18/03/2026
The Bloody Snow.....🏯🧧🎐⚔️🩸🌫️❄️✨
සුදු පැහැ හිම කැටිති වලින් වැසී ගිය කඳු ගැටයක් මුදුනේ... සුදු හිම වල පිවිතුරු බව විනාශ කරන රක්ත වර්ණයෙන් වැසී ගිය රුධිර ධාරාවක්..ඒ මත වේදනාවෙන් වැතිරී සිටි දුඹුරු පැහැ දෑසකට හිමිකම් කියූ, සුමුදු සේද වලාවක් වැනි සුන්දර මුවගක් තිබූ රූමත් තරුණියක්.. ඒ සුන්දර වත කමල මිලින කරමින් ඇයගේ කොඳු නාරටිය පසාරු කරමින් වැදී ගිය කුරිරු කඩු පහරක්... ඇය සිටියේ ඇගේ මරණ මංචකය අභියස... කවුරුන් හෝ පුද්ගලයෙක් ඇයව සිය දෑතින් අල්ලාගෙන සිටින මොහොතක්....!
"කෙදිනක හෝ... නැවත අප හමු වනතුරු... ඔබේ රුව මගේ දෑස් වල නොමැකෙන මතකයක් වේවි... මා.... ඔබට... ආදරෙයි... මගේ..." ඒ ඇසිල්ලේම ඇගේ අවසන් සුසුම වා තලයට මුසු වුණා......!
"Yeji... ඒයි yoon yeji..නැගිටින්න...alarm එක වදිනවා...
Yeji...yeji... මොකද මේ මෙයාගෙ ඇස් වල කඳුළු ගලන්නේ..."
එයා හෙමින් ඇහැරුනා..
"Alarm එක.... මට ඇහුනේ නැහැනේ... අයියෝ.. පරක්කුයි sunmi... අද මට අලුත් team එකක් එනවත් එක්ක..."
"Yeji ඔයා... හීනෙන් ඇඬුවා..."
"මම... මතක නෑනේ මට..."
Yeji කියන්නේ අවුරුදු 25 ක් වුණු ලස්සන ගෑනු ළමයෙක්.. එයා travel agency එකක් යටතේ වැඩ කරන tour guide කෙනෙක්... ඉතින් අද වෙනදා වගේම අලුත් team එකක් එනවා එයාට guide කරන්න... ඔන්න ඉතින් එයා ලෑස්ති වෙලා යන්න පිටත් වුනේ team එක ගන්න airport එකට..
Bus එකේ යන ගමන් එයා ලොකූ කල්පනාවක ගිලුණා...
"ඔය හීනේ ඉතින් අදක ඊයෙක ඉඳන් පේන එකක් නෙමෙයි නේ... හිම වැටෙන්න පටන් ගත්ත ගමන් හිම ගොඩක් උඩ මන් ලේ පෙරන් ඉන්න එකක් හැමදාම පේන්න ගන්නවා.. දැන් කොච්චර කාලයක් ගිහින්ද... මේ විකාරේ පේන එක නවතින්නේ නැහැ.. පුදුම වදයක්..."
ඇත්තටම ඒ හීනේ හිටියේ එයා.. එයාට මේක පේන්නේ පුංචි කාලේ ඉදන්මයි.. පුදුමේ කියන්නේ මේක yeji ට පේන්නේ හිම වැටෙන කාලේ පටන් ගත්තාම විතරයි... ජීවමාන සිද්ධියක් වගේ දැනෙන හීනේ දකින දවසට එයාට ලොකු ඔලුවෙ කැක්කුමක් එනවා.. මේක ගැන හිතලම වෙන්න ඇති කියලයි yeji නම් හිතුවේ...
එයාර්පෝට් එකේ බලාගෙන ඉද්දී ඔන්න team එක ආවා... මේක chinese අයගේ group එකක් කියලයි details දීලා තිබුණේ..yeji agency එකේ නම පේන බෝඩ් එකක් එක්ක මල් bochae එකක් තියාගෙන ඔන්න ඉන්නවා...
"අන්න මචන්... අර..pink travellers... මේ..... බලපන් අර කෙල්ලක් ඉන්නේ... එයාද guide...ඇත්තට කෙල්ල මාර ලස්සනයි නේ.. දන්නවා නම් මාසෙක tour එකක් plan කරනවා.."
එතන හිටියේ පිරිමි ළමයි 4යි ගෑනු ළමයි 5 කින් යුක්ත team එකක්..
"මේ මේ..yi chen ව ඉස්සරහට දාමු.. මූ අඩුම ගානේ මේ රටේ කෙල්ලෙක් දිහා වත් බලයිද කියලා..
Yi chen කියන්නේ අවු 26 ක් වුණු පිරිමි ළමයෙක්.. එයා vacation වලට කොරියා වල tour එකක් ඇවිල්ලා යාළුවෝ එක්ක...
Yeji:- නි හාව්...
Yi chen:- නී හාව්..
Yeji:- ( in chinese) ඔයාල හැමෝවම pink travellers වලින් සාදරයෙන් පිළිගන්නවා... මම තමයි ඔයාලගේ tour guide...yoon ye ji.....
Yi chen කියන්නේ ගෑනු ළමයි දිහා ලේසියෙන් බලන කෙනෙක් නෙමෙයි.. ඒත් ඔන්න yeji ව දැකපු වෙලාවේ එයාට දැනුනේ එයා කාලයක් තිස්සේ හම්බ වෙන්න ඉඳල බැරි වුණ කෙනෙක් හම්බ වුණා වගේ හරිම නිවිච්ච හැඟීමක්... අනික yeji ව කොහේදී හරි දැකලා පුරුදුයි කියලත් එයාට දැනුනා..
"මම zhio yi chen... අපේ group එක handle කරන්නේ ඉතින් මන් තමයි 😄 ඔයාව හඳුනා ගැනීම සතුටක්.."
Another boy:- yeji එයාට විතරක් නෙමෙයි අපිටත් සතුටුයි...😅
ඔන්න accomadation එකට යන්න බස් එකට නැගලා ඉතින් yeji හැමෝම එක්ක කතා කරලා freindly වුනා..
පහුවදා උදේ ඉඳන් ඔන්න tour එක යන්න පටන් ගත්තා..
මේ team එක තෝරාගෙන තිබුණේ Nami island එක..nami island එකේ තිබුණු seoraksan mountain එක සහ naksansa temple එක ගැන yi chen ට තිබුණේ ලොකු උනන්දුවක්...
එයා බස් එකේ යන ටිකට ye ji ගෙන් පුදුම විස්තර තොගයක් ඇහුවේ..
"මේ මනුස්සය මේ research එකක් කරන්න වගේ හැම එකම අහනවා.. මම මේ කන්දේ අයිතිකාරයා නෙමෙයි නේ...🫠🫡"
"Yeji... ඔයාට හොඳට chinese කතා කරන්න පුළුවන් නේ.."
"ඔව් ඉතින් guide කෙනෙක් වුණාම එහෙම වෙන්න එපැයි.."
"ඒ කියන්නේ ගොඩක් languages පුළුවන් වගේ.."
"ම්...korean,japanese,chinese english.. ඔය ටික තමයි.."
"Wow... ෂෝක් නේ.."
"මිස්ටර් yi chen...seoraksan කන්ද බලන්න මේ තරම් ආස ඇයි..."
"ඇත්තටම මට... හොයාගන්න දෙයක් තියෙනවා..."
"ඒ මොකද්ද..."
"ම්ම්... ඇත්තටම ඒක ගැන කිව්වොත්.. ඔයා හිතයි මට පිස්සු කියලා.."
ඒ මොකද...
"ඒක ඒ තරම් අස්වාභාවික දෙයක්.."
අස්වාභාවික දේවල් නම් මේ ලෝකේ කොච්චර තියෙනවද මිස්ටර් yi chen...".....
"අම්මෝ දෙන්නගේ කයිය... ම්ම්ම්....yi chen.... කොල්ල ගොඩ යයි වගේ මේ පාර " වෙන කොල්ලෙක් කෑ ගහන්න ගත්තේ ඒ අස්සේ.."
Yi chen:- මොනවද බං කියවන්නේ.. කට වහන් යන්න බැරිද...😒😐"
"ඔයාට කියන්න මිස් yeji.. මේ මනුස්සය ලේසියෙන් කෙල්ලෙක් එක්ක කතා කරන කෙනෙක් නෙමෙයි.. බලන්නකෝ ඒත් ඔයා එක්ක කදේ දාගෙන යන හැටි.."
Yi chen ඒ කොල්ලට රවනව..
Yeji ට හිනා...😂
කොහොමින් කොහොම හරි එයාලා අදාල තැනට ආවා...
පොඩි පොඩි හිම තට්ටු වලින් වැහිලා ගිය කන්ද පුදුම ලස්සනට පේනවා.. මේ කන්ද නැගලා උඩට ගියාම තමයි naksansa temple එක... ඉතින් කට්ටිය hike එක පටන් ගත්තා...yeji මෙහෙට කලින් ඇවිල්ල තිබුණා වුණත් එයාට අද හරිම අමුත්තක් දැනෙනවා..finus කැලේ මැද්දෙන් යන වෙලාවේ එක පාරටම එයාගෙ ඔලුව කකියන්න ගත්තා...
එයා ඔලුව අල්ලාගෙන නැවතුනා... ටිකකින් එයාට සිහි නැති වෙලා වැටෙන්න යද්දී එයාව අල්ලාගත්තේ chen....
"Yeji...yeji... නැගිටින්න......"
එක පාරටම chen ට අකුණු පාරක් ගැහුවා වගේ දෙයක් මතක් වුනා....
"ඔව්... මේ... මේ එයා... එයාගෙ මූනම තමයි... මෙච්චර කල් මගේ ඔලුව අවුල් කරපු හීනේ හිටියේ ඔයා නේද.... නැගිටින්න නැගිටින්න කියලා මන් ඔයාව නැගිට්ටවන්න උත්සාහ කරනවා මන් දැක්කා... ඒත්... ඒත් මට බැරි වුණා....soo yon... මගේ soo yon... නැගිටින්න soo yon..."
Chen මොනවද කියන්නේ කියලා අනිත් කාටවත් තියා එයාටවත් හිතා ගන්න බැරි වුණා...
"Soo yeon...soo yon....kim soo yon.... නැගිටින්න..."
Yeji ගෙ ඇස් දෙක ඇරුණා... එයා chen දිහා බලලා... හරිම හිමින්..."wang zhi hao....." කියලා chen ට කතා කළා.. දෙන්නගෙම ඇස් වල කඳුළු...😐
"මිස් yeji ඔයා හොදින්ද.."
ඒ වෙලාවේ ගෑනු ළමයෙක් එතනට ඇවිල්ලා yeji ගෙන් අහලා එයාව ගලක ඉන්දෙව්වා..
Chen එයාට වතුරා ටිකක් දුන්නා...
Chen මෙහෙම හිතනවා.."මන් එතකොට මේ ආපු ගමන... මගේ වුවමනාවට විතරක් වුණ දෙයක් නෙමෙයි කියලා මට දැනෙනවා... ඔව්.. ඒ හීනේ ඉන්නේ yeji... වෙන කවුරුත් නෙමෙයි...
Yi chen:- මම මිස් yeji එක්ක එන්නම්... ඔයාල හෙමින් යමු...
A boy :- ම්ම්ම්... හා හා ඔහොම යන්කෝ...
Yi chen:- Yeji ඔයාට අවුලක් නෑ නේද දැන්...
Yeji:- ආ... නැහැ yi chen.. thank you ඔයාට...
ඔන්න දෙන්න කිසිම කතාවක් නැතුව ටිකක් දුර ආවා..
Yeji:- මම ඔයාලව guide කරන්න ඇවිල්ලා අන්තිමට පිටිපස්සෙන් යනවා.. හයියෝ.. ඉක්මනට යන්නම් මම අර කට්ටිය ළඟට..
කියලා yeji දුවගෙන දුවගෙන finus ගස් මැදින් කන්ද උඩට යනවා...chen ට මොකක් හරි අමුත්තක් දැනෙනවා.. හරියට මේ දේ කලින් වෙලා තියෙනවා වගේ හැඟීමක්...
එතකොටම yeji පිටිපස්ස හැරිලා බලන්නේ ලස්සන ඩේසි මලකුත් අතේ තියාගෙන...
Yi chen... ඔහොම බෑ ඉක්මනට එන්න කියලා එයා අත වනල හිනා වෙනවා....
" Wang shi hao..... ඉක්මනට එන්න......."
Yi chen:- ඔව්... ඒ ඔයා... අවුරුදු ගානක් තිස්සේ මට පේන හීනවල ඉන්නේ ඔයා...Wang shi hao කියලා මට කතා කරපු soo yon ඔයා...seoraksan මුදුනේ ලේ විලක් මැද්දේ වැටිලා හිටියේ ඔයා... ඇත්තටම ඔයා කවුද..."
Chen ගේ හිත කෑ ගැහුවා... ඇත්තටම අවුරුදු ගානක් තිස්සේ මේ හීනේ පෙනිලා තිබුණු එකම කෙනා yeji විතරක් නෙමෙයි...Yi chen... එයත් මෙහෙම හීනයක් දකිනවා... මේ ගෑනු ළමයා එක්ක seoraksan කන්ද ළඟ ගෙවපු මතක ගොන්නක් එයාට හැම ශීත සෘතුවකම හීනෙන් පේන්න ගන්නවා.. එයා මේ ගමන ආවේ මේකේ කෙළවරක් දකින්න... එයාට දැන් දැනෙනවා එයා නුලේ කෙළවරටම ඇවිල්ලා කියලා.....
එයාට හැමදාම හීනෙන් මේ වගේ කඳු ගැටයක් එක්ක බැඳුණු ලස්සන ආදරණීය මතක පෙළක් හීනෙන් පේන්න ගන්නවා... මුහුණ අපැහැදිලි වුණු ගැහැණු ළමයෙක් හැමදාමත් එයාගෙ ඉස්සරහ ලස්සන මතක වලින් පිරුණු හීනයක් ගෙනල්ල දෙනවා.. ඒත් chen ට දැන් මතක් වෙනවා.. ඒ රූපේ හිටියේ yeji කියලා.. එයාට අහම්බෙන් හම්බ වෙනවා එයාට හීනෙන් පේන්නේ මේ seoraksan කඳු ගැටය කියලා.. ඉතින් මේකේ දෙකෙන් එකක් විසඳගන්න තමයි ඇවිල්ලම බලන්න chen යාළුවෝ එක්ක මෙහෙට එන්නේ...
"Yeji... ඔයා මොකද්ද ඉස්සෙල්ල කිව්ව නම..."
"මොකද්ද...."
"ඉස්සෙල්ල ඔයා පහළ කලන්තේ හැදුණු වෙලාවේ.. ඔයා මට කතා කළේ වෙන නමකින්..."
"මොකක්... එහෙම කිව්වේ නෑ මම... අපි ඉක්මනට යමු.."
ඊලඟ තත්පරේ yi chen yeji ගේ අතින් අල්ලලා එයාගෙ ලඟට ලං වෙනවා..
"Wang zhi hao.... ඔයා එයාව දන්නවා නේද...මට ඇත්ත කියන්න... කවුද ඔයා..."
"ඔයා.. මොනවද මේ... කියන්නේ... අත් අරින්න..."
අපි යමු... අනිත් අය උඩටම ගිහින්..."
"මන් දන්නවා... ඒ ඔයා.. ඔයා තමයි ඒ හීනේ ඉන්න කෙනා.."
"මේ මිස්ටර් chen මට යන්න දෙන්න... මන් දන්නෙ නෑ ඔයා මොනවද කියවන්නේ කියලා.."
(මේ මනුස්සයට මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ.. මොන හීනයක් ගැනද මේ කියන්නේ..)
ලස්සන හිම පියලි උදේ අව්වට දිලිසෙනවා...ඒ වගේම ලා අව්ව රැල්ල යටින් කොළ පාට වුණු finus ගස් පේළිය ඇතින් පේන්නේ චිත්රයක් වගේ.. දවල් වෙද්දි මෙයාලා අර පන්සලට යනවා...
ඔන්න දැන් පන්සල බලල ඉවර වෙලා photos එහෙම අරගන්න වෙලාව..
Yi chen මේ වෙලාවේ එතනින් පොඩ්ඩක් අතුලක තියෙන පුංචි අඩි පාරක යනවා...yeji ත් ඒ පස්සෙන් යන්න පිටත් වෙනවා...
අන්තිමට ගිහින් නතර වුණේ පුංචි උස් කඳු ගැටයක් වගේ තැනක.... හිම වලින් වැහිලා ගිය මේ කඳු ගැටය මුදුනේ සියවස් ගානක් පරණයි කියලා හිතන්න පුළුවන් සොහොන් කොතක නටබුන් වගයක් පේන්න තිබුණා..
Chen එතනට ගියේ පිස්සුවෙන් වගේ..
"මේ එතන... එතනම තමයි.... මේ... එයාගෙ..."
මේ අතරේ yeji එතනට ඇතුළු වෙන්වත් එක්කම එයාට කොන්ද මැද්දෙන් ගිනියම් වුණු යකඩයක් ඇග ඇතුලට යනවා වගේ දරුණුම දරුණු වේදනාවක් දැනෙන්න ගන්නවා... එයා පපුව අල්ලාගෙන බිමට වැටෙන්න යද්දී chen මේක දකිනවා..
"Yeji... ඔයාට මොකද වුණේ..yeji.... yeji...."
"Che....yi chen.... මේ... මේ ඒක.... මේ ඒ තැන..."
"මොකද්ද... මොකද්ද...yeji.."
"ඒ ඔයා... මාව අල්ලන් හිටියේ... ඔයා...ම....yeji ට සිහිය නැති වුණා..."
සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ මොවුන් දෙදෙනාගේ කඳුළින් සහ රුධිරයෙන් සන්තර්පනය වූ ඒ හිම පියලි අතුල භූමිය එදා ඒ ඛේදජනක දිනය නැවත මතක් කර දෙනවක් මෙන් උණුසුම් සුළං රොදක් ගලාගෙන පැමිණුනා....
Yeji:- wang zhi hao.....කෙදිනක හෝ... නැවත අප හමු වනතුරු... ඔබේ රුව මගේ දෑස් වල නොමැකෙන මතකයක් වේවි... මා.... ඔබට... ආදරෙයි... මගේ "wang zhi hao....." "
"අවදි වන්න... කුමරියනි.. අනේ මගේ soo yon.. කුමක්ද මේ... නෑ... ඔබට මෙසේ කළ නොහැකියි.. මදක් ඉන්න.... අප ඉක්මනින් ප්රතිකාර වලට පිට වී යමු...."
ලේ විලක් මැද වැතිරී සිටි ඇගේ හස්තය කඩන් වැටුණේ ඔහුගේ තේජාන්විත සේද වස්ත්රය මතට....
ඇගේ අවසන් සුසුම් වා තලයට මුසු වූ ඒ මොහොතේ... ඔහුගේ ජීවමාන සිරුර ඉතිරිව.. ඔහුද මනසින් මිය ගියා...
ඉතින් ඒ චීන අධිරාජ්යයේ ගිනි සිළුව වුණු මහා වන්ග් ශිහාවෝ කුමරු ගේත්.... ජෝසන් රාජ්යයේ ඇප්රිකොට් පුෂ්පය බඳු වූ ආදරණීය සූ යොන් කුමරියගේත් ස්නේහ ගංගාව...රුධිර ගංගාවක් බවට පර්වර්ථනය වූ කඳුළු කතාව.. සියවස් ගණනකට පසුව වුවත් ඔවුන්ගේ ආත්මයන්වල රැව් පිළි රැව් දුන්නේ එලෙසින්....!
මේ ආදරණීය වුත් කඳුළු කතාවේ ආරම්භය සනිටුහන් වූයේ එවකට ජෝසන් රාජ්යයේ රජකම් කළ රජු සමග වූ රාජ තාන්ත්රික සබඳතා වර්ධනය කරගනු වස් චීන දූත පිරිස එරටට පැමිණුන දිනයේ..
චීන දූත පිරිසෙහි නිත්ය නියෝජිතයා වූයේ මහා wang shi hao කුමරු... ඔහුව පිළිගැනීමේ උත්සවය පැවැත්වූයේ මහා හරසරින්... මේ අතරේ රජුගේ ආදරණීය නැගණිය වුණු soo yon කුමරියත් මේ අතරේ උත්සවයට පැමිණ සිටියා...
ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකට ආචාර කරන මොහොතේ ඔහුගේ නෙත් ඇගේ දුඹුරු පැහැති වූ දීප්තිමත් නෙතු යුගලෙහි ගැටුනා..
කුමරිය :- ඔබතුමාව සාදරයෙන් පිළිගන්නවා..අපගේ රාජ්යයට..
කුමරු:- එය මට ඉතාමත් ගෞරවයක් කුමරියනි...
එම මොහොතේ සිට ඔහුගේ දෑස් ඇය වෙතින් මුදවා ගැනීම ඔහුට අපහසු වූවා..
විටෙක ඔහු ඇයව හමු වූ මාලිගා පරිශ්රයේ හමුවූ වේලාවන් වලදී ඇවිදිමින් කතා බහ කළා.. විටෙක ඔහු ඇයව බැහැදැකීමට ඇගේ මාළිගාවට පැමිණුනා..
මේ අයුරින් ඔවුන් දෙදෙනා අතරේ හොඳ මිත්රත්වයක් ගොඩ නැගුණා..
දිනක් මොවුන් දෙදෙනා මාලිගා පරිශ්රයෙන් ඉවතට පැමිණ අගනුවර වටා ඇවිද යමින් දවසම එක්ව කාලය ගත කළා.. කුමරිය ඔහුට අගනුවර තිබුණු අලංකාර තැන් පෙන්වූවා..
"Wang shi hao.... ඔබ දන්නවාද.."
"කුමක්ද කුමරියනි..."
"අර... නැවත කුමරිය යැයි පවසනවා නුඹ..නුඹ මගේ මිත්රයෙක් නොවේද.."
"හරි හරි මට කමා කරන්න.. කුමක්ද soo yeon.."
"ඔබ හමු වූ පසු... මගේ හිස් වී තිබූ දිවිය සතුට පිරුණු දවස් වලින් පිරී ගියා යැයි මට හැඟෙනවා.."
"ඇයි ඔබ එසේ පවසන්නේ.. ඔබ මේ රාජ්යයේ කුමරිය.. ඔබේ දිවිය හිස් වන්නේ කෙසේද.."
"මීට පෙර ඔබ වැනි මිත්රයන් මට සිටියේ නැහැ.. සිටියත් ඔවුන්ගේ රාජකාරි මාරු වන නිසා කෙටි කලකින් මගෙන් නික්ම ගියා.."
"ඉතින් මා වුවත්... තව සුමාන කිහිපයකින් නැවත යා යුතුයි..."
"Wang shi hao....."
" ඔව් කුමරිය...."
"ඔබට.... මා... එසේ හොඳ මිතුරියක් වූයේ නැද්ද.."
"ම්ම්ම්.... ඔව්.. එක් අතකින් ඔබත් මට හොඳ මිතුරියක් තමයි.."
"කුමක්ද....😐😒... එක් අතකින් යයි පැවසුවේ කුමටද..😐"
Wang shi hao කුමරු සිනාසෙනව...
"කුමටද සිනා වෙන්නේ ඔබ.. මා පැවසූ දෙය විහිළුවක්ද ඔබට..😏😑 ඉක්මනින් පැමිණෙන්න...seoraksan යනු මෙසේ ඉබි ගමනින් යා හැකි ගමනක් නොවෙනේ..😏😐😤"
ඉන්පසු ඇය ඉක්මනින් ඉදිරියට යන්නට ගියේ කේන්තියෙන්..🤭"
Wang shi hao සිනාසෙමින් ඇය පිටුපසින් පැමිණුනා..
ඔවුන් දෙදෙනා එදින seoraksan කඳු මුදුනේ අසිරිය නැරඹීම සඳහා යන ගමන මධ්යයේ සිටියේ..finus වනාන්තරය මැදින් සියවස් ගණනාවකට පෙරද ඔවුන් දෙදෙනා මෙසේ ගමන් කරන්නට වුණේ ඔවුන්ගේ දෛවයේ මන් පෙත වුණු seoraksan කඳු මුදුන දිගේ...
"Wang shi hao... ඉක්මනින් පැමිණෙන්න"
ඩේසි මලක් අතැතිව සිනා සෙමින් ඔහුට අත වැනු ඇය දෙස බැලූ ඔහු... ඉක්මනින් ඇය සිටි තැනට ළගා වුණා....
ඇගේ අතින් එක් වරම අල්වා ගත් ඔහු ඉදිරියට ගමන් කිරීමට පටන් ගත්තා...
"Soo yeon.... ඔබ විමසුවා නේද... ඔබ මා හට හොඳ මිතුරීයක් ද කියා..."
"හ්ම්...."
"ඉතින්.... ඔබ මට හුදෙක්... මිතුරියක් පමණක් නොවේ යැයි පවසුවොත්.. "
Soo yeon දිලිසෙන දැසින් ඔහු දෙස බැලුවා...
"ඔබේ මේ කරුණාවන්ත වූ දීප්තිමත් දෑස් ඉදිරියේ....
හැඟීම් දැනීම් නොමැති මිනිසෙකු සේ මා සිටින්නේ කෙසේද... ඔබ වැනි කරුණාබර නිහතමානී රාජ කුමාරිකාවක් මා මීට පෙර දැක නැහැ... ඉදින්... මා තවත් ඔබේ මිතුරෙකු පමණද soo yeon..???"
"මා.... කුමක්ද පවසන්නේ wang shi hao... මගේ හදවත ඔබ ඉදිරියේ වේගයෙන් ස්පන්දනය වනවා... මා සිතන්නේ.. මන් ඔබට ආදරය කරනවා wang shi hao..."
"ඇයි ඔබ පමනක්... "
එසේ පැවසූ ඔහු ඇගේ රක්ත වර්ණ නා දළු වන් දෙතොල් ආදරයෙන් සිප ගත්තේ ඔවුන්ගේ දුක්ඛාන්තයේ මාර්ගයට දොර විවර කරමින්...
එදා සිට ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකාට කෙතරම් ආදරය කලාද යැයි පැවසුවොත්....
රජතුමා පවා මේ කාරණය ගැන දැනගත්තා.. එහෙත් අවාසනාව ඔවුන් පසුපසම පැමිණියා... රජතුමාගේ වූවත් මෙයට කිසිදු අකමැත්තක් තිබුණේ නෑ.. එහෙත්....soo yeon කුමරිය ගේ අත ගැනීමට බලාපොරොත්තුවෙන් ඇය පසුපසින් පෙනී සිටි යුධ සෙන්පති jun ho... මේ අලංකාර වූ සෙනෙහස්
ගංගාව කඳුළු ගංගාවක් බවට පත් කිරීමට හේතු වූයේ කුරිරු ලෙස...
ඔහුගේ එකම අරමුණ වූයේ ඇයව විවාහ කරගෙන රජු ඉවත් කරමින් මේ රටේ ඉහළම තනන්තරය වන රජ පදවියට හිමිකම් කීම.. ඒ වෙනුවෙන් ඔහු ඕනම දෙයක් කිරීමට සූදානමින් සිටියේ...
නොබෝ දිනකින් ඔහු එම කැරැල්ල දියත් කර මුළු මාළිගයම ගිනිබත් කළේ ඔහුගේ අනෙකුත් සහචරයන් සමඟ...
මේ අවස්ථාවේ wang shi hao කුමරිය සමඟ මාලිගාවෙන් පිටතට පැමිණ පලා යන්නට පටන් ගත්තා... එහෙත් සෙබළුන් ඔවුන් පසුපස ලුහු බඳින්නට වුනා...
Wang shi hao ට ඊ හිස් වැදීම නිසා දරුණු තුවාලයක් ඔහුගේ උරහිසේ ඇතිවී තිබුණා.. ශීත සෘතුවේ පහස ලැබූ වන පියලි මැදින් රක්ත වර්ණයෙන් තෙත් වුණු සළු ඇතිව ඔවුන් මධ්යම රාත්රීයේ පලා ගියේ සඳ එළියට පවා දරාගත නොහැකි වේදනාගොන්නක් සිතේ දල්වාගෙන...
"අනේ wang shi hao... ඔබ මා නිසා වේදනා විඳිනවා... මට... කමා කරන්න... මගේ අයියණ්ඩි... ඔහුට මා නිස... 😩😭....... "
"Soo yeon දැන් සිදු වූ දේවල් වෙනස් කළ නොහැකියි... මට ඔබ.. අර සාහසිකයා අතට පත් වීමය ඉඩදී බලා සිටිය නොහැකියි... මගේ soo yeon... මගේ දිවිය අවසන් වනතුරු මා සමගින් සිටිනවා නේද ඔබ..."
"ඔබ නොමැති ලෝකයක් ගැන සිතීමට පවා මට දැන් නොහැකියි wang shi hao..."
ඔවුන්ගේ උණුසුම් වූ සෙනෙහස් ගංගාව ශීත සෘතුවේ ශීතල පරදා ඔවුන්ට ඉදිරියට යාමට තිබූ එකම සවිය වූවා..
මේ අතරේ සෙබළු ඔවුන් සිටි ස්ථානයට පැමිණීමට පටන් ගත්තා...
"Shi hao.... අපි යමු... කඳු මුදුනෙහි අපිට ආරක්ෂිතව සිටිය හැකියි.."
මෙතුවක් දින ඔවුන් දෙදෙනා පියවර තැබූ ඔවුන්ගේ ආදරයේ මාවත ඔවුන්ගේ දිවියේ අවසන් පැය කිහිපය කියා ඔවුන් සිතන්නට නැතිව ඇති..."
Seoraksan කඳු මුදුනට පැමිණුන ඔවුන්ව එහිදී අල්වා ගත්තේ jun ho සෙන්පතියා විසින්... සෙබළු වෙනත් අතකට පිටව ගිය නිසා ඔහු පමනයි එතන සිටියේ..
Jun ho:- අවසානයේ නුඹ... මගේ.... මගේම පමණයි...
Wang shi hao ඔහු සමඟ කළ ද්වන්ධ සටනකින් පසු..... තියුණු කඩු පහරක් jun ho ගේ ගෙල අසලින් වැදුනේ විලාපයක් මධ්යයේ...
Soo yeon ඉක්මනින් ගොස් wang shi hao ව අල්වා ගත්තේ ඔහුගේ තුවාල ද දරුණු තත්වයේ තිබුණු නිසා...ඇය ඔහුව වැළඳ ගත් ඒ නිමේෂයේ පිටුපසින් සිටි jun ho වෙර යොදමින් wang shi hao ට පහත දීමට සැරසුණු මොහොතේ......
Soo yeon wang shi hao ව අනෙක් පසට හරවනවත් සමගම.. එම තියුණු කඩු පහර ඇගේ කොදු නාරටිය පසාරු කරමින් ඇදී ගියා...
මීළග නිමේෂයේ jun ho ඇද වැටුණේ ඔහුට යෙදීමට තවත් ශක්තියක් නොමැති නිසා...
Wang shi hao ට මෙය කිසිසේත් අනුමත කළ නොහැකි දර්ශනයක් වුණා... ඔහු ඇයව වැළද ගත් වනම ඔහුගේ ඇකයෙහි ඇගේ හිස හොවා ගත්තා...
මගේ soo yeon... , ඇයි...... ඇයි.... කුමක්ද මේ සිදු කළේ... ඔබ... ඔබ සිටින්න.. ප්රතිකාර සදහා මම..ඔබව 4රැගෙන යා යුතුයි... කිසිදා නෙතින් කදුලක් නොහාලන ඔහු කුඩා දරුවකු මෙන් 4ඉකි ගසන්නට පටන් ගත්තා...
"Wang shi hao... මට... විස්වාසයි... නැවත ඔබට මා හමුවේවි... කෙදිනක හෝ නැවත අපගේ දෑස් හමු වනතුරු... මා ඔබට ආදරෙයි wang shi hao..."
ඔහුගේ ප්රතාපවත් සේද සළුව මත ඇගේ අත්ල කඩා වැටුණේ.. ඔහුගේ හදවතේ ස්පන්දනය ද කඩා බිඳ දමමින්..."
"නෑ... මෙය සිදු විය නොහැකියි...සූ2yeon... ඔබ පොරොන්දු වුව.... මා සමග සැමදා සිටින බව...soo yeonaaaa...."
ඇය සමඟ ආදරයෙන් ගත කළ ඒ සුන්දර නිමේෂයන්, දුඹුරු පැහැ ඇස් වලින් සිනා සෙන ඒ පියකරු වදන්සියල්ල නිමා කරමින්..
seoraksan කඳු මුදුනේ උණුසුමින් තෙමී ගිය ඒ ආදර කතාව,
ශීත සෘතුවේ එක් සඳ එළිය විහිදුනු රාත්රියක... දියමන්ති මෙන් දිලිසුණු හිම පියලි, රක්ත වර්ණ වූ රුධිර ධාරාවෙන් සන්තර්පනය කරමින්... එසේ නිමා වි කාලයේ වැලි තලාවෙන් සැඟව ගියේ කුරිරු දෛවයේ දණ්ඩනයක් ලෙසින්...
එනමුත්....කාලයට වුවද ඒ ආත්මයන් ගේ ආදරය සැඟවීමට කිසිදාක නොහැකි වූවා... ඔහුගේත් ඇගේත් හදවතේ ස්පන්දනය වූ ඒ සෙනෙහස.. ආත්මයන් වලටම කා වැදීමට තරම් ප්රබල වූවා... සියවස් ගණනාවකට පසුත් seoraksan කඳු මුදුන ඒ ආදරයේ එකම සාක්ෂිය බවට පත් වූවා....................
"Yeji... ඔයාට මාව ඇහෙනවද...yeji.... කතා කරන්න yeji....."
Yeji ගේ ඇස් හෙමින් හෙමින් ඇරුනා..
"Shi hao....wang...shi hao..."
"ඔව්.. මන් ආවා soo yeon... ඉතින් කතා කරන්න..shi hao ඔයා ලගමයි ඉන්නේ..."
A girl:- ඇත්තටම මේ වගේ දේවල් මේ ලෝකේ වෙන්න පුළුවන් ද දෙයියනේ...
හාමුදුරුවෝ මෙහෙම කියනවා...
"පුළුවන්.... කෙනෙක් තවත් කෙනෙක් කෙරෙහි අසීමිතව ආදරයකින් බැඳිලා ඉඳල ඒ කෙනා අහිමි වුණු වෙලාවක... ඊළඟ ආත්මවල පවා ඒ බැඳීම හොයාගෙන යන්න පුළුවන්... ඒක මේ වගේ ආදරයක් වගේම වෛරයක් වෙන්නත් පුළුවන්..
වටේ හිටපු අයත් දැන් මේ කතාව මොකද්ද කියලා දැනගෙන ඉවරයි.. මොකද.. yeji සිහි නැති වුණු ගමන් පන්සලට ගෙනාවා.. පන්සලේ හාමුදුරුවෝ එයාලට උදවු කළා.. ඒත් එක්කම ඒ ධ්යාන ලාභි හාමුදුරුවන්ට මෙතන තියෙන කතාව තේරුම් ගන්න මහා වෙලාවක් ගියේ නෑ.. මොකද ඒ පැත්තෙ මිනිස්සු මේ ඉතිහාස කතාවත් හොඳට දන්න නිසා...
Yi chen ට මේ කතාව කියද්දී හැමදේම චිත්රයක් වගේ මතක් වෙන්න ගත්තේ එයාගෙ හීන වල තිබුණු දේවල් ඇත්තටම මේ ලෝකේ වෙලා තියෙනවා කියලා ඔප්පු කරලා...
"Wang shi hao... මේ ඔයාමයි නේද...🥺"
"මගේ soo yeon.. කවදාවත් ආයේ මාව දාලා යන්නේ නෑ නේද..."
"කවදාවත් නැ...."
Yi chen yeji ගේ නළලට ආදරෙන් හාදුවක් දුන්නේ සියවස් ගණනාවකට කලින් ශෝකාන්තයක් වුණු කතාවට ආදරණීය නිමාවක් සටහන් කරලා.....!
Dil1006 🩵🦋
