09/08/2026
‘Mama...! Ik kan mijn huiswerk niet vinden.’ Het is weer zover. Vorige week was het haar duikbril. Gisteren haar scheenbeschermers. Vandaag is het haar huiswerk. Met een diepe zucht loop ik de trap op naar haar kamer. Ik doe de deur open, blijf op de drempel staan en kijk naar de vloer. Of beter gezegd: naar alles wat er op de vloer ligt. Kleding, boeken, papier, knutselspullen. De grond zelf is nauwelijks meer zichtbaar.
Ik zucht nog eens. ‘Lieverd,’ zeg ik, ‘ik help niet meer zoeken als het zo’n rommel is. De vorige keer lag het ook ergens onder. ’ Ze kijkt me nukkig aan. ‘Roep me maar als je hebt opgeruimd. Dan kom ik helpen zoeken.’
Wat een chaos, denk ik. Maar terwijl ik de trap afloop, komt er een ongemakkelijke gedachte bij me op. Want eerlijk is eerlijk: ik moet vooral niet mijn eigen werkruimte binnenlopen. Daar staan ook dozen, stapels papier, half afgemaakte projecten en allerlei materialen die ooit nog van pas zullen komen. Voor mij voelt dat niet als rommel. Voor ieder ander waarschijnlijk wel. En ineens besef ik: een perfect voorbeeld ben ik zelf ook niet.
Als ouders willen we onze kinderen graag iets meegeven van het geloof. We vertellen Bijbelverhalen, bidden samen en proberen uit te leggen wie God is. Maar kinderen leren geloof niet alleen door wat we zeggen.
Ze kijken.
Ze zien hoe wij omgaan met teleurstellingen, fouten, stress en ruzies. Ook zien ze hoe we reageren op de momenten waarop we zelf tekortschieten. Soms denken we dat voorleven betekent dat we alles goed moeten doen. Dat we onze kinderen een ideaalbeeld moeten laten zien van hoe een christen leeft. Maar dat beeld houdt niemand vol. Sterker nog: ik denk dat kinderen meer leren van echtheid dan van perfectie.
Geloof draait om mensen die steeds opnieuw hun weg vinden naar God. In de Bijbel kom je nauwelijks perfecte mensen tegen. Abraham, Mozes, David en Petrus maakten allemaal fouten. Toch gebruikte God hen, omdat ze Hem volgden.
Dat geeft mij als ouder veel rust. Ik mag mijn kinderen laten zien hoe een christen omgaat met onvolmaaktheid. Hoe je fouten maakt, vergeving vraagt, opnieuw begint en ontdekt dat Gods genade telkens weer genoeg is.
Liefs, Aisha