20/05/2026
ਧਿਆਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਧਾਰਨਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ 'ਤੇ ਸਥਿਰ ਕਰਨਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਗਲਾਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗਲਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਸਭ-ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੈ ਅਤੇ ਏਨਾ ਚੰਚਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਫੇਰ ਧਿਆਨ ਕਹਾਉਂਦੈ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਗਲਾਸ 'ਚ ਅੰਤਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਮਾਧੀ ਜਾਂ ਸਮਾਵੇਸ਼। ਮਨ ਅਤੇ ਗਲਾਸ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ। ਸਾਰੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਰੋਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਚੈਨਲਾਂ 'ਚ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨ 'ਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫੇਰ ਇਹ ਗਲਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਏਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਖੇਡ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀ
ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
