29/12/2025
രാജ്യസഭാംഗവും രാഷ്ട്രീയ ജനതദൾ ദേ ശീയ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയുമായ മനോജ് കുമാർ ജത്സാ 'ദി പയനിയർ' ദിനപ്പത്രത്തി ൽ എഴുതിയ,"ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി കൾക്ക് കാൾ മാർക്സിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സാങ്കൽപ്പിക കത്ത്" എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ മലയാള പരിഭാഷ.
മാർക്സിസത്തിന് ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യയിൽ ശ ക്തമായി സംസാരിക്കാൻ കഴിയും,പക്ഷേ അത് സമൂഹത്തോട് സംസാരിക്കുന്നതിന് പകരം സമൂഹവുമായി സംസാരിക്കാൻ പ ഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ മാത്രം.മാർക്സിസ ത്തെ ഒരു മന്ത്രമായിട്ടല്ല,ഒരു രീതിയായി ക ണക്കാക്കുക.ജാതിയിലൂടെ വർഗത്തെ മൂർ ച്ച കൂട്ടുക.ഭരണഘടനാവാദത്തിൽ സമത്വം ഉറപ്പിക്കുക.ഇത് ചെയ്യുക,നിങ്ങളുടെ രാഷ് ട്രീയം വീണ്ടും പ്രതിധ്വനിച്ചേക്കാം.
പ്രിയ സഖാക്കളേ,
നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയ ത്തിന്റെ പാത ഞാൻ കാലത്തിന്റെയും സാ ഹചര്യത്തിന്റെയും ദൂരത്തിൽ നിന്ന് നിരീ ക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.എന്നെ അലട്ടുന്നത് ഇന്ത്യയി
ൽ മാർക്സിസത്തിന് പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നല്ല, മറിച്ച് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തി ന്റെ ഭാഷയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യാനു ള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നതാണ്.നിങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ എന്റെ നിഘ ണ്ടുവിൽ നിന്നാണ്-വർഗ്ഗം,അധ്വാനം,മിച്ചം, ചൂഷണം-പക്ഷേ അവ വിവരിക്കാൻ ഉദ്ദേ ശിക്കുന്ന സമൂഹത്തെ പലപ്പോഴും നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
നിങ്ങൾക്ക് ഇതിനകം അറിയാവുന്നതും എ ന്നാൽ മറന്നു പോകുന്നതോ അവഗണിക്കു ന്നതോ ആയ ഒരു കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ: മാർക്സിസം ഒരിക്കലും സിദ്ധാന്തമാകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല.അത് ഒരു രീതിയും വിളക്കുമായിരിക്കേണ്ടതായി രുന്നു.ആ വിളക്ക് മങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അ ത് രാത്രി അവസാനിച്ചത് കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ചുറ്റുമുള്ള യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാൽ ജ്വാലയ്ക്ക് ഊർജ്ജം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്.
അതിനാൽ,നിങ്ങളുടെ കടമ, സ്വന്തം ആവ ശ്യത്തിനോ ചക്രം പുനർനിർമ്മിക്കുന്ന രീതി യിലോ പുനർനിർമ്മിക്കുകയല്ല.അടിസ്ഥാ ന കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ നിങ്ങ ളെ ഉപദേശിക്കുകയുമില്ല.നിങ്ങൾക്ക് വേ ണ്ടത്,മറ്റ് ചരിത്രങ്ങളിൽ നിന്നും സമൂഹങ്ങ ളിൽ നിന്നും മൊത്തമായി ഇറക്കുമതി ചെ യ്യുന്നതിന് പകരം,ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്ന് വളരുന്ന ഒരു ജൈവ നവീകര ണമാണ്.ഈ നവീകരണം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോ ൾ,പതിറ്റാണ്ടുകളായി നിങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ത്തെ വേട്ടയാടുന്ന വ്യാജവും ദുർബലപ്പെടു ത്തുന്നതുമായ ഒരു എതിർപ്പിനെ നിങ്ങൾ നിരസിക്കണം: വർഗത്തെ ജാതിയിൽ നി ന്ന് വേർതിരിക്കുക.
സഖാക്കളേ,...ജാതി എന്നത് രാഷ്ട്രീയ സ മ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്ത് പൊങ്ങിക്കിട ക്കുന്ന ഒരു സാംസ്കാരീക അവശിഷ്ടമല്ല. മുതലാളിത്തത്തിന് വളരെ മുമ്പ് തന്നെ നി ലനിൽക്കുന്നതും അതിനോട് ശ്രദ്ധേയമാ യി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതും നിലവാരം നിർ ണ്ണയിക്കുന്നതുമായ ഒരു അസമത്വത്തിന്റെ ഭൗതിക വ്യവസ്ഥയാണിത്.ഇന്ത്യയിലെ മുത ലാളിത്തം ജാതിയെ ഇല്ലാതാക്കിയില്ല,അതി ലൂടെ പ്രവർത്തിക്കാൻ അത് പഠിച്ചു.അല്ലെ ങ്കിൽ, മുതലാളിത്തത്തെയും ജാതിയേയും തെറ്റിദ്ധരിക്കുക എന്നതാണ്.ജനങ്ങളുടെ പോരാട്ടത്തിനും അത് തെറ്റായി മുൻഗണന കൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥൻ ആരാണ്? ഏറ്റവും ത രം താഴ്ത്തുന്ന അധ്വാനം ആരാണ് നിർവ്വ ഹിക്കുന്നത്? ഏറ്റവും വലിയ അപകട സാ ധ്യതയും അസ്ഥിരതയും വഹിക്കുന്നത് ആ രാണ്? വേതനം നൽകുമ്പോഴും ആർക്കാ ണ് മാന്യത നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത്? ജാതി യെ നേരിട്ട് നേരിടാതെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയില്ല.ദലിത്, ആദി വാസി സമൂഹങ്ങൾ അപകടകരവും അര ക്ഷിതവും മനുഷ്യത്വരഹിതവുമായ ജോലി യിൽ ആനുപാതികമല്ലാത്ത രീതിയിൽ കു ടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.ഇന്ത്യൻ മുതലാളിത്ത ത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ അനൗപചാരികത ജാ തിയാൽ ഘടനാപരമാണ്.വർഗ്ഗ രൂപീകര ണം തന്നെ അത് ജാതി ശ്രേണിയുടെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു.
ഇതിനെ കേന്ദ്രബിന്ദുവിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന തിൽ പരാജയപ്പെടുന്ന ഒരു മാർക്സിസം, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതാനുഭവ ങ്ങളിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് അവരെക്കുറിച്ച് സം സാരിക്കുന്നതിലേയ്ക്ക് നയിക്കുന്നു.ജാതി യെ ഒരു 'ദ്വിതീയ വൈരുദ്ധ്യം' ആയി തള്ളി ക്കളയുകയോ വിപ്ലവാനന്തര ഭാവിയിലേയ് ക്ക് മാറ്റിവയ്ക്കുയ്കയോ ചെയ്യുന്നത് ധാർ മ്മീക വ്യക്തതയും രാഷ്ട്രീയ അടിത്തറയും ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.ചൂഷണ ത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാതെ,ജാതി സ്വത്വങ്ങ ളെ സമാഹരിക്കുന്ന ശക്തികൾക്ക് നിങ്ങ ൾ ഇടം നൽകുന്നതിൽ അവസാനിക്കും. അതേ സമയം തന്നെ ജാതി ഒരു അമൂർ ത്തീകരണമല്ല,മറിച്ച് ഒരു ദൈനംദിന പരി ക്കായി കാണുന്നവരെ അകറ്റുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും,വിപരീത തെറ്റിനെതിരെ ഞാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകണം.ജാതി രാഷ് ട്രീയം രാഷ്ട്രീയ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വേർപെടുമ്പോൾ,അത് പരിവർത്തനമില്ലാ തെ പ്രാതിനിധ്യം നേടിയേക്കാം.അധികാരം കൈകൾ മാറുന്നു,പക്ഷേ ചൂഷണം കേടു കൂടാതെയിരിക്കും.ജാതി ഉന്മൂലനവും ചൂഷ ണം നിർത്തലാക്കലും സമാന്തര പോരാട്ട ങ്ങളല്ല; അവ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കു ന്നു.അവയെ വേർതിരിക്കുന്നത് രണ്ടും ദു ർബലപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്. ഇന്ത്യയ്ക്ക് കടമെടുത്ത പ്രകടനപത്രികകളുടെ ആവ ശ്യമില്ല.അതിന്റെ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യ ങ്ങളുടെ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഒന്ന് അതിന് ആവശ്യമാണ്.
മുതലാളിത്തത്തിന്റെ തന്നെ പരിവർത്തന ങ്ങളെയും നിങ്ങൾ നേരിടണം.നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തെ അസമത്വം അശ്ലീലമായ തലങ്ങ ളിലെത്തി.എന്നാൽ ഈ അസമത്വം ബൂർ ഷ്വാസിയും തൊഴിലാളിവർഗവും തമ്മിലു ള്ള ലളിതമായ ഒരു വിഭജനം സൃഷ്ടിക്കു ന്നില്ല.അത് തൊഴിലാളികളെ പരസ്പരം- ഔപചാരികവും അനൗപചാരികവും,ശമ്പ ളക്കാരും,സ്വതന്ത്രമായി തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ നഗര കുടിയേറ്റക്കാ ർ എന്നിവരെ ദൃശ്യവും മായ്ക്കപ്പെട്ടതുമാ യി വിഭജിക്കുന്നു.സാമൂഹിക സുരക്ഷ,നിയ മ സംരക്ഷണം,രാഷ്ട്രീയ ശബ്ദം എന്നിവ യുടെ വിതരണം ഈ തലങ്ങളിൽ അസമ മായി ചെയ്യപ്പെടുന്നു.ഈ വികസനങ്ങൾ ക്ലാസിക്കൽ വർഗസമരത്തിന് പുറത്താ ണെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കരുത്.ഇതാണ് ഇന്ന ത്തെ വർഗസമരം.പ്ലാറ്റ്ഫോം തൊഴിലാളി, കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളി,സ്ത്രീ പരിചരണ തൊഴിലാളി,അനൗപചാരിക തൊഴിലാളി എന്നിവർ നാമമാത്ര വ്യക്തികളല്ല: അവർ നിങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ സഞ്ചയത്തി ന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്.
ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയടത്തോളം,ഈ പുതി യ വാസ്തുവിദ്യയോടുള്ള നിങ്ങളുടെ പ്രതി കരണം സുസ്ഥിരമല്ല,ഇടവിട്ടിടവിട്ടുണ്ടാകു ന്നതായിരുന്നു,സംഘടനാപരമല്ല,വാചാടോ പപരമാണ്.പഴയ വ്യാവസായിക രൂപങ്ങളി ൽ തൊഴിലാളി വർഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നി ങ്ങളുടെ പ്രതിച്ഛായ മരവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അപ്രത്യക്ഷമായത് തൊഴിലാളിവർഗമല്ല; കാലഹരണപ്പെട്ടത് നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടാ ണ്,നിങ്ങൾ അത് അടിയന്തിരമായി മാറ്റേ ണ്ടതുണ്ട്.
കഠിനമായ ചോദ്യങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കു ക.പട്ടിണിയും തൊഴിലില്ലായ്മയും വളർച്ച യുമായി സഹവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സമ്പദ്വ്യ വസ്ഥയിൽ മിച്ചം എങ്ങനെയാണ് വേർതി രിച്ചെടുക്കുന്നത്? തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തം കു റയുമ്പോൾ ലാഭം എങ്ങനെ കുതിച്ചുയരു ന്നു? പൗരത്വത്തിന്റെ അനുഭവം ഇത്ര അസ മമായിരിക്കുന്നത് എന്തു കൊണ്ട്? ചിലരെ അവകാശങ്ങളുടെ വാഹകരായി കണക്കാ ക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ ഉപയോഗശൂന്യമാ യി കണക്കാക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? അ ത്തരം ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ വിമർശനങ്ങ ൾ,അപമാനങ്ങൾ, ദൈനംദിന അക്രമങ്ങ ൾ എന്നിവയെ വെറും സാമൂഹിക രോഗങ്ങ ളായി കണക്കാക്കാനാവില്ല.സാമ്പത്തിക ശ ക്തി സ്വയം പുനർനിർമ്മിക്കുന്ന സംവിധാന ങ്ങളാണ് അവ.
നിങ്ങളിൽ ചിലർ മാർക്സിസത്തെ അതി ന്റെ മൗലികമായ വശം നേർപ്പിക്കുന്നത് പോലുള്ള യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽ അടിവരയി ടുന്നു.അത് വിപരീതമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പ് നൽകുന്നു.അത് അതി ന്റെ മൂർച്ച പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു.പ്രത്യേകിച്ച് മതവും രാഷ്ട്രീയവും അപകടകരവും വി ഷം കലർത്തുന്നതുമായ ഒരു മിശ്രിതത്തി ലേക്ക് ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തി ൽ.വിമർശനം പ്രാധാന്യമർഹിക്കണമെങ്കി ൽ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ വേരൂന്നിയ തായിരിക്കണം.
ഇത് എന്നെ മറ്റൊരു നിർണായക ആശങ്ക യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു വരുന്നു,നിങ്ങൾ പല പ്പോഴും നിങ്ങളുടെ ഭരണഘടനയെ തെറ്റി ദ്ധരിപ്പിച്ചാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്. നിങ്ങളി ൽ ചിലർ ഇതിനെ ഒരു ബൂർഷ്വാ വിട്ടുവീഴ്ച യായി തള്ളിക്കളയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഇത് ഒരു പരിവർത്തന ഉപകരണമായി മാ ത്രം ഉപയോഗപ്രദമാണ്.ഈ കാഴ്ചപ്പാട് ആ ഴം കുറഞ്ഞതും അപകടകരവുമാണെന്ന് ചരിത്രം തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.നിങ്ങളുടെ ഭരണ ഘടന ലിബറൽ ആദർശങ്ങളിൽ നിന്ന് മാ ത്രമല്ല,കൊളോണിയൽ വിരുദ്ധ പോരാട്ട ത്തിൽ നിന്നും,ജാതി വിരുദ്ധ പ്രതിരോധ ത്തിൽ നിന്നും,ജനാധിപത്യ അഭിലാഷത്തി ൽ നിന്നുമാണ് പിറന്നത്.അതിന്റെ വാഗ്ദാ നങ്ങൾ സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം, നീതി എന്നിവ അധികാരശ്രേണിയുടെ മുറി വേറ്റ ഒരു സമൂഹത്തിന് നൽകിയതാണ്. അവ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടാതെ തുടരുന്നു എന്നത് അവർക്കെതിരായ വാദമല്ല,പോ രാട്ടത്തിനുള്ള വാദമാണ്.ഭരണഘടനാ അ വകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക എന്നാൽ വർ ഗരാഷ്ട്രീയം ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നല്ല.ഇന്ത്യ യിൽ, അത് അതിന്റെ പ്രാഥമിക മേഖല
കളിൽ ഒന്നാണ്.അവകാശങ്ങൾ,പ്രാതിനി ധ്യം,സ്ഥാപനപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം എ ന്നിവ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല, അവ യുദ്ധക്കളങ്ങളാണ്. അവയ്ക്കെതിരെ പോ രാടുക എന്നാൽ "നമ്മൾ,ഇന്ത്യയിലെ ജന ങ്ങൾ, ഭൗതികമായി" എന്നതിനായി പോരാ ടുക എന്നതാണ്.
ഈ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്,നിങ്ങ ളെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പി ക്കുന്ന ഒരു ബൗദ്ധിക വിനയം ആവശ്യമാ ണ്.എന്നെ വായിക്കുക,തീർച്ചയായും-
പക്ഷേ അംബേദ്കർ ഗാന്ധിയുടെയും നെ ഹ്റുവിന്റെയും കൂടെ എന്നെ വായിക്കുക. തന്ത്രപരമായി മാത്രമല്ല, ആചാരപരമായി മാത്രമല്ല,ഗൗരവമായി.അന്തസ്സ്, ജാതി ഉന്മൂ ലനം, ഭരണഘടനാ ധാർമ്മികത എന്നിവ യെക്കുറിച്ചുള്ള അംബേദ്കറുടെ പ്രബന്ധം മാർക്സിസത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നില്ല; അത് നിങ്ങളുടെ സന്ദർഭം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ത് പൂർത്തിയാക്കുന്നു.ചൂഷണ- സാംസ്കാ രിക രൂപങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള ഒരു ചട്ടക്കൂട് ഈ പാരമ്പര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നൽകുന്നു.
ഒടുവിലായി,സഖാക്കളേ, പുനർനിർമ്മാണം കേവലം സൈദ്ധാന്തികമായി പരിമിതപ്പെടു ത്തരുത്.അത് ധാർമ്മികമായിരിക്കണമെ ന്ന് കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.അത് ഉറപ്പിൽ നിന്ന് കേൾക്കലിലേക്കും,മുന്നണി വാദ
ത്തിൽ നിന്ന് ഐക്യദാർഢ്യത്തിലേക്കും, ഇറക്കുമതി ചെയ്ത മാതൃകകളിൽ നിന്ന് അടിസ്ഥാ നപരമായ പോരാട്ടത്തിലേയ് ക്കുമുള്ള ഒരു മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.നിങ്ങ ളുടെ പാർട്ടി ഘടനകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ത ന്നെ പ്രതിരോധമില്ലാതെ മുൻകാല പരാജ യങ്ങളെ അംഗീകരിക്കാനുള്ള ധൈര്യവും ഉത്ഭവിക്കാത്ത പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പഠി ക്കാനുള്ള തുറന്ന മനസ്സും ഇതിന് ആവശ്യ മാണ്.എല്ലാറ്റിനുമുപരി, നിങ്ങൾ നേതൃത്വം നൽകുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്ന പോരാ ട്ടങ്ങളിലൂടെ പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടാനു ള്ള സന്നദ്ധതയാണ് ഇതിന് ആവശ്യമായി വരുന്നത്.
മാർക്സിസത്തിന് ഇന്ത്യയിൽ ഇപ്പോഴും ശ ക്തമായി സംസാരിക്കാൻ കഴിയും, പക്ഷേ അത് സമൂഹത്തോട് സംസാരിക്കുന്നതിനു പകരം അവരോട് സംസാരിക്കാൻ പഠിച്ചാ ൽ മാത്രം.മാർക്സിസത്തെ ഒരു മന്ത്രമായി ട്ടല്ല, ഒരു രീതിയായി കണക്കാക്കുക. ജാതി യിലൂടെ വർഗത്തെ മൂർച്ച കൂട്ടുക.ഭരണഘ ടനാവാദത്തിൽ സമത്വം ഉറപ്പിക്കുക. ഇത് ചെയ്യുക,നിങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയം വീണ്ടും പ്ര തിധ്വനിച്ചേക്കാം.അത് ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്ര അറയിലെ ഒരു പ്രതിധ്വനി മാത്രമായിരിക്കി ല്ല.
സഖാവേ നിങ്ങളുടെ,
കാൾ മാർക്സ്
