပြင်းချရင်း ပြောလာသည့် ဦးလေး ၏ စကား ကို ကျွန်တော် ရိပ် မိသည် ။ တော်သေးတာပေါ့ ၊ တကယ်ကို တော်သေးတာပေါ့ ။ သုံးရက် နီးပါး ခဲထမ်းရင်း လိုက်လာခဲ့ရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ လည်း ပျောက်ပြီ ။ အထူးသဖြင့် ရန်ကုန် မှ လာသော ကျွန်တော့် အား ဤ ဂိတ်မှ ချောချောမောမော ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းသည် ပထမ အောင်မြင်မှု တစ်ရပ် ဖြစ်တော့သည် ။
